Rm Renfield Novels & Stories

Kunti lang din ang mga appliances na nakita niya. Pero wala roon ang atensiyon niya. Tumayo siya at nilapitan ang nag-iisang nakaagaw ng pansin niya. Isang frame iyon na natatanging nakasabit sa dingding. Frame na may laman na mga medals. Binasa niya ang pangalan na nakasulat sa medal, may maliit na papel doon na nakasulat ang pangalan ng may-ari. Rafael Sanrojo.

He's a kind person. Dalawang araw na ang lumilipas ng hindi ko nakikita si Ren. Si Rafael at Dionne ang madalas naghahatid sa'kin pauwi. Ilang beses ko na ring sinabi sa kanila na ayos lang ako. Pero hindi nila ako pinapakinggan. What should I expect? Dionne is a stubborn friend. I know na may sinabi rin si Ren kaya hindi nila ko hinayaan na umuwing mag-isa. But they're not saying anything.

“What are you—“ Agad na natigilan ang matanda nang ilabas ni Ralph ang isang vintage pocketwatch sa kanyang bulsa. Pag-aari iyon ni Renz, ang namayapang ama ng binata. Hindi rin maipagkakaila na pamilyar ang pocketwatch na ‘yon kay Don Pedro, dahil biglang bumakas ang lungkot sa mukha nito nang makita iyon. “You did swear on my father’s grave that you will take care of me. But why does it seem you want to get rid of me and my wife? You hate me that much that you want me and my wife dead?”

Kundi matinding pangungulila. Sa limang taong hindi ko na maibabalik. Dahan-dahan akong lumuhod sa harap niya. Nanatili akong ilang dipa ang layo. Ayokong takutin siya. “Anong pangalan mo, champ?” Ngumiti siya nang bahagya. “Rhenfield po.” Napapikit ako. Dahil kahit pangalan niya... May bahagi ko. At doon ko tuluyang naunawaan.

Wala masyadong tao sa field pero meron namang mangilan-ilan. Tumabi sa akin si Ren at tumingin sa baba, ginaya niya rin ang position ko na nakapatong ang dalawang braso sa railing. Tsk! Hindi ko siya pinansin at tiningnan, baka sa kaniya ko pa mabaling ang inis ko kay Red.

Doon nga'y gumawa ng hakbang si Renzo kung saan ay isa-isang mapapasuko ang mga ito sa kani-kanilang trabaho at kusang aalis ng bayan ng Eldefonso. Kinilala nila ang mga ito na sina Rudolph, Max, Alejandro at Trevor. Doo'y isa-isa silang lumapit sa mga ito dala ang kanilang mga nais sabihin dito. Si Renzo ay lumapit kay Rudolph, habang si Fernando naman ay kay Max, si Joey naman ay kay Alejandro at si Billy ay kay Trevor. Isa-isa nila itong kinausap ng masinsinan ayon din sa kanilang plano.

Ang isa ay nawalan ng buhay, ang isa ay nawalan ng magandang reputasyob. At kung ganitong klaseng nanay ang babaeng ‘to, sigurado siyang mapapariwara ang apo niyang si Dustin. Mas pipiliin pa ni Rowena na hayaan si Ralph na gawin ang gusto nito sa babae... o tuluyan nang maglaho si Aubrey. Pero iginiit ni Aubrey na mayroon siyang urgent na impormasyon tungkol kay Ralph. Sapat na iyon para mapapunta rito si Rowena.

I saw how her illusion melted like a piece of ice in the desert because of my intense comeback. I shook my head in disbelief and turned to the man beside El Sandra, who looked like a detective—Ren in his black tuxedo, red ribbon on his collar, and thick eyeglasses. Gaya ng mga kasama sa lamesa, nanlalaki rin ang mga mata niya. However, it seemed like it wasn’t a shock! A surprise, maybe.

saad ni Ralph. “Ayos lang, I’ve been there before at kilala kita, ano? Kamusta? May mga sumusulpot bang alaala sayo lately?” tanong ni Renzo. “Meron kaso malabo pa eh,” saad ni Ralph na nahilot ang sintido niya, ininuman niya na kasi ng gamot ngunit umiikot pa rin ang paningin niya at para bang may humahatak na demonyo sa kanya pababa.