Romans & histoires Sa Gitna Ng Ulan Mahal Ko

they top my shoulder "mabuti at di ka natuluyan" tang**** redden to sira ulo talaga "gago karin kahit kailan redden noh kung ikaw kaya tuluyan ko dyan kung makapagsalita ka parang gusto mo na talaga ako mamatay ahh" "di katalaga mabiro pari syempe ayaw ko no wala nang ninong ang magiging anak ko na di kuripot kasi itong si Dellion ni piso napakuripot ehh ayaw magbigay"

Gayunpaman, ang pagkakita sa mga kasambahay na natataranta sa harap ng tatay ko ay pumukaw sa kanyang dignidad. “Anong kaguluhan ito? Tingnan ninyo ang mga sarili ninyo! Malamang amoy ‘yan ni Blake. Hindi siya naliligo ng pito o walong araw sa sobrang init ng panahon, at sa trunk din siya umiihi at nagbabawas, Syempre, mabaho!

“Gigi… one day, you will be mine.” **** Thank you for waiting for the updates! Tom na ulit and thank you sa pag support at pagbigay ng gems😍

saad ko. "I'm s-sorry kuya, I just want to think and be alone, hindi ko alam na aabutan pala ako ng malakas na ulan." "I'm not mad at you, nag aalala lang ako dahil gabi na at baka mapahamak ka." anas ko pa.

ung0l ko pa at sinalubong ko ang bawat niyang pag- ulos " Aaahhh! . . . Ooohhhh! . . M- Malapit na ko! . . " " Uugghhh! . . B- Bilisan mo pa, babe! . . Ibaon mo pa lalo! . . . Ooohhh! . . . Ayan ganyan nga! . . . Sige pa! . . " Sunod- sunod kong ung0l dahil sa nalalapit kong pag- abot sa sukdulan

Sana mali nga lang ako. "Sabi ko ayoko na. Makikipaghiwalay na ko" Napahawak ako sa ulo ko at hinarap siya. "Why? Anong nagawa ko maayos naman tayo diba? Ano to Ga? Joke ba to?" Bigla ko siyang nilapitan at hinawakan sa balikat, tumingin siya sakin sandali pero agad din siyang yumuko. " Siguro Ga napakipag kuntiyabahan sayo sila Nilo? Okay talo ko Ga, hindi ko kaya yun." tumingin siya sakin na may malamig na tingin.

sabi ko "I love you more. My" Sabi niya at hinalikan muli namin ang isat isa. Napakasaya ko dahil buo na kami at masaya kaming lahat.

Isla's POV Nagulat ako dahil paglingon ko nakita ko silang lima kaya dali-dali kong pinatay ang speaker. “Kopal este Kayden, nakarating na pala kayo. Umupo na kayo para kumain kasi baka lumamig na yong pagkain,” nakangiting sabi ko at nakita kung napakunot noo si Kayden.

Sana, mapatawad niya na rin ang kanyang sarili. Nasa terrace kami ni Pluma. Ang ulo niya ay nakapatong sa lap ko. "Pluma, mahal kita. Alam ko na wala ka nang kakayahan na makapagsalita. Wala 'yung problema sa akin dahil nararamdaman ko kung gaano mo ako kamahal."

*gulp* bakit ganito siya makatingin? "If I give you a chance, mamahalin mo na ba ako?" inulit niya yung sinabi niya and still... SPEECHLESS! ///////////