Quotes On Generosity And Giving นิยาย & เรื่องราว

“Hindi mo sila kaibigan, dahil binabayaran mo lang sila.” “Regalo ko lang sa kanila ang pera, dahil natutuwa ako sa kanila!” “Hindi mo ba alam na ang tunay na kaibigan ay hindi mahalaga kung may pera ka o wala, dahil tanggap ka nila at lagi silang handa para damayan ka.” Napa-kunot ang kanyang noo, nang makita niyang napangiti si Ariel habang malungkot itong tumingin sa kanya.

Sabagay ayos lang naman dahil bawat isa sa'min pag mayroong nakotong sa bawat isa sa aming kaibigan ay binibigay namin sa charity na aming sinusuportahan. Hindi lang kami magkakaibigan na walang pakialam sa nangangailangan kahit minsan ay may pagka loko lang. "Two million, barya lang naman iyan sa'yo kumpara sa matutuklasan mo," nakangisi niyang sabi.

Napakunot naman ang noo nito saka napasimangot na parang hindi nagugustuhan ang narinig. "Hep hep! Yan ang huwag na huwag mong gagawin okay? Anong akala mo sayo charity? Hindi kita jinowa para gawing piggy bank ano. Tsaaka never in my life na umasa sa iba dahil sanay naman akong magtrabaho. Malakas na malakas pa ako kaya hindi pwedeng basta na lamang ako tumanggap ng libre." Palatak nito.

I would never trade my dignity for anything material. "You know, you should just give that to kids who can't afford to buy it. I don’t need that," I replied emphatically. "But these are-I bought these for you." “Are you insulting me?” He shook his head. “Nooo. Please don’t think bad-“

Hindi niya inakalang ang simpleng pagtulong sa mga matatanda ay magbibigay sa kanya ng mas malalim na kapayapaan kaysa sa anumang shopping spree o luxury vacation. Ramdam niya ang sobrang saya tuwing nakikita niyang kumakain nang maayos at napapangiti ang mga senior citizens. Dito niya naramdaman na may halaga siya hindi dahil sa kanyang trabaho o sa kanyang kayamanan, kundi dahil sa pagmamahal na kaya niyang ibigay. Wala siyang naramdamang pagod, bagkus ay lalo pang gumagaan ang pakiramdam niya. Bawat pasasalamat mula sa kanila ay isang musika sa kanyang tenga, isang patunay na ang kanyang mga ginagawa ay may tunay na kahulugan.

saad ni Senyor Gaspar, “dahil walang katapat na salapi ang pag-ibig ko sa iyo.” “Practical lang ako,” pangangatwiran ng babae, “Maraming matutulungang tao ang millions of pesos na halaga ng singsing na ito kung ibibigay natin sa charity.” Nagtawa ang Senyor. “Maaari akong magbigay ng millions of pesos na donations sa kahit anong charity na gusto mong bigyan,” paliwanag nito, “pero huwag mong ipagkait sa akin ang kaligayahang ipagkaloob sa iyo ang gaano man kamahal na bagay na gusto kong ibigay sa ‘yo.”

"Okay naman love, gets ko. Nainis ka sa harot na yun, at infairness sayo napangiti mo ako sa aksyon mo. Pero alam mo namang hindi ako mag-aaksaya ng pera ng dahil lang sa mga ganyang bagay. Mas mainam pang i donate ko yung perang iyan sa charity. Okay na ako sa tianggian parehas lang naman ng design. Kaya love, wag ng matigas ang ulo mo. Yung pera natin dapat gamitin natin ng wasto. At huwag magpa-bigla-bigla ng desisyon."

“Choose whatever you like. Don’t worry… this is just a tip. I will not deduct this from your three million debt too.” Tuwang-tuwa ako. Sa sandaling iyon, naintindihan ko na ang ugali ni Xian. Mahirap siyang pakisamahan kapag nagse-selos o nagdududa, pero kapag nakuha niya ang sagot na gusto niya—kapag naramdaman niyang siya ang pinakamahalaga—nagiging napakabuti, napakageneroso. Mas nagiging bukas siya at handang ibigay ang lahat.

Bago niya isarado ang pinto, yumuko siya para tapunan ng tingin si Anna. “Soy Joseph Franklinville. ¿Cómo puedo pagarte? (I’m Joseph Franklinville. How can I repay you?)” pagpapakilala nito sa kanya. “No hay necesidad. (No need.)” she shortly replied. “No. En los negocios, no solo recibimos, también damos. (No. In business, we don’t just receive, we also give.)” he quoted. “¿Realmente lo harías? (Would you really do it?)” she assured.

VERNON I remember what my Dad used to say, do not ever let them see you kind. And why did he say that? Because he knows that he needs people to know that his kindness is a privilege. I was really confused nang sinabi niya sa akin iyon lalo na at ang turo sa school namin ay pairalin ang kabutihan sa lahat ng oras at sa lahat ng bagay. Pero noong lumaki na ako at nagsimula nang magka-utak, I realized the deeper meaning of the advice that he gave me.