Quotes About Working Together Novels & Stories

Napakatalinong matsing! Araw-araw ay iba tuloy ang pagod na nararamdaman ko. Nakakaramdam din naman ako ng pagod noong si Hero ang boss ko, pero iba talaga sa feeling 'yong ngayon. I mean, with Hero kasi ando'n 'yong fulfillment at saya sa trabahong ginagawa ko, pati nakaka-inspire kasing pumasok since kasundo ko ito. 'Yong pagkakasundo, 'yon naman talaga kasi ang mahalaga sa pagtatrabaho, 'yong tinatawag nilang harmony sa workplace at sa pagitan na rin ng mga magko-co-worker... na masaklap ay ni hindi ko pa nararamdaman simula noong tumapak ako sa building ng opisina ni Mikey, ang kaso mukhang hindi yata nito alam ang pakahulugan sa salitang iyon o sadyang hindi lang iyon kasama sa bokabula

All them are now looking sa may gawi namin ang iba ay nagbubulungan. “Do your Job Captain Coloma. Let them be your team. Just please leave me alone at huwag niyo akong sasamahan sa kasong ito. I begging y’all.” wika ko at kinuha na ang aking baril na nasa drawer ng lamesa ko. “Do you believe that teamwork is the secret that makes common people achieve uncommon results?” “No, i’m not.” maikling wika ko naman. Hindi na ito nagsalita at ang iba ay nagsibalikan na sa kani-kanilang mga desk.

Ang araw ay unti-unting lumulubog, na nagbibigay ng magandang kulay sa paligid—isang simbolo ng pagtatapos ng isang yugto at pagsisimula ng mas maliwanag na kinabukasan. Ang pagpapalalim ng kanilang samahan ay hindi nagdulot ng kahinaan, sa halip ay lalo pa nitong pinatibay ang kanilang diwa. Alam nilang marami pang pagsubok ang maaaring dumating, ngunit hangga’t sila ay magkasama at pinag-uugnay ng wagas na pagmamahal at paggalang, walang anumang bagay ang makakapaghiwalay sa kanila.

tamad kong sambit. "Of course, you'd say that, Van! Pero alam mo bang cooperation is the key para maging successful 'tong foundation natin? Hindi ka ba naaawa sa club na 'yon? Pwedeng madeduct 'yong score's effort nila dahil lang sa hindi mo pag-attend," mahaba niyang litanya gamit ang mahinhin niyang boses. Gulat ko siyang nilingon. Hell. Is she gulit-tripping me right now? Does she think I would fall for that?

“Wala nang mas mahalaga sa magkasama tayong lahat.” Habang natutulog si Elias sa gabi, nag-usap kami ni Ruby sa aming kwarto. “Mahal,” sabi ko, “alam mo, sa kabila ng lahat ng problema at trabaho, ang mga sandaling tulad ng mga ito, mas tumitibay ang samahan natin. Ang tunay na tagumpay ay hindi sa trabaho, kundi sa mga moments na magkasama tayo.”

Ang confidence ni Joaquin, kahit irritating, nakakahawa. “Fine,” sabi niya, diretso ang tingin. “This is our first time working together. Wala nang paligoy-ligoy pa. I’ll just say it—happy cooperation.” “Of course,” sagot ni Joaquin, may bahagyang sarkasmo pero puno ng tiwala. “And I hope we win big.” Nagtagpo ang mga mata nila, parehong may ambisyong kumikislap—parang dalawang taong sabay na nagbabalak ng digmaan.

“Hindi ko alam kung paano ko rin ‘to nagagawa, pero baka dahil talaga nasa tabi kita kaya ganoon. Na ‘yong mga hindi ko nagagawa noon, nagagawa ko, dahil nandito ka. Kung baga, ikaw ang nagbibigay ng lakas sa akin. Ikaw ang mismong nagtutulak sa akin para pagtuunan ng pansin ang mga bagay na hindi ko nagagawa noon.” Sumikip ang aking dibdib, habang nakatitig kay Killian. Akala ko ay hindi lang ako ang nakapapansin no’n. Na kapag magkasama kami, nagagawa namin ang lahat ng imposible. ‘Yong inaakala kong hindi namin kaya, kaya naman pala talaga namin. Sadyang kulang lang kami, at hindi naman alam kung paano lalaban. Ngunit ngayon na magkasama na kami, nagagawa kong maging malakas. Nagagawa kon

He lit some cigar at umuubo naman ang dalawa na si Winter at Summer na malapit sa screen na pwesto ni Giorre ngayon. “I told you, may traydor sa loob at imposible na may mag traydor sa atin lahat, kasi alam naman natin ang pinag daanan at ang samahan natin sa bawat isa.” Nag palumbaba si Barbara at ngumisi sya sa akin ngayon at nilalaro ang kutsilyo sa kamay nya at binaon sa lamesa. “Kung wala kasing hindi marunong makisama at makaramdam, wala tayo ngayon dito at smooth ang lahat,” she said at napailing naman silang lahat sa sinabi ni Barbara. “Barbara, wala naman na mang yayare kung mag sisisihan tayo, lahat naman tayo ay ginagawa ang mga trabaho natin.”

"Magligtas ka ng buhay hanggang sa makakaya mo Miss Rodriguez, mahalin mo ang mga tao gaya ng pagmamahal mo sa trabaho mo." "Oo, gusto nilang tumulong tayo pero ikaw ang papakinggan namin. Kung ano ang desisyon mo ay iyon din ang sa amin." Mahal ko ang trabaho ko dahil nakakatulong kami sa iba. Gusto ko talagang tumulong pero baka mapahamak ang team ko. Ayos lang kung ako lang pero alam kong hindi sila papayag. Team kami kaya sama-sama dapat kami.

Hindi ito simpleng paghawak—parang silent promise na kahit gaano ka-busy o ka-chaotic ang mundo, may sandaling para sa kanila, may sandaling para sa katahimikan, at may sandaling para sa kanilang partnership. Pareho silang nakaramdam ng deep gratitude, hindi lang sa mga nakamit sa trabaho, kundi sa kakayahang manatiling matatag at supportive sa isa’t isa. Sa ganitong mindset, alam nilang anuman ang darating—Veronica, Vanessa, o kahit bagong challenge sa industriya—handang-handa silang harapin ito nang magkasama, kalmado, at may kumpiyansa