Sa Gitna Ng Ulan Mahal Ko の小説・ストーリー

Pinagtri-tripan niya ba ako? “Puwede ba! Kung gusto mong kumain, kumain ka na lang. Nakakairita ang boses mo, alam mo ba iyon? Kita mong kumakain ang tao ang dami mo pang satsat,” inis kong Singhal sa kan’ya ngunit humalakhak lamang ito. “Are you insane?” dagdag ko pa ngunit umiling lang ito. “Ang cute mo kasing mapikon, Luna!”

Umaapoy na ang ulo ko sa galit kahit nanggigigil akong sampalin ang kanyang makapal na nguso. “Dear, I’m not insulting you. I’m just describing you. Haha!” “Matuto kang magsalamin para makita mo kung gaanong nakakasuka ang hitsura mo! Haha!” “Tama! Kahit malayo ka, nakakasuka na ‘yang kapangitan mo! Hindi lang ‘yun, malandi ka pa! Kung may award lang sa Best in Malandi and Best in Ugliness, hinakot mo na siguro! Haha!”

apat po kayo sir uugh shit bilisan mo pero mas kayo ang favorite ko po kayo kasi magaling kayo "ang landi mong babae ka uughh fuck pagkasabi ko non ay agad akong hinugot ang pagkalalaki ko at dali dali ko siyang pinatalikod agad at pinasok ang pag ka lalaki ko ng walang pasabi sabi ng magawa ko yon ay agad akong bumayo mg mabilis "uughh shit fuck ang dami mong lalaki pero ang sikip mo pa din uughh shit napaka landi mo talaga at tigilan mo ang kasasabi mo na mahal mo ako maliwanag ba

Akala ko masaya mainlove yun pala nakakasakit ng ulo, palibhasa mahal ko kaya inaabuso na ang pagkabata ko. Silvia!! Mamamatay ako ng maaga dahil sa'yo.

Masama niya akong tinignan "Sampalin kita" galit na sabi nito kaya agad akong lumapit sakanya at niyakap ito at hinaplos ang malaking umbok ng tiyan niya I'm sure this is a girl kahit hindi kami nag papa ultrasound. "Sorry na hon" malambing na sabi ko dito at hinalikan ang leeg niya.

“Ganoon talaga kapag mahal. Maputik man ang daan o malakas man ang ulan, walang iwanan.” Hindi nakasagot si Fiona.

Khaliyah POV Umaga na. Parang walang nangyari. Nakahain na ang agahan sa lamesa. Sure akong sina Yanna at Larkin na naman ang nagluto. Amoy na amoy ang bagong lutong garlic rice at pritong danggit na siguradong galing pa sa palengke ng Baguio. Sa harap ko, naroon si Nolan, tahimik lang na nagkakape habang si Yanna at Larkin ay abalang nag-aasikaso sa kusina. Kumpleto pa kami, wala pa namang namamatay, napigilan ko naman kagabi si Nolan at nagawan ko ng paraan. Pero ang totoo, may tinik na malaki sa dibdib ko. Isa iyong lihim na ang bigat-bigat dalhin. Lihim na napagkasunduan namin ni Nolan.

Santisimo? Umiling ako at naupo sa duyan na nasa ilalim ng puno ng mangga. Ngunit naudlot ang pagmumuni kong iyon nang maramdaman kong may tumapik sa balikat ko. It was lola Ursula.

wika nito hinalikan ako sa gilid ng ulo. “Bye sa inyong dalawa,” sagot ko at mabilis na nilisan ang office ni Daddy. “Nanang Luisita!” “Ay buting hindi pa tuli!” Bumungisngis ako. Nagulat kasi ng bigla ko siyang yakapin sa likuran niya. Abala sa lababo maghugas ng lutuin niyang ulam. “Nanang ano po ulam?” tanong ko at kumalas na rin ako ng pagkakayakap sa kaniya. Tumabi ako ng tayo sa kaniya pareho na kami ngayon nakaharap sa lababo.

kamot ulo na sabi nito “ hayaan mona, Patapos na rin 'to. ” “ mauna kana at baka hinahanap kana sainyo. ” saad ko “ pasensya na Avril ha, Gustuhin ko mang samahan ka dito pero kailangan kona talagang umuwi e, kilala mo naman si lola, Baka mapano na naman yon kakaaala sakin. ” Naka ngiting tumango naman ako, “ ano kaba, ayos lang. Sige na, Paki kamusta ako kay Lola belinda ha. ” saad ko