Ruggedly 소설 & 이야기

Sa sobrang bilis ko tumakbo ay hindi kona makita nang maayos ang mga nadadaanan kong mga puno. I stopped with my track and tried to feel the surroundings. I growled when I smelled blood of rogues. Rogues are werewolves that have either been kicked out of their pack or left on their own free will. Rogues can be bad or not but what I smell now are evil rogues.

Kahit na napaka lamig ng lugar ay tumutulo ang aking pawis mula sa batok pababa ng aking likod. Ako—lahat kami ay nag mistulang mga manika, naka lagay sa isang booth, we are like a doll for sale. Nanatili akong naka yuko at kahit isa sa kanila ay hindi ko tinitingnan, natatakot ako na baka mamaya ay bigla nila akong sawayin kapag nakita nila akong umiiyak. Ang sabi pa naman nila ay hindi pwedeng masira ang make-up.

Bumalik sa kasalukuyan ang kaniyang ulirat nang marinig niyang magsalita si Kris, ang kaniyang Right-Hand man. Huminto ang kanilang sinakyang bulletproof SUV sa isang malaking gusali na may limang palapag na pagmamay-ari ng pinakamayamang negosyante rito sa pulo ng Mindanao - ang mga Valdez. Pagkatapos bumaba ng kaniyang mga tauhan mula sa dalawang SUVs na pumagitna sa kanila, ay bumaba narin siya at walang lingon-lingon na pumasok sa main entrance ng building.

Mas lalong nakita ang adams apple niya. He's wearing a black pants. Ang pang itaas ay may nakapatong na mamahaling Dark Velvet Robe na abot hanggang sahig sa haba at luwag. But what caught my attention is his naked body inside his robe, dahil bukas ang kaniyang roba ay makikita talaga ang hubad na pang-itaas niya sa loob. Just by looking at his eight pack abs is making my knees tremble. But his attractive tattoo caught my eyes. The half of his tattoo on his right chest was peeking on his open robe. It looks so beautiful yet delicate.

Grabe sila, gusto ko lang naman makipag-kaibigan. "Sierra, ito ang ilalagay natin sa relief goods. Isang kilong bigas, limang de lata, limang lucky me. Tapos ang mga prutas ay bukas na para hindi mabulok." Pagbibigay ng direksyon sa akin ni Ate Reina kaya tumango naman ako at nagsimula na ring mag-pack.

mariin at pagalit niyang utos kaya wala nang pagdadalawang isip na muli niyang ibinuka ang bibig niya at isinalampak niya muli ang pagkain sa kanya na agad niya rin nginuya at napaluha na lang. Hindi uso ang pagiging malumanay sa lalaking ito. Kung ganito rin lang ang susuyo sa iyo parang dibali na lang parang nakakasama lalo ng loob at halata naman napipilitan lang dahil sa pagka-guilty sa nangyari…

nanlilisik ang mga mata niya na nakatitig sa akin. Hinigit ko naman ang braso ko at matapang na sinalubong ang kan'yang nagbabagang mga mata. "Do you want to know the hardest thing about having a Ruthless husband? Look at me now, naging miserbale ang buhay ko. Iniwan ko ang lahat para sa'yo," diin na saad ko rito. Walang sabi-sabing tumalikod ito at pabagsak sinara ang pinto.

Power can make people kneel, but it can’t erase the truth. Sa loob, bumungad ang isang lalaking malaki ang tiyan, may hawak na tungkod at sigarilyo. “Who dares barge into my office?!” sigaw nito na puno ng yabang. Hindi man lang kumurap si Rogue. “Heard you the first time, pig.” Nanlaki ang mga mata ng matanda. “Mr. Vertudazo—”

Nakatingin pa sa akin, obviously teasing me. "Gago," natatawang sabi ni Larah. Napailing na lang din ako habang mahinang natatawa. Ilang minuto pa kaming nagbangayan tungkol sa magiging band name namin. Puro kalokohan kasi sina Kuya Red at Henry kaya panay rin tawanan namin at natagalan pa sa pag-settle kung anong name. Later on, we agreed to name our band Microscope. Ang lalakas ng trip nila. Nakisabay na lang ako.

sagot niya at nagsimula na rin itong maghubad ng kanyang damit. Sa totoo lang ay wala namang problema kung angkinin man niya ako ng kung ilang ulit dahil napakagaling din nito sa kama at kahit na nasa squatters area siya nakatira ay napaka gwapo at napakakisig nito. Siya ang literal na depinisyon ng ruggedly handsome. Pero hindi ako ang gusto niya, ang kakambal ko ang pinapantasya niya na hindi ko malaman kung ano ang ipinakain sa kanya.