Road Of The Dead นิยาย & เรื่องราว

Hindi ko kaya! No! She's not dead! Lenny's not dead! She's just resting, she's tired! She needs to rest. Yes, she's just resting or maybe sleeping. "I'm so sorry Sir, but we already did our best to revive her. Marami ng nawalang dugo sa kaniya at hindi na rin kinaya ng katawan niya. She was already dead on arrival but we tried to revive her. Kaya lang ay wala na ho talaga. Ang isa pa hong nagpakomplikado ay ang labis na pag-inom niya ng gamot sa nakalipas na araw. We found out that the medicine she was taking was serotonin, a medicine for those who were having panic attacks caused by depression or anxiety. We are very sorry," she told me before she left.

“Hindi ba at gusto ni Francis na pabagsakin si Raymond? Dagdagan natin ang apoy at idamay na rin natin si Jacob. Siguraduhin mo na hindi siya makakapag college entrance exam. At gusto ko na silang dalawa ay matulog habang buhay sa isang bundok. Ang bundok nga na tinutukoy ni David ay isang kilalang bundok sa lungsod. Ito rin nga ang nagsisilbing harang sa malamig na hangin mulasa hilaga at sa mainit na ihip ng hangin mula sa timog. Bukod nga sa maganda ang tanawin doon ay ginagamit din ito na race trck sa iba’t ibang pagkakataon. Ngunit sa pinakamataas nga na bahagi nito ay ilang beses na rin ngang may namatay na driver. Kaya naman binansagan nga ito na mountain of death

Gigil na mura ng lider nang makitang patungo na sila sa kabilang direksyon at taliwas sa tinatahak na daan nina Dmitri Sandoval. "Harangan ninyo ang daraanan sa main road.. Gamitin ninyo ang drone para matukoy kung saan sila patungo," utos ng lider sa iba pa nilang kasamahan na nakaabang sa labasan. Kung inaakala ni Dmitri na makakatakas na ito sa kanila matapos nitong magpakitang gilas sa pagmamaneho, pwes hindi! Hindi siya uuwi hanggang hindi niya nadadala ang ulo nito sa boss nila!

Ini-enjoy ang tanawin habang nasa biyahe pa kami. Hindi naman tumagal ay tumigil na ang cart. This is the end of the wide road at sa unaha ay isang one lane dirt path na ang meron at napapalibutan ito ng kakahuyan. Matataas na pine trees. Bumaba na kami at nagbayad naman si Cayden sa driver at nagbilin pa si Cayden na balikan kami mga bandang hapon. Agad na naglakad na kami at sinundan ang dirt path.

It was as if that road forgot that there were gods playing with death in that place. Hanggang sa binasag ng tatlong magkakasunod na putok ng baril ang banal na katahimikan. Nasundan 'yon ng nakakabinging alingasngas ng bakal sa magaspang na sahig. At para sa malaking katapusan, isang malakas na pagsabog ang umalingawngaw sa loob ng tunnel. Napakalakas niyon! Sapat para umuga ang mga punong nakatanim sa tabi ng gutter ng highway at magliwanag sandali ang dalawang dulo ng madilim na lagusan.

"Dahil sa nangyaring iyon, ipinagkasundo ang dalawa ng kanilang pamilya. Ngunit, nagbagong muli ang pasya nang dalaga at napagtantong si Sebastian talaga ang tinitibok ng kanyang puso. Nang malaman ni Sandro ito, napuno siya ng galit sa kanyang kakambal, bukod sa may pagtingin din siya sa dalaga ay namuo na ang inggit at poot sa kanyang puso dahil sa lagi silang pinagkukumpara ng kanyang ama." "Pagkatapos po? Ano pong nangyari?" Tanong ng matanda. "Namatay si Criselda sa kamay mismo ng lalaking minahal niya. At sa gabi ring iyon, namatay si Sebastian." "P-Pinatay siya ni Sebastian?" Tanong ko.

Kung hindi kami huminto, siguradong natamaan na iyon ang aming sasakyan. Mabilis kong tinangal ang seat belt at mabilis kaming lumabas sa sasakyan. I saw how the road was destroyed. Para itong dinaanan ng kung anong bagay para mawasak ang daan. There are cracks and uneven surface. Mabilis akong umilag ng may naramdaman akong paparating sa akin. Hindi ko matukoy kung ano iyon, but I was sure that it can kill me.

She was confused — Xerxis had never been like him. They left the city behind — the streets turning darker, narrower. Concrete gave way to rust and smoke. The smell of the docks hit her nose — salt, oil, and something metallic. When the car stopped, she saw it: the pier. Cold wind whipped through her hair as she stepped out. The moon hung low, silvering the water. Men moved like shadows — unloading crates, checking weapons, murmuring codes. Nina’s stomach knotted. “This is…” “My world,” Hades said, walking past her. “The kind people pretend doesn’t exist so they can sleep at night.”

Isang simpleng drayber lamang si Ysmael, ngunit sa loob ng marangyang bahay na kanyang pinagtatrabahuhan, hindi niya kailanman naramdaman na kabilang siya. Sa kabila ng pangmamaliit ng mga anak ng kanyang amo, pinili niyang manatiling tahimik at mabuti. Ngunit nang isang estranghero ang dumating at ibunyag ang koneksyon ng kanyang yumaong ama sa pamilya, unti-unting nabunyag ang isang lihim na kayang baguhin ang kanyang buhay. Ang lalaking minamaliit nila bilang drayber ay may nakaraan palang hindi nila kailanman inaasahan.

Isang daang metro ang taas, malaking tansong salamin ang nakatayo sa tapat ng tulay. Ito ang Folly Bridge ni Persephone! Sa ilalim ng tulay ay ang River Styx! Sa kabilang pampang ay ang Mirror of Retribution! Isang malakas na boom ang umalingawngaw. Ang Folly Bridge ni Persephone ay umangat ng libu-libong milya na parang natural na moat ng Milky Way. Samantala, ang undead na hukbo na hinugasan ng River Styx ay patuloy na bumulusok sa Folly Bridge ni Persephone. Nang ang maningning na liwanag ng Mirror of Retribution ay sumikat sa undead, walang katapusan silang sumigaw doon.