Ready Or Not Novels & Stories

sagot ko. "Kung ready ka na, sabihin mo lang. Dadamayan kita, Nel," paalala pa nito bago lumabas ng kuwarto ko. Napahugot ako ng malalim na hininga. Hindi pa ako sigurado sa nararamdaman ko para kay Enzo kaya hangga't maari ay kailangang kontrolin ko ang sarili ko. CALVIN ENZO I AM ready packing my stuffs. Si Andy at Nel na lang ang kulang.

"Parehas kasi kayong palaban kaya walang magpapatalo sa inyo, parang pinagtagpo kayo para mag-away. Pero kailangan ko na ring lumabas, may two minutes ka na lang para maghanda. Sige, goodluck sayo." Nanlaki ang mata ko at agad na binuksan ang cabinet, pero mas lalong nanlaki ang mata ko dahil sa mga damit na nakasabit. Hindi ko lang ba 'to napansin kagabi o sadyang pagod na ako kaya hindi ko napansin? Halos pang-alis ko na ang mga ito, kahit pa sabihing t-shirt lang at short. Wala na rin naman akong choice, dumampot na lang ako ng kahit ano pati underwear. Mas prepared pa sila kaysa sa akin na ang dala lang ay sarili.

“Bakit? Hiwalay na tayo ah. Pwede na-” Umalma si Bryson. Kinagat ni Rana ang labi upang itago ang ngisi. Nakanguso ito. “Wala na ba akong chance?” Hindi nakasagot si Rana. Hindi niya rin alam. Tumango si Bryson. “Ok. I won’t rush you. Tell me when you are ready.” Kumurap ng marahan si Rana. “Pano ‘pag hindi na kita pinagbigyan?”

Nakakagat labing saad nito. Bigla akong tinambol ng kaba. Jusmeyo! Kaya ka kaya? Makakaya kaya ng pukelya ko ang malaleon nitong alaga? "Are you ready? Well, you have no choice but to be ready anyway." Malokong anas niya at napasinghap ako nang bigla na lamang ako nitong pahigain sa bathtub na walang tubig saka ito mabilisang pumaibabaw sa akin.

Hindi tuloy ako makatingin nang diretso. Kasi naman eh! Halos hindi nga ako nakatulog nang maayos kagabi tapos tatanungin na naman niya ako? Hindi pa nga nagsi-sink in sa utak ko ang lahat! "I'll tell you when I'm ready," I said with finality. "Hoy! Enlighten me! What's happening?" Love queried. I just shrugged and focused on eating. "Madaya kayong dalawa!" Reklamo niya. I heard Faith's chuckle.

Gusto kong maging malaya. Kaya huminga ako nang malalim. At tumingin kay Calvin. "I'm ready." Ngumiti siya. At hinalikan ako sa noo. "Then let's go." Wala akong dalang maleta. Wala akong dalang damit. Wala akong dalang alahas. Wala akong dalang designer bags. Wala akong dalang kahit ano. Literal na wala. Cellphone. Wallet.

Thank you and have a good day! //////////

Nanibago lang siguro ang lintek kasi nagmukha akong tao ngayon. "Tara na." Untag ko sa kanya nang tuluyan na akong makalapit sa kanya. Hahayaan ko muna sana siyang nakanganga pero baka tumulo ang laway niya. Kumarap-kurap naman siya. Tila biglang bumalik sa huwisyo. Mahina rin itong tumikhim bago nagsalita. "Are you ready?" Pinameywangan ko siya. Sa lagay na 'to na naka-make up pa ako, mukha pa ba akong hindi ready?

“How will you know that you’re ready?” “Kapagka alam mo na nasa tamang tao ka at nasa tamang panahon kayo. Kapagka handa na ang puso mo sa panibagong hakbang ng pagkakataon, kapagka handa ka nang tanggapin ang bagong imahe ng makakasama mo.” she said. Pagkatapos niyang sabihin iyon ay biglang pumasok si Conan, and he was brightly shining within, with those smiles he has, the way he walk, the way he look at me from eye to eye, I knew it by then.

Wala akong ideya sa kung ano man ang itsura niya at sa tingin ko ay hindi pa ako handa na makipagkita agad sa kanya. To Josh Rain: Sorry, Josh. Pero pwede huwag muna? From Josh Rain? Bakit? To Josh Rain: Hindi pa kasi ako ready makipagkita. From Josh Rain: Bakit naman? To Josh Rain: Basta. From Josh Rain: