Ready Or Not Novels & Stories

Muling sabi ni Tana na hindi iniintindi ang reklamo ni Raya. "Orayt!" "Copy!" Magkasabay na sagot ng dalawa. Flashback end.

H'wag nya sabihing magwo-walk out nanaman sya? "T-teka lang..." Sinundan ko sya. Masyado nya akong binibigla. "Hindi ako ready. Wala akong dalang gamit. Hindi ba pwedeng sa ibang araw na 'ko mag-start or bukas kaya? Aayusin ko muna ang schedule ko. Mako-compromise kasi ang iba kong trabaho. Baka kasi—"

pang-aasar ko at doo’y narinig ko ang pagsaltik ng kaniyang dila. Bahagya naman akong natawa na nakatulong para maalis ang nararamdaman kong hiya at kaba. “So, are you ready?” Huminga ako nang malalim. “Oo,” sagot ko. “One minute starts now.” Pumikit ako. Ito na. Magsasalita na ako.

Mas lalo lang kasing tatagal ang problema nila kapag hindi natapos ang dapat nilang pag-usapan ngayon. “Kung wala kang gagawin bukas, puwede ka bang dumalaw sa bahay? Ipapakilala lang kita sa kuya at lola ko,” sabi ni Mace. “On leave ako,” maikling tugon ni LA. “Okay. So, sure na `yon bukas. Mga anong oras?” “Puwede bang sa labas na lang tayo magkita bukas? Magpapa-reserve ako ng restaurant.”

“I waited for you. Kumain ka na, please? I want you to try this.” Caden stiffened. His jaw clenched hard. But he didn’t move away. He didn’t lean in either. He just stood there, expression unreadable, eyes dark with something unspoken— a conflict he refused to acknowledge...

"This is the day Raffy.. Show them you're not the same person anymore whom they oppressed once. Stand strong and don't let them step on you again." Hinawi nya ang buhok at nginitian ang repleksyon sa salamin. I think I'm ready. Ilang minuto lang ang lumipas, dumating na si Clyde. May dala itong briefcase. "Are you ready? Let's go?" Ngiting-ngiti ito na nakatingin sa kanya.

dagdag ko, mas mababa ang boses ko, “I’m ready to play properly.” Tahimik. Then tumango siya nang bahagya. “I’ll relay it.” Hindi ko siya pinigilan. Hindi ko siya tinanong kung kailan darating. Sapat na ang sinabi ko. Isinara ko ang pinto. At doon ako ngumiti. Hindi ako naghintay nang matagal. Mas mabilis siya kaysa sa inaasahan ko. Narinig ko ang pinto.

32 Missed Calls. 18 Unread Messages. Lahat galing kay Rhea. Napalunok ako habang binubuksan ang pinakahuling message na ipinadala niya kanilang madaling-araw lang. My fingers trembled against the glass screen as I read her words:

at ".....are you ready?" "....are you ready?" Bulong nya...umiwas ako ng tingin..ngunit agad rin namang napabalik sa kanya ng hawakan nya ako sa baba.... "Nagtatanong ako.." nakangising SABI nito habang nasa mga labi ko ang tingin... Napalunok muna ako bago SYA inirapan... "Ano ba kasing Tanong yan?...ready?..Ready para saan?..." ....Oh wow Yanna congrats at hindi ka nautal

Napaigtad ako. “Stop it,” pabulong kong saway, pero nakangiti pa rin siya. “Ayaw mong umuwi na tayo?” “Hindi pa ako ready,” sagot ko, kunwari kalmado. Pero totoo, hindi ko alam kung handa ba talaga ako. Hindi ko alam kung ready ba akong magmukhang alipin niya sa kama ngayong gabi. Kumunot ang noo niya. “Ready? Para saan?”