Reality Tagalog Quotes About Life Mga Nobela at Kwento

Pero sabi ko kahit para nalang sa sarili niya. Babalik pa kaya siya? O dun na siya sa America magsstay for good? Damn it! Why would I think about him? When I already have someone else? Paglingon ko sa may pader nandoon nanaman yung quotes na "Life is like a camera. Focus on what's important and you'll capture it perfectly." Napanguso nalang ako sa nabasa. Siniko ako ni Khyla dahilan para mapalingon ako sakanya.

Mag-focus ka sa reyalidad ng buhay, hindi sa mga bagay na imposibleng mangyari. ''Tulad nang paglilinis nitong hagdan?'' ''Oo! At hindi lang itong hagdan! Buong lugar!'' ''Do you think bagay talaga sa akin ang maging tagapaglinis?'' ''Ang cute naman niya!'' ''Narinig mo?'' ''Oo. Hindi ako bingi. Pero sila, mukhang may deperensiya sa mata. Sige na. Magtrabaho ka na. Marami nang nasasayang na oras.''

sabi ko " I know the meaning but I dont know the feeling." Likewise. I don't know what Life is. I can see it but I don't think that applies to me as well. " Hmm life? In my perception life is everything you see. That guy over there. That tree . Life contains Happiness , sadness, pain, anger, humiliation, jealousy, vain, poverty , disaster etc no need to specify." Yan ang tanging sagot ko. I took the advantage of being a consistent general whenever I say something so unsure. " This world is really so cruel these days." sabi nya

seryosong saad nito at masuyong hinaplos ang pisngi niya. Sinikap niyang matawa kahit wala namang nakakatawa. Pero 'yong kabang nararamdaman niya ay lalong tumitindi. "Your so corny, George. Love at first sight? Hindi 'yan totoo, sa pelikula lang 'yan nag-e-exist," He shook. "That's not true. Nangyayari rin iyon sa real life,"

tanong nito na siya ring nagpakunot ng noo ko. "Anong totoo?" "Ang totoo. Hindi lahat ng nakikita at naririnig mo ay pawang katotohanan. Sa bawat ngiti ay may nakatagong ngiwi, sa bawat luha ay may nakatagong halakhak, kaya piliin mong mabuti ang taong iyong pagkakatiwalaan." Napatigagal ako sa kanyang harapan. Hindi aakalaingg isang bata ang nagsasabi nito.

"Kung ganoon, simulang mo nang magtiwala. Hindi sa kanya... kundi sa sarili mong kakayahan na harapin ang anumang katotohanang matutuklasan mo. Gawin mo kung ano ang kaya mong gawin, pero tandaan mo na hindi lahat ng sagot ay makukuha mo kaagad. Iba ang reyalidad ng buhay sa pantasya, yan ang palagi mong tatandaan.” Nang umalis siya sa kwarto, naramdaman ko ang lamig ng gabi na tila pumapasok sa aking mga buto. Ang bigat ng mga payong iniwan niya sa akin. Pero tama siya, hindi lahat ng sagot ay kailangang pilitin. At kadalasan na mas malaking dagok ay ang paghihintay. “Lester…” pinutol ng bulong ko ang katahimikang bumabalot sa nakakatakot na katahimikan sa silid.

Namula agad ang balat nito kaya't hinaplos niya iyon sa mas marahang paraan. "You feel pain, ngayon alam mo nang totoo tayo rito. Nasa reyalidad tayo kaya tumigil kana sa pantasya mo. Gutom lang 'yan, ayan na 'yung pagkain. Fill that empty stomach of yours." "And you really have to hurt me that way?" "Because you said you wanna know if we're in reality, right? So, pinalo kita para magising ka kung nanaginip ka nga."

malakas ang kabog ng dibdib ni Vernice, nakukuha niya ang mga salitang namumutawi sa bibig ni Rebecca. “Sa itsura mo ngayon. Vernice, hindi ka masaya... Tama ba ako? Napupuno ng kalungkutan ang mga mata mo. Nang mga tanong na tanging ikaw lang ang makakasagot kung haharapin mo. Masakit talaga ang magmahal Vernice, isang bagay na dapat mo tanggapin. Normal lang, lalo na sa agwat ng realidad na mayroon kayong dalawa. Sa antas kung saan magkaibang-magkaiba ang inyong pinanggalingan."

Nag-aalalang sabi ni Lisa. “Mahirap paniwalaan ang sinabi mo Lisa lalo’t mosmos ka pa lamang. Malikot pa ang iyong isipan. Paano kung may napanood ka lang na isang telenobela at iniisip mo na yun ang naging buhay ng kuya at ate mo?” “Alam ko kung ano ang reyalidad at hindi.” Giit ni Lisa.

Hindi makapaniwalang napatitig siya sa 'kin. "Seriously? Sa tingin mo ba ay magagawa mong i-apply sa tunay na buhay ang mga napapanood mo?" Napasimangot siya. "Ako na ang nagsasabi sa 'yo, magkaiba ang nangyayari sa tunay na buhay at sa mga palabas. Sa totoong buhay ay paniguradong hindi ka na makakatakas at tatagal pa ng ilang oras." Kinagat ko ang ibabang labi para pigilan ang sarili na matawa nang malakas.