Redención 소설 & 이야기

เพนท์เฮ้าส์ บทร้ายให้อัคคีขับรถไปส่งเจ้าหญิงที่เพนท์เฮ้าส์ก่อนแล้วเขาก็ออกไปทำงานของเขาต่อ หลายชั่วโมงผ่านไปจนตะวันจะลับขอบฟ้าบทร้ายก็กลับมา เจ้าหญิงในชุดนอนกำลังนั่งเล่นกับสุนัขที่ชื่อ ออเจ้า บนโซฟา ออเจ้า เป็นสุนัขสีส้มพันธุ์ปอมเมอเรเนียนที่บทร้ายซื้อให้เป็นของ ขวัญในวันหมดสัญญาเด็กขัดดอกและเจ้าหญิงก็ได้เป็นอิสระจากคำนี้เสียที

เวลาที่ใช่ สถานการณที่ใช่ คำเหล่านั้นเขาพึ่งรู้ความหมายของมันก็เมื่อได้เจอกับราตรีดาว “งั้นข้าแนะนำว่าหลังจากคุณตรีหมดรอบเดือนนายต้องเริ่มปฏิบัติการปั๊มทายาททันที”

“พี่เคยได้ยินคำว่าพาลินโดรมไหม” “เคยครับ ตอนเรียนคณิต แต่จำความหายไม่ค่อยได้” “มันคือตัวเลข หรือคำ หรืออะไรก็แล้วแต่ที่อ่านจากข้างหน้ามาข้างหลังหรืออ่านจากข้างหลังมาข้างหน้าก็จะอ่านเหมือนกัน อย่างเช่นตัวเลข 909 คำว่า นาน นอน กนก ถ้าภาษาอังกฤษก็ dad mom pop”

: มหาวิทยาลัย บอลยืนมองพลอยที่กำลังเดินลงจากตึกพร้อมช่อดอกกุหลาบสีแดงสดในมือ เขาจำได้ดีว่าพลอยชอบดอกกุหลาบมากถ้าเธอได้เห็นเขาพร้อมกับดอกไม้ที่เธอชอบเธอต้องหายงอนแน่นอน

สิ้นคำพูดนั้น บทเพลงกามารมณ์ที่เร่าร้อนและยาวนานก็เริ่มต้นขึ้น ศรีนวลปรนเปรอชายหนุ่มด้วยลีลาชั้นครู อวดโฉมทรวงอกอวบหยัดและเรือนร่างที่สะพรั่งเย้ายวนใจ ทั้งคู่ร่วมรักกันอย่างดุเดือดแทบทั้งคืนเพื่อชดเชยเวลาที่แอบเฝ้าฝันถึงกันมานาน สำหรับศรีนวลแล้ว ท่อนเอ็นที่ทั้ งใหญ่และหนาของเอกคือยาขนานเอกที่ช่วยเยียวยาจิตใจและร่างกายของเธอให้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง "ขอบคุณนะคะเสี่ย... หนูชอบของขวัญชิ้นนี้ที่สุดเลยค่ะ"

ในเมื่อทุกอย่างที่ผ่านมานั้นชยันต์ทำร้ายเขมิกาเกินกว่าที่ผู้เป็นมารดาจะรับไหว ที่เธอยอมอภัยไม่ใช่เพราะว่าเป็นลูกในอก แต่เป็นเพราะสงสารที่ชยันต์นั้นสำนึกผิดและได้รับความเจ็บปวดจากการกระทำสิ่งเหล่านั้น ที่มันเป็นดังหอกคมย้อนกลับมาทิ่มแทงตัวของเขาเอง ตราบจนทุกวันนี้ชยันต์ไม่ต่าง อะไรกับตกนรกทั้งเป็น

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด เสียงข้อความ ที่ดังมาจากมือถือบนหัวเตียง ทำให้ภาสันต์ย่นคิ้ว ใครส่งข้อความมาหาเธอเวลานี้ ไวเท่าความคิดมือหนากดเข้าไปอ่าน เพราะเธอไม่ได้ตั้งรหัสล็อกเครื่องเอาไว้ พ่อ : พรุ่งนี้เช้าโอนตังค์ให้พ่อด้วย พ่อต้องใช้ด่วน “หึ...ไม่พ้นการพนัน” พูดกับตัวเอง เมื่อเล ื่อนอ่านข้อความ ที่คุณอรุณส่งหาลูกสาว ทุกข้อความต้องมีคำว่าตังค์ปนอยู่ในนั้น เขาไม่เคยมีพ่อ เลยไม่รู้ว่าความรักของพ่อที่มีต่อลูกซาบซึ้งแค่ไหน ข้อความที่คุณอรุณส่งมา ก็ไม่ทำให้ซาบซึ้งเลยสักนิด เพราะทุกประโยคจะมีแต่คำว่าเดือดร้อน และจบที่การขอเงิน