Sad Thoughts Novels & Stories

LOSING someone important to you is generally considered one of the most traumatic and devastating experiences that a person can go through. The grief and sorrow can be overwhelming, and can affect a person physically, emotionally, and mentally. How much more kung parti ng pagkatao mo, inalagaan mo ng siyam na buwan sa tiyan mo tapos magigising ka na lang sa isang iglap, na malalaman na wala na ito?

Kaya hanggang ngayon, hindi namin magawang mag-move on. Unfair, isn’t it? They loved us with everything they had, held us so tightly it felt like we’d never be let go—and yet, in the end, they left us hanging. I can’t bring myself to feel anger; it’s not rage that lingers in me… only sadness. A heavy, gnawing sorrow that refuses to fade. I’m still grieving, still learning how to breathe in a world without her.

" sabi ko agad niyang hinawakan ang kamay ko "I won't tell you "don't be sad" or "cheer up" 'cause I know you will not feel better with those words. But, I want to tell you that your feelings are valid and please let it out to me. Whether it is about your frustrations or your anger. I'm willing to listen, love. You can depend on me and vent those sadness out of your body." sabi niya "Na miss ko lang si mama." sabi ko at humikbi

Sambit niya bago tumayo pagkatapos ay inilahad ang kanyang kamay. Malungkot akong napangiti bago tinanggap iyon. One of the saddest things in the world is to feel broken, and although you're somehow been figuratively ripped apart you feel like can never be put back together again. These are days when I ask myself! What are you staying here for? Most times I don't even have an answer. Sometimes I just don't want to be here anymore. That I don't want to fight this kind of sadness sicked. Those toughest thoughts to deal with.

Hanggang ngayon ay nagluluksa pa rin siya pero ginagawa niya ang kaniyang makakaya upang maitawid ng maayos ang bawat araw. When Sandro started to recall that fateful night, his tears fell. He never expected that he could lose her. Ni sa hingap ay naisip niyang mawawala siya sa buhay niya. Isang taon niya ring ininda ang sakit ng kaniyang pagkawala. And he doesn’t think na mawawala ang sakit. He will probably mourn her passing for the rest of his life.

His face became sad pero agad ding naalis yun dahil tumango siya. "I'm grateful t-that you are b-both safe.." Saad nito. Ngumiti ako at kusang humawak ang kamay ko sa tiyan ko, sinundan niya yun ng tingin. "I'm sorry...dahil sa g-ginawa ni Joy." saad nito. Umiling ako. "It's not your fault, Drake." "Sit here." tapik nito sa gilid ng kamang kinahihigaan niya.

saad ko pa. Tumahimik na ako at nagconcentrate na lang sa pinapanuod. Ilang beses ko na itong nakita pero hindi ako nagsasawang panuorin ito. The song is about the person you love who can't see you and his/her attention was is someone who can't give back what he/she feels. Masakit at malungkot yung song at hindi ko alam kung bakit feeling ko nakakarelate ako sa kanta eh wala naman akong nagugustohan. I maybe have a crush on Zero but that's just it. Humahanga lang ako sa kanya, don't have any deeper feelings. Kung hindi naman sa kanya wala naman akong ibang nagugustohan dahil busy ako sa school to entertain others. Though may mga nagkakagusto sa akin at nagpapakita ng motibo but I ignore them

saad ko sa kaniya at tatayo na sana nang magsalita siya. “I’m sorry,” saad niya sa akin. Dahan-dahan akong bumalik sa pagkakaupo ko. “I’m sorry, Scarlet kung niloko kita at kami ang dahilan nang pagkakahiwalay niyo ni Gio. Nilamon lang ako ng galit ko sa kaniya at inggit sobra akong nasaktan nang ipagpalit ako ni Trisha sa kaniya. Muntik na akong na-depressed noon kung hindi lang ako inalalayan ni Kuya. Mahigit ilang taon din kami ni Trisha kaya sobrang sakit tanggapin na mas pinili niya si Gio sa akin. Isa lang akong hamak na arkitek noon hindi pa sikat at nangangapa pa sa trabaho.”

“Pero sa tingin ko, hindi rin maganda ang takbo ng mga araw niya. Hindi mo ba nakita ang inis niyang ekspresyon ng kinuha niya ang phone ngayon?" Ngumuso si Heidi. "Ang ilang mga kababaihan ay ganap na naiiba mula sa kung ano ang naisip ng isa sa kanila pagkatapos ng kasal at paggugol ng oras na magkasama. Bukod dito, ang mga paa ni Sarah ay paralisado, at ang kanyang mukha ay pumangit. Akala ba niya hindi na magbabago ang ugali niya? Ang isang taong puno ng kasakiman tulad niya ay likas na makaramdam ng kawalan ng katiyakan, maikli ang init ng ulo, at maraming hinala habang lumilipas ang panahon. Mahihirapan siyang pakisamahan." Natigilan si Freya. Sa pag iisip sa nakakatakot na itsura ni S

Lahat ng sakit ay nandidito sa dibdib at dinudurog ako dahil sariwang-sariwa sa akin ang lahat. Can someone tell me, how can I escape from this sadness and pain? Haven't I deserve to be happy?