Real Laslas Sa Kamay Novels & Stories

MALAKAS na kumabog ang dibdib ni Russel nang marinig ang sinabi ng dalaga. Ilang segundo niya pang pinaglandas ang mga mata sa buong papeles bago mabilis na ibinaba ang mga iyon at biglang tumayo. "What's this? Bakit nandito ang pirma ko? What did you do, Narissa!" Umarko ang isang kilay ng babae. Tila hindi makapaniwalang ngumiti. "Hold your horses, Mister Lacuesta. Wala akong ginagawa—"

Lumabas ang driver at pinag buksan kami, nauna si Lawrence. Suddenly madaming flash nang camera ang nasa harapan of course may camera, it's a rare opportunity na nasa party ang Silvera family the owner of the top campany in South East Asia. Nagulat ako nang nag lahad si Lawrence ng kamay, I looked him he smiled at me. Huminga ako ng malalim at tinanggap ang kamay niya lalong nag flash ang camera sa harapan namin. Hawak-hawak niya ang kamay ko habang nag lalakad kami papunta sa loob party I look so small when I'm beside him.

“Of course. Build Asia and Leysam Tuazon. Wow! Big time! You’re really amazing, Laura.” “Yes, she is,” proud na sabi ni Demay. Inakbayan pa siya nito. “Alam mo bang award-winning photographer ‘tong kaibigan ko, Lance? Thankful nga ako dahil tinuturing pa akong kaibigan nito kahit sikat na at can’t afford ko ang professional fee n’ya.” “Bolera. Kung singilin kaya kita ngayon?” biro ni Laura kay Demay. “Interview-hin mo na nga si Lance.”

Sa isip-isip na pag-papaalala sa sarili bago ako muling nag buntong hininga. ********** Napag- igting ko ang sariling panga kasabay nang pagkuyom ng makita ko ang bagong lokasyon ni Ilyza. " Dàmn it! " " This Villa, is a private property of Mr. Rafael Vasco. One of the most successful business ambassadors, not only here in the Philippines but also in other countries . " Pagsisimula ni First matapos nitong e operate ang TV at maikonekta sa hawak nitong laptop.

“Ms. Elizalde, I believe we have a deal. Lopez Estates will take on Project SeaGlass.” Nagpalakpakan ang mga board members. Pakiramdam ko ay parang biglang gumaan ang dibdib ko. “Thank you, Mr. Caldwell,” sabi ko. “We’ll make sure this will be the finest resort the Philippines has ever seen.” “I’m counting on it,” sagot niya sabay ngiti.

hindi naman kasi praktikal iyon lalo pa't alam niyang wala namang trabaho ang kaniyang nobyo. Masaya naman nilang pinagsaluhan ang simpleng pagkain na nakahain sa lamesa. sarap na sarap pa nga si Venus sa itinimplang kape ni Diego. "infairness... masarap siya ah. lasang imported." iba naman kasi talaga ang lasa. totoong masarap nga. hindi nga lang siya sigurado na kaya siya nasasarapan dito ay dahil gawa iyon ng guwapong si Diego. "talaga, baby? eto naman, anong lasa?" sinubuan naman siya ni Diego ng itlog at sinangag.

Lahat sila ay narito para makuha ang gusto nila. “Five million pesos going once! Going twice! Sold to Mr. Carlos Dela Cruz!” Sigaw ng auctioneer habang binaba niya ang kanyang gavel. Bumukas ang isang maliit na pinto sa tabi ng entablado at lumabas ang isang matandang lalaki na may ngiting masamang tingnan. Lumapit siya kay Cassandra at hinawakan ang kamay nito. Hindi ko na napigilan ang mga luha na tumulo mula sa mga mata ko. Iyon na ba ang kapalaran ko mamaya?

Asawa, Amanda Herkunft Ching Properties: Apat na mansion – Laguna, Malabon, Cavite, at Pangasinan. (Sent) Agad kong ipinadala kay Agent Black mga detalyeng kailangan niya. Tumawag ako pagkatapos at nag-ring ito ng ilang beses bago sumagot. Kahit nasa ganitong misyon, walang inaatrasan si Agent Black lalo na kapag tungkol sa kaligtasan ng mga tao. Sa ika-apat na ring, sinagot niya ito.

Sa kabilang panig, ang dambuhalang laser ay limang segundo na lamang bago tuluyang pasabugin ang Maynila. "Javi! Hindi kita pwedeng iwan!" iyak ni Maria, pilit na inaabot ang kamay ng asawa habang ang kaniyang sariling katawan ay dahan-dahan nang nag-ge-generate ng mga kristal na hibla.

Halos sumakit ang mata ko sa flash ng mga camera kahit hindi pa bumubukas ang pinto ng sasakyan. ​"Ready your smile, First Lady," narinig kong malamig na utos ni Lisandro mula sa gilid ko. ​Bago pa ako makasagot ay bumukas na ang pinto sa gawi niya. Awtomatikong nagbago ang aura ni Lisandro. Mula sa pagiging seryoso, bigla siyang nagmukhang isang perpekto, at mapagmahal na pinuno ng bansa. Lumabas siya at agad na hinarap ang media, pero hindi niya ako iniwan. Huminto siya at inilahad ang kaniyang kamay sa akin.