구원 Novels & Stories

างให้ผมหน่อย น้องสาวผมกำลังจะคลอด” จากความเอื้ออาทรของวินมอเตอร์ไซค์ และไบค์เกอร์หนึ่งคันที่เข้ามาเห็นเหตุการณ์ช่วยแหวกทางให้ ทำให้รถที่จอดนิ่งสนิทจากการจราจรสามารถขยับเคลื่อนไปได้ แต่ก็ทำความเร็วได้ไม่มากนัก ถึงอย่างนั้นก็พอที่จะทำให้คนที่นั่งลุ้นเมียจะคลอดอยู่ด้านห ลังได้หายใจหายคอขึ้นมาได้บ้าง ในขณะที่คนขับเองก็ขับไปผงกหัวหงึกๆ ขอบคุณเพื่อนร่วมสัญจรไปตลอดทางที่เขาช่วยเคลื่อนรถหลบให้

ดวงตาคมสีน้ำตาลอมเทาเป็นประกายวูบไหวขณะมองใบหน้าหวานปานน้ำผึ้งที่เบือนหน้าหนีสายตาของเขา “ หนังสือที่หายไป เธอจะรับผิดชอบยังไง ” “ ขอโทษค่ะ แต่หนูไม่ได้เอาหนังสือของคุณไปจริงๆ ” “ ถ้าเธอไม่หยิบมันไป หนังสือฉันอาจไม่หายก็ได้ ”

เชิงอรรถ a, ^黄瓜 huángguā หวงกวา คือ แตงกวา

เธออยากเดินไปดูใกล้ๆ จึงไม่ปฏิเสธ ดังนั้นจึงแทบไม่อยากเชื่อ เพราะนอกจากอักษร ‘เคหาสน์คืนใจ’ ที่มองเห็นไกลๆ แล้ว ยังมีอักษรเล็กๆ ที่แกะสลักกำกับต่อเอาไว้ ‘เคหาสน์ในความทรงจำ นำพาผู้เป็นที่รัก หวนคืนกลับสู่ดวงใจ’ “ทำไมต้องใช้อักษรสลับเล็กใหญ่ละคะ อ่านจากที่ ไกลๆ ยิ่งทำให้ที่นี่รู้สึกเศร้า”

“ยังจะมาพูดเล่นอีก แล้วพี่หมอรอดมาได้ยังไงคะ” “ลุงชาเล่าให้ฟังว่าเสื้อของพี่ไปเกี่ยวกับกิ่งไม้ครับ เลยไม่ได้จมหายไปพร้อมกับกระแสน้ำ จึงมีคนไปช่วยเอาไว้ได้ทัน และพามาส่งโรงพยาบาล”

แปลก... แปลกมาก รองแม่ทัพหยางเกาผู้นี้เป็นตัวประหลาด รูปแบบการตั้งค่ายพิสดาร ดูเหมือนจะมีช่องโหว่แต่ทุกตำแหน่งมีโอกาสที่จะกลายเป็นกับดัก ถึงกับทำให้หลี่เซวียนหลงต้องถอยกลับโดยที่ไม่สามารถทำอะไรได้เลยสักนิด

อำนาจเอ่ย “ขอบคุณนะคะที่รักและเอ็นดูหนู” บูรณิการ์ยกมือไหว้ขอบคุณคุณอาทั้งสอง

​อื้อ ​พิมพ์ตอบเป็นแค่นี้หรือไง ไอ้ณะ ​จะให้พิมพ์อะไรยาวๆ ล่ะ คนกำลังทำงานโว้ย ​เออ ก็นึกว่ากำลังคิดถึงเค้างะ ​จะให้คิดถึงอะไรล่ะ ต้องทำมาหากินปะ ​ก็คิดถึงน่ะสิ ว่าเมื่อคืนไปทำอะไรกันไว้บ้าง ณะไม่คิดจะถามหรือไง

แล้วก้มลงเก็บแฟ้มที่เปียกฝนกับกระดาษอีกหลายใบที่หล่นกระจายบนพื้น “ของคุณหรือเปล่าคะ” “ครับ” ไคตอบหญิงสาวแต่ก็ไม่สามารถขยับไปไหนได้ เพราะเขาเพิ่งสะดุดล้มด้วยความรีบร้อน ทำให้ข้อเท้าข้างหนึ่งซ้น ต้องกระโดดกระต่ายขาเดียวมาหลบฝนอยู่ตรงมุมนี้ ครั้นจะกระโดดเข้าไปในตึกก็กล ัวจะพลาดจนบาดเจ็บเพิ่มอีก “ผมจะโทรหาเลขาให้มารับ แต่โทรศัพท์ดันแบตหมด คุณพอจะมีโทรศัพท์ให้ผมขอยืมใช้หน่อยไหมครับ”

เทวาสวนกลับ “กลับทำไม กลับไปก็บริการกูไม่ได้ สู้กูอยู่เรียกเด็กในซ่องที่ชั้นใต้ดินขึ้นมาบริการไม่ดีกว่าเหรอ” “ไม่ใช่กูกลับแล้วแจ้นกลับบ้านเลยนะไอ้คนบาป”