Sad Thoughts Novels & Stories

I had to be there for her, to be her rock when everything felt like it was falling apart. With a shaky breath, I wiped away my tears, feeling the weight of my sadness with each exhale. I stood up straight, preparing myself for the tough road ahead. Even though my heart felt heavy with grief, I knew that together, we were stronger than anything life could throw at us. Our love was like a guiding light in the darkness, leading us through the pain and loss. So, with a promise deep in my heart, I vowed to stand by her side, to share her burden and offer whatever comfort I could. Because it was in our sadness that we would find the strength to heal and grow stronger than before.

napaawang ang bibig ko dahil unti unti ko ng nuunawaan. "Alam mo naman na ang symptoms of depresion its include overwhelming sadness, grief, and and lessening of pleasure in things you ordinarily enjoy. Lahat ng sintomas nangyayari sayo, nihindi ka na talaga makausap at tulala ka nalang." nagtiim ang bagang ko dahil hindi ko akalain na nag suffer ako sa ganoong sakit.

At sa dalawang taon namin paguusapan online ay alam ko rin ang ibang mga problema niya. "And that's how I cope with overwhelming emotions. For two years, the moment you always told me that you were somewhat sad, it lifted my soul. Naisip ko na hindi lang pala ako ang nakakaramdam ng sobrang kalungkutan." "Are you sad? Parang hindi naman halata." Theo is really a witty guy that's why it's so hard to know when he's happy or sad. He's great at masking his inner emotions. Or maybe he's just feeling a little sad because he's worried about his sick mother.

" sabi ko agad niyang hinawakan ang kamay ko "I won't tell you "don't be sad" or "cheer up" 'cause I know you will not feel better with those words. But, I want to tell you that your feelings are valid and please let it out to me. Whether it is about your frustrations or your anger. I'm willing to listen, love. You can depend on me and vent those sadness out of your body." sabi niya "Na miss ko lang si mama." sabi ko at humikbi

napatayo Ako sa sobrang ng dahil sa sakit na nararamdaman ko lumapit Ako rito at walang pasabing sinampal ito. Hindi na napigilan pa ng luha ko na kumawala ng dahil sa Galit na nararamdaman ko" anlakas ng loob mo na sabihin Yan baka nakakalimutan mo ng dahil sayo kung bakit namatay Ang anak ko ng dahil sayo nagdusa Ako ng Dalawang taon halos mawala Ako sa sarili ng malaman kung nawala sakin Ang anak ko Hindi mo alam Ang hirap at depression na dinanas ko ng dahil sayo Gideon walang araw na Hindi Ako umiiyak ng dahil sayo naiisip mo ba Yun? Wla Kang kwentang lalaki alam mo Yun pasarap lang sa ibabaw ng kama Ang alam mo walang Kang ibang iniisip kundi yang sarili mo" hagolgol ko ng iyak napansi

Sila mas matagal na nakasama ni Sister Faye kaya alam kong nasaktan siya nang mawala ito. Me, I don't think I can die this ealy. Hindi ko kayang tanggapin na aalis ako at maiiwan ang mga taong mahal ko. It's like I'm too attached that everytime I think about dying, my heart hurts so bad. "It's okay to feel sad Sister, diba ikaw ang nagturo nun?" sambit ko. Embrace sadness in order to live with happiness. That was her exact same words years ago when I was crying and weeping over the things beyond my power.

Kadalasan ay ayaw ko na pumapasok dito dahil pakiramdam ko ay unti-unti rin na nalalagot ang natitira ko na tapang para sa sarili ko. Hindi ko alam kung kailan matatapos ang sakit na nararamdaman ko o kung mawawala pa nga ba ito. Hindi ko alam kung may buhay pa ba na naghihintay para sa amin ng mga anak ko nang wala si Colton sa amin. I am slowly falling into the pit of despair and darkness. And I am drowning into my own sorrow and pain. And right now, I don’t even know how I can survive this.

Thinking of losing Yesha was unbearable, naninikip ang dibdib niya kapag naiisip na hindi na niya masisilayan ang mga ngiti ng babaeng nagbigay kulay sa kanyang mundo. “Aaaaahhhh!” muling sigaw niya, saka niya tinumba ang isang mamahaling vase na naabot ng kamay niya. He threw everything that his hands could grab on. Hindi niya alam kung kailan pumatak ang kanyang mga luha. Naramdaman na lang niyang basa na ang kanyang pisngi. Napa-lugmok siya sa kanyang kinatatayuan and he succumbed to his sorrow, a sob escaped his lips and it triggers his emotion. Humagulgol siya ng humagulgol sa kinalugmukan at patuloy na pinag-susuntok ang dingding na kinasa-sadlakan niya.

“Pero sa tingin ko, hindi rin maganda ang takbo ng mga araw niya. Hindi mo ba nakita ang inis niyang ekspresyon ng kinuha niya ang phone ngayon?" Ngumuso si Heidi. "Ang ilang mga kababaihan ay ganap na naiiba mula sa kung ano ang naisip ng isa sa kanila pagkatapos ng kasal at paggugol ng oras na magkasama. Bukod dito, ang mga paa ni Sarah ay paralisado, at ang kanyang mukha ay pumangit. Akala ba niya hindi na magbabago ang ugali niya? Ang isang taong puno ng kasakiman tulad niya ay likas na makaramdam ng kawalan ng katiyakan, maikli ang init ng ulo, at maraming hinala habang lumilipas ang panahon. Mahihirapan siyang pakisamahan." Natigilan si Freya. Sa pag iisip sa nakakatakot na itsura ni S

“We will head to the hotel I booked for us. So you can rest. Let’s go.” PAGSAKAY NILA sa sasakyan ay hindi maiwasan ni Everett na mapalingon sa dalaga. Grief can really change a person. Magmula nang ilibing ang batang patay nang isilang ni Ichika, tila’y naging malamig na rin ang puso nito. Gone the happy-go-lucky behavior of hers. And honestly, hanggang ngayon ay sinisisi niya pa rin ang kanyang sarili.