Red Sky In Morning นิยาย & เรื่องราว

Mayroon ring mga troso sa gigilid na waring naghihintay lamang ng sisibak sa kanila para gawing panggatong. Maliwanag ang daanan kumpara sa ibang bahagi ng gubat dahil malayang nasisinagan ng natural na liwanag ang pathway. Tumingala ako at nakita ko ang pagpapalit ng kulay ng kalangitan. Ang kaninang kulay asul na langit ay nahaluan na ng kulay kahel. Unti-unti na ring dumidilim. “Parang watercolor painting ang langit. Ang ganda,” bulong ko sa aking sarili habang nakatingala.

Tinukod ko ang magkabilang braso sa railings at tahimik na pinanood ang tanawin. It’s already around 7 AM. It’s a bright and sunny morning. White, fluffy clouds drifted across the sky. Birds are also seen flying scatteredly in the air. Siguro, ang tanging gusto ko lang sa pamamalagi rito ay ang napakagandang tanawin.

Bumangon siya at naglakad patungo sa balkonahe, habang pinapanood ang kulay rosas na liwanag na unti-unting nagiging ginto. Dahan-dahang sumikat ang bilog na araw, na nagkalat ng ginintuang liwanag sa langit, hanggang sa tuluyang mapawi ang dilim ng gabi. Nasa huling buwan man sila ng taon, nakaramdam pa rin ng init si Astrid nang masilayan ang unang sikat ng araw. Hindi inasahan ni Ingrid na aalis agad ang kanyang anak.

Mabuti na rin at umuwi kami agad dahil mukhang hindi maganda ang panahon ngayong gabi. Tumingin ako sa labas ng bahay. Hindi nga gaanong maganda ang panahon ngayon. Madilim ang langit at walang bituin pero hindi gaanong umuulan. 'Tila nag-iipon ito para sa isang malakas na buhos. Hindi ako sigurado kung may bagyo pero sigurado ako lalakas ang ulan dahil na rin sa lakas ng hangin. I closed the door and Sandra turned the lights on. Ang anak ko ay tulog na sa aking balikat dahil sa pagod.

nangingiti ring sagot ni Dean. Ngumiti si Lyca, at muling ibinaling ang tingin sa paputok. Habang naglalaho ang mga paputok, at unti-unti na ring nagliliwanag ang kalangitan, senyales ng pagsisimula ng bagong araw. Ang kalangitan ay nagsisimula ng magkulay kahel-dilaw, at ang mga gilid ng ulap ay nabahiran ng ginto ng sikat ng araw, as if they were outlined lightly by nature’s brush. Ang ganitong klase ng umaga, tila ba napakapayapa at napakagandang tignan.

Binuksan ni Carmina nang malaki ang bintana at nagtuloy ang paningin sa himpapawid. The sky is painted with fiery streaks of red and orange. Almost luminous and hypnotic to the eye while vague shadow of darkness loomed over the trees below, like a monochrome cover.

Kapag kaya mong maging ikaw lang—walang filter, walang pader. At ang mas nakakagulat para sa sarili ko... hindi ko na namamalayang ginagawa ko na iyon nang magkakasunod na oras. Unt-unti na akong natututong huminga muli. Bandang alas-singko na ng hapon nang magsimula nang tuluyang magbago ang kulay ng kalangitan. Ang asul na langit kanina ay unt-unting kinakain ng malalalim na kulay ng kahel, rosas, at purpura. Dumapo ang malamig na simoy ng hangin mula sa dalampasigan, tinatangay ang huling sapat na init ng araw.

Althea~ Malumanay na lumalagaslas ang alon sa dalampasigan habang nag-aagaw ang kulay kahel, pula at lila sa kalangitan. Unti-unting lumulubog ang araw at lumalamig ang simoy ng hangin. Nadama ko ang pagod mula sa buong araw na pag-iikot at paglalaro kasama si Raven at Mikhael. Nilanghap ko ang maalat-alat na hangin at nanatiling pumapagting sa tainga ko ang tawanan namin kanina.

Huminga ng malalim si Sandra habang nakadipa ang mga kamay. Nakatayo siya sa dalampasigan. Nakatingala na dinadama ang sariwang simoy ng hangin na banayad na pinapalid ang suot niyang puti at bulaklakin na bestida. Sandaling pinakingan ang banayad na huni ng nga ibon at pagsampa ng mga alon sa buhaning. Gumuhit ang ngiti sa kanyang labi sabay dilat ng mga mata. Bumungad sa kanya ang malawak na kalangitan--nag-aagawan ang kulay dilaw, lila, asul at rosas. Senyales ng bukang-liwayway. Bagong araw, bagong pag-asa. Hudyat para harapin muli ang mga pagsubok sa kanilang buhay.

Ipinilig n'ya ang ulo dahil para na s'yang minumulto ng babae na hindi na ito mawala-wala sa kan'yang sistema. Lumabas ang araw at tuwang-tuwa si Red habang nakatingin dito. Sa kanilang lahat ito ang may ganitong obsession sa sunrise at sunset. "Tuwang-tuwa ampota! Ano ba ang mayroon sa sunrise at sunset Red na parang timang kang nakangiti habang nakatingin sa paglabas ng araw?" tanong ni Spike dito. "I love the color, it's gold and it's beautiful," sagot nito na may kasama pang aksyon na animo'y tumutula.