Romans & histoires Reality Tagalog Quotes About Life

Normal naman siyang tignan at walang pagbabago. "Is this a real wishing well? If I'm going to wish for something right now, are you going to grant it?" tanong ko at marahang hinaplos ang balon. Napabuntong hininga ako dahil wishes are not even real in the first place. Wishing is not enough to make our dreams into reality. If you don't do anything to make it happen, the wish will just be a bunch of words. "Oo naman, hangga't naniniwala ka, mangyayari't mangyayari iyon. Hindi naman agaran pero balang araw."

Usal n'ya sa sarili. Tulala siyang umupo sa gilid ng kama habang meron siyang naiisip na reyalisasyon: 'Meron nga yata'ng mga bagay na hindi mo puwedeng makuha kung hindi talaga laan sa 'yo, no? Siguro ay tanga lang talaga ako at ngayon lang ako nagising na dapat ay noon pa. Hindi bale, nagawa ko na ito noon, magagawa ko uli ito ngayon.'

Nakuyuko lang ako pero patuloy na nag-uunahan ang mga luha sa aking pisngi. "Be gentle with yourself, Ma'am. You only have you. If you will not love yourself, who else will? In this life, there are lessons that we need to learn the hard way. But it's okay, life is like that and we need to deal with it. Hindi naman natin pwedeng ipilit ang mga bagay na hindi naman talaga dapat pinipilit."

And it's now or never, I ain't gonna live forever I just want to live while I'm alive, My heart is like an open highway Like Frankie said, I did it my way I just want to live while I'm alive, It's my life Minsan di natin alam kung ano ba ang magandang gawin sa buhay natin. Di natin mahanap o makita kung ano ba talaga o para saan ba tayo sa mundong ito. Karamihan sa atin dumadaan sa tanong na…

"Ganito ba talaga ang buhay? Wala naman tayong ginagawa pero bakit ang sama naman ng ating tadhana?" Tiningnan ko muli siya. "Life is sucks, I know that. But life is more sucks, kung hindi mo nagawang harapin ito nang may lakas ang loob. Hinayaan mo na lamang ito na dumating at tatakbuhan na lamang kasi hindi kaya." Napayuko naman siya sa lumabas sa bibig ko na kataga. Siguro natamaan siya sa mga bawat salitang iyon. Hindi ko siya masisisi at hindi ko rin siya dapat maltratuhin na mali, dahil parehas kaming dalawa na tinakbuhan noon ang problema.

"Kung hindi ka marunong magsalita ng maayos, huwag ka na lang magsalita." "Hindi ka na bata. Bakit ka pa tumatakas sa realidad?"

Nag simulang manubig muli ang mga mata ko. "Bullshit!" Utas ko ng mahina saka pumatak sa mga kamay ko ang mga luha ko. "Hindi talaga ako pwedeng mabuhay ng tahimik." Sambit ko pa sa inis at pag dadalamhati kahit buhay pa ako. Todo na ba ito? Wala na bang mas i ga-grabe ang buhay ko? Tangina naman kapalaran e, nahiya ka pa!

Paano na buhay ko ngayon? Nakasimangot akong bumaling sa bintana at sumandal sa upuan. Paano na ako mabubuhay nito? Alam niyo naman na ‘pogi is life’ ang quote ko eh! Tapos-tapos! Ito lang ang mapapala ko? Kawawa ang dede ko nito walang inspiration kung paano siya lalaki!Tsk! Hmmp! Nakadungaw parin ako sa bintana at hindi pinansin ang baboy naghihilik sa tabi ko. Paki ko sa kanya? Hilik if he want and I do not care!

nagtataka niyang tanong dito “Well, ganoon naman siguro talaga ang buhay eh. Hindi lahat, umaayon sa gusto natin. Siguro, tangapin na lang natin ang katotohanan na hindi naman talaga kami para sa isat-isa.” Seryoso nitong sagot sa kanya. Hindi naman siya makapaniwala sa narinig.

dagdag niya pa. Humakbang siya palapit dito at binigyan ito ng nang-uuyam na tingin. “Gusto mo ng reality? Ito ang reality ng buhay ko! Buhay sinira mo! Intentional or not, ikaw pa rin ang lalaking dahilan kung bakit nagkanda-leche-leche ang lahat sa akin! ‘Yon ang reality!!!” patuloy niyang panunumbat sa lalaki.