Reads Drawing Novels & Stories

Nanginig ang kamay niya habang nililipat ang pahina. Ang sumunod na drawing ay magulo. Puno ng bura at ang mga linya nito ay bali-baliko na. Parang gawa ng isang bata ang drawing na iyon. May dalawang malaking 'X' na nakaguhit nang madiin, at sa ilalim, may sulat kamay na halos hindi na mabasa. [Hindi na ako makaguhit nang maayos. Ang sakit ng kamay ko. Paano na ang pangarap ko? Paano na ako?]

Nakaka-enjoy pa nga! "'Yan si daddy and ikaw?" manghang tanong ko nang mag-drawing siya ng dalawang stickman na lalake. Mabilis siyang tumango habang nakatingin pa rin sa papel. Gumuhit pa siya ng isang stickman sa tabi ng maliit na drawing. Pero ngayon, isa na iyong babae na kasing laki ng drawing ni Bradyen kay Brandon. "This is mommy."

"I drew you, Mommy, and Tito Gino fighting the bad guys with laser guns!" Natawa si Rafael habang kinukuha ang papel at tinitignan ito nang may pagmamalaki. "This is a masterpiece, sweetheart. Ang galing mo namang mag-drawing. Kitang-kita rito kung paano pinatumba ng Mommy mo ang mga kalaban gamit ang baby stroller."

At ang kabog sa kanyang dibdib ay nag-uumapaw sa matinding kaba. "Look at him..." pabulong at garalgal na daing ni Ryder sa kanyang sarili habang nakatitig sa bata. Nang matapos inumin ni Reid ang juice, maingat na ibinaba ng bata ang baso sa wooden table at pabalik na tumakbo sa kinaroroonan ni Lia upang ipakita muli ang kanyang drawing.

Nanigas ako sa kinauupuan ko. Sa drawing ni Luna, may tatlong taong magkakahawak-kamay sa ilalim ng isang malaking puno. Sa gitna ang isang maliit na batang babae na may ribbon sa buhok—si Luna. Sa kabilang gilid ay isang babaeng may kulot na buhok na may hawak na drawing board, na malinaw na ako. At sa kabilang bahagi, igunuhit niya ang isang matangkad na lalaking naka-suit, may hawak na briefcase, at may malaking ngiti sa mukha. Sa itaas ng lalaki, may nakasulat gamit ang kulay asul na krayola: *Boss Daddy.*

The thought looped endlessly, louder than the honking cars. I ducked into a side alley, pressing my back to the wall. My breaths came shallow. Pull yourself together, Lucy. But the tremor in my hands betrayed me. That evening, at home, Max brought me one of his school drawings. “Look, Mommy! It’s us!” He held up the paper proudly. Crayon lines formed two stick figures—a tall one with long hair, a small one holding hands. Above them, a bright sun with an uneven smile.

Si Ashton ang gusto nito. "Mama!" Napakurap siya nang marinig ang boses ng anak. Nasa sala ito habang nagkukulay. Agad siyang ngumiti. "Yes, baby?" "Tingnan mo!" Masayang ipinakita ni Ashton ang drawing nito. Tatlong stick figures. Isang babae. Isang lalaki. At isang maliit na bata sa gitna. Unti-unting lumambot ang ekspresyon ni Astrid.

Bumalik siya sa mommy niya at dalawang kamay na inabot ang papel dito. “Look po, oh. That's him.” Proud niyang ipinakita sa mommy niya ang drawing ng daddy niya. Hindi malaman ni Rinoah kung paano itatago ang reaksiyon sa anak habang tinitingnan ang drawing nito. Noong una iyong ipakita sa kaniya ng anak bilog palang iyon para sa mukha at matang walang kulay. Ngayon ay kinulayan na nito ang pupil, kasing-kulay na iyon ng mga mata nito, mas madilim pa nga. May ilong na rin—isang bilog na mas mukhang oblong na pahiga at dalawang mas maliit na bilog para sa butas ng ilong.

Sobrang abstract ng pagkakaguhit—malabo pero kapansin-pansin ang imahe ng isang matanda na may akay-akay na tatlong maliliit na bata habang nakatalikod. Hindi ito galing sa internet. Mukha itong drawing ng isang maliit na bata. Bahagyang dinaluyong ng kakaibang kaba ang dibdib ni Jaxon habang pinalalaki ang litrato sa screen. Nanliit ang kanyang mga mata, puno ng selos at matinding pagdududa ang kanyang boses nang bumulong siya sa tila bakanteng silid.

Unti-unting napaawang ang labi ko. Did... I... just... drew... our encounter this week mindlessly? Lumapit ako sa sketchpad at tinitigan iyon nang mas mabuti. It's a drawing of two people, one guy and a girl, passing by each other in a football field. Magaan ang bawat stroke ng linya. It looks somewhat vintage. Malabo nang kaunti at hindi makapal ang shading. Sakto lang para magbigyan ito ng buhay.