Sa Malamig Sa Malamig Mga Nobela at Kwento

Na mas lalong nagpagulo sa akin. It's raining, am I right? I hate rain, I really did hate the rain. Lahat kami ay nagulat at napatingin sa pintuan nitong room nang bigla na lamang itong bumukas nang napakalakas dahilan para matakot ang iba. Isang malamig na ihip ng hangin ang bumalot sa amin.

Hindi naman gaanong malamig sa bahay namin, pero kahit na, ang yakapan sa malamig na gabi ng taglamig ay talagang masarap. "Mmm, tara na," purr niya, hinahatak ako papasok sa kama, "Yakap!" Hinayaan kong mahila ako pababa sa kama para humiga sa tabi niya, umiikot sa aking tagiliran upang harapin siya. Ngumiti siya sa akin, lumapit siya at hinalikan ako. "Ang sarap ng pakiramdam ko," siya ay bumuntong-hininga habang yumayakap sa akin, "ayaw ko na ngang gumalaw para lang makapasok sa kumot."

Althea Dumantal ang malamig na bagay sa aking pisngi sanhi ng pagkagising ko. Nalaman kong nakahiga ako sa matigas at basang sahig. Pumitik ang kirot sa sentido ko nang ako'y pumiglas, at namalayang nakatali ang dalawang kamay ko na nasa aking likuran. Naka-plaster ang aking bibig, ramdam ko ang malagkit na adhesive na humihila sa aking labi.

malamig nitong sabi, “mas mabuting tigilan mo ang pag-iisip ng ganyan.” Ang tono nito ay palaging malamig at kalmado, ngunit ito rin ay sobrang lupit at prangka. Parang bawat salita ay nanunuot sa buto. Buong gabing hindi nakatulog si Elle. At kung iiyak man siya ay tila kasalanan niya rin naman.

Tumitig naman si Brandon nang may nag-aalangan na pagtitig. Matapos walang matanggap na tugon mula sa kanya, malamig siyang napangisi, “Ang init at ang sigla mo sa harap ng iba, pero ang lamig mo naman sa akin.” “What would you expect? May ginawa kang mali sa kaniya, kaya normal lang na malamig ang pakikitungo niya sa ‘yo. Ang pagiging malamig at kawalan nang gana sa iyo hindi diskriminasyon, kundi nararapat lang. Taste your own medicine ika nga.”

matigas na usal nito. Ngumiti si Samuel nang manipis, walang init, at hindi man lang siya sumagot. Tumitig siya kay Mauren. Isang malamig at panandaliang sulyap lang iyon, tila ba wala siyang kasalanang dapat panagutan, tila ba si Mauren ay isa lamang pamilyar na mukha sa isang silid na matagal na niyang gustong talikuran.

Ngayon lang siya nagkaroon ng kasama. Naramdaman niya ang malamig na tissue sa kanyang noo. Dahil sa sobrang hina, sumandal siya sa lamig nito. Nang humawak si Malachi sa kanyang pisngi, hinawakan niya ang kamay nito at idinikit ang kanyang mukha sa palad ng lalaki. Hindi lumayo si Malachi.

O baka hindi. Samantala, malamig naman ang mga mata ni Mikael, at mapanganib sa parehong pagkakataon. "There are things that I can do...” saad nito sa malalim na boses. "But you can't..."

i said awkward malamang "𝙤𝙝 𝙞 𝙨𝙚𝙚 𝙗𝙪𝙢𝙖𝙗𝙖 𝙖𝙣𝙜 𝙧𝙖𝙩𝙞𝙣𝙜𝙨 𝙣𝙜 𝙘𝙤𝙢𝙥𝙖𝙣𝙮 𝙣𝙞𝙮𝙤 𝙙𝙞𝙩𝙤 𝙨𝙖 𝙝𝙤𝙣𝙜𝙠𝙤𝙣𝙜 𝙩𝙝𝙖𝙩𝙨 𝙬𝙝𝙮 𝙞 𝙞𝙣𝙩𝙚𝙣𝙙𝙚𝙙 𝙩𝙤 𝙝𝙚𝙡𝙥 𝙢𝙖𝙡𝙖𝙠𝙞 𝙥𝙖 𝙣𝙖 𝙢𝙖𝙣 𝙖𝙣𝙜 𝙨𝙝𝙖𝙧𝙚𝙨 𝙣𝙜 𝙘𝙤𝙢𝙥𝙖𝙣𝙮 𝙣𝙖𝙢𝙞𝙣 𝙙𝙞𝙩𝙤 𝙖𝙣𝙙 𝙖𝙡𝙨𝙤 𝙙𝙖𝙝𝙞𝙡 𝙣𝙖𝙧𝙞𝙣 𝙨𝙖 𝙥𝙖𝙜𝙩𝙪𝙡𝙤𝙣𝙜 𝙣𝙞𝙮𝙤 𝙨𝙖𝙢𝙞𝙣 𝙣𝙤𝙤𝙣"mahabang sabi niya "𝙤𝙠𝙖𝙮 𝙩𝙝𝙚𝙣~"sabi ko

Sagot niya at kinilig na naman ako sa sinabi niya. "Bakit malamig ang gabi? Summer na diba?" Pagbabago ko ng usapan. "Natutunaw ang yelo sa north and south pole dahil sa magsusummer na kaya malamig. Nakayakap kana sakin nilalamig ka pa." Napangiti lang ako sa sinabi niya at huminga ng sobrang lalim. 1ST DAY