Quotes About Strangers Novels & Stories

Tinalasan niya ang pandinig. “I will never forget the night with you, stranger. The one night I spent with you seemed like an eternity. I can't get you out of my mind. If fate works a miracle, I want to be locked in your arms again. To taste your lips and touch your lovely skin…” Parang binabayo sa kaba ang dibdib ni Red nang marinig ang awiting ‘yon. Natagpuan na lang niya ang sariling naroon sa tapat ng saradong pinto. Nasa loob niyon ang narinig niyang boses na umaawit.

At napatango nalang ako, at biglang nagtawanan sila ng malakas. "Damn it! RIP, buddy!" sabay-sabay nilang sinabi, at tawa na naman ng malakas. Sigh! But I don't care. They can think whatever they want. Basta ako, I know that strange girl was the one for me. And I still believe, someday, we will meet again... --- GABRIELLA MONICA JIMENEZ POV Nagising ako sa mumunting mga halik na dumampi sa aking mukha. Kaya't unti-unti kong iminulat ang aking mga mata...

Patawarin ako ng Diyos sa mga naiisip ko. “Can I see you ID first before I go with you? Ise-send ko lang sa kaibigan ko para kung may mangyari sa ’kin, alam nila kung sino ang huling kasama ko.” The man looked confused then amused. Ngayon lang siguro niya narinig ito. “I don’t mean any offense. But these days, it’s not good to trust strangers. I hope you understand.” “I understand.” Ginawa niya ang sinabi ko at ibinigay sa akin ang driver’s license niya. Totoo ang pangalan na sinabi niya sa akin.

Lumipas ang oras na hindi ko namamalayan. Habang naglalakad kami sa tabing-dagat, pareho kaming nakayapak, hinahaplos ng malamig na tubig ang aming mga paa. “Do you always talk to strangers like this?” tanong ko. Umiling siya. “No. Just the ones who make me forget the world.” “Flatterer,” sabi ko, kunwari’y inirapan siya, pero totoo, kinakabahan ako.

I do not know why I am acting this way so suddenly, but there was a great urge in me to be of help to him. “Ano ang problema mo, Mister Stranger? Bakit parang pasan-pasan mo ang bigat ng mundo? What happened to you that made you look lost and miserable? With all honesty, you bothered me as well. Hindi ko alam kung bakit ako naapektuhan ng ganito sa nakita ko sa mga mata mo. Alam ko, I can feel it, na may mabigat kang dala sa dibdib mo. Kung ano man yun, sana lang ay ma-survive mo ito. Sana lang you can get through it. Oddly, but I wish you well. I will pray for you, Mister Stranger. I will include you in my prayers. That God be with you and guide you as you go through this stage of your life

at sinakyan pa talaga ang pinagsasabi ng anak ko. “Ehem!” Sabay sila tumingin ni Ate Germaine. Ngumiti si Queendra habang nagkakamot sa buhok niya. “Nanay, may sagot ka na po?” Natampal ko ang noo ko. Hindi nakatiis sumabat ang kakambal n'ya na salubong ngayon ang kilay. “Queendra, I told you not to talk to strangers,” “Huh? Kuya Quentin, Sir Yurich and I are friends kaya, so hindi po siya strangers,” laban pa nito sa Kuya Quentin n'ya.

Chances are, we’ll never cross paths again after this. Sabi nga nila, mas maayos na kausap ang isang estranghero tungkol sa bagay na hindi mo maintindihan. That way, hindi bias ang makukuha mong sagot. Isa pa, sabi nya psych student sya. Karamihan pa naman sa kanila, may substance lagi ang mga sinasabi. “Teka muna,” I said, squinting at him. “Hindi mo naman siguro ako kilala, 'no?”

Natawa naman siya sa naisip na kalokohan. “Hindi ako sumasama sa strangers.” Seryoso niyang sabi pero sa totoo lang ay natatawa na siya sa sinabi. Kumunot naman ang noo nito. “As far as I remember, we are barely strangers now.” Tila na-fru-frustrate nitong sabi. That made her laugh. Na lalong nagpakunot sa noo ng binata. “What?” Naguguluhan nitong tanong.

"Huwag ka nang bumalik doon, samahan mo na lang ako. May alam akong magandang lugar, may masarap ding inumin doon kaya siguradong matutuwa ka." "Sabi ng nanay ko don't talk to strangers daw kay bakit ako sasama sa iyo." "Ang tanda mo na, tapos lalake ka pa ano namang laban ko sa iyo? At saka hindi ako strangers, magkakilala tayo." Buong pagtatakha niya akong tinignan. "Ikaw si Jae Brillantes hindi ba?" "Ako nga, paano mo akong kilala? Stalker ba kita?" buong pagtatakhang tanong niya.

“Okey gusto ko ‘yan. Willing ka bang itigil kaagad kung nasasaktan na ako?” “Oo naman basta ba ikaw ay willing rin na di na kailanman titikim pa sa iba para hindi tayo magkasakitan in the future. Isa pa, tulad ng sinabi ko kanina, let us always maintain honesty here. Hindi tamang itago natin ang pakikipagtalik sa iba at huwag sa kakilala ng isa’t isa. Kung pwede doon lang tayo sa stranger.”