Novel & Cerita Sad Words

“Lexie, uy… why is it that when you feel sad, you make everyone and everything around you sad, I mean no offense but I feel crappy right now, because of your sadness, it’s like it’s polluting the air.” Agad na napa angat ang ulo ni Lexie dahil sa biglang sinabing iyon ni Claire, “It’s in her babe, it’s like Lexie is glowing with blue color that screams sadness, and it makes me feel crappy too.” Dagdag pa ng boyfriend nitong si Andrew, napasimangot naman si Lexie saka sinamaan ng tingin ang dalawa. “Hey, only because I feel sad, doesn’t mean you two imbeciles could make fun of me, what? Because my baby daddy abandoned me and I feel like my sadness is eating me whole right now, all of a sudden

Nag-iwas ito ng tingin at pinipigilan ang mga luha na tumulo. "I'm very sorry again, Sadie. I know I've been a bad mother to you. I feel so sorry that this happened. I'm such a fool to realize it too late. Babawi ako. Can I do that?" She wiped my tears and caressed my cheek with his thumb.

"Kahit pala handa ka nang magpaalam, masakit pa rin. Kahit alam mong aalis na siya, mabibigla ka pa rin kapag dumating na yung pagkakataong iyon. Losing our loved ones will be the most painful chapters of our lives... forever." Wade Xynon's POV

dagdag na tanong nito. "Yes." "On what situation for example?" "Meeting your new day without someone you love. That they can't be with you anymore." Nagdulot ang mga salitang 'yon ng katahimikan sa pagitan nilang dalawa. That's one of the sadness sunshine reminds her as well. Noon ay puno lang ng pag-asa ang dulot ng pagsikat ng araw sa kanya but as she grows older at nang mamatay ang kanyang ina at tuluyan din siyang tinalikuran ng ama doon niya na-realize kung anong kalungkutan din ang nahahatid ng bagong araw na hatid.

Sana sa isang sorry niya lang ay mapapawi na lahat ng mga sakit nitong mga lumipas na araw. Sana nga sa isang patawad lang ay mawala lahat ng mga naramdaman mo, lahat ng sakit, lahat ng pinagdaanan mo, iyong mga tumatakbo sa isipan mo ay sana sa isang sorry lang ay mawawala na 'yon lahat. Ang laki-laki ng tampo ko. Sana malaman niya na hindi lang nang dahil sa isang sorry ay ayos na.

"You're so full of yourself! Kahit ba naman dito, sarili mo ang pakikinggan mo?" Walang senyales na ginawa si Ludwick at bigla na lang nito hininto ang sasakyan. Natahimik naman si Sadie. Hindi pareho silang natahimik, natulala. Seconds had passed, but still, none of them ever tried to say something. Maliban sa kuliglig na malalakas ang huni, walang ibang ingay na maririnig. After about two minutes, a sob suddenly broke the silence. Sadie was there again, hopelessly crying. Sadness tore her chest and her spirits fell. Her heart was shattered into pieces again.

Naririnig nila ang parehong malakas na tibok ng kanilang puso. "I'm sorry!" pabulong na sabi n'ya rito. Hindi s'ya magsasawa sa paulit-ulit na paghingi ng tawad sa dalaga hanggang sa maalis n'ya na ang lahat ng pighati sa puso nito. Lihim n'yang naihiling na sana ay kayang alisin ng kan'yang sorry sa isip at puso ni Goldy ang lahat ng masamang alaala mula sa hindi magandang karanasan sa kamay ng malupit na mundo.

kalmado at nabawasan na ang bigat ng kanyang dibd ib. “Hindi ko alam kung kailan ko dapat sabihin. Hindi ko alam kung saan ba dapat ako pumasok. You’ve been suffering trauma. Nang gumaling ka naman, masyado tayong masaya. Kapag sinabi ko, baka wala na naman ako sa tono. You’re pregnant and we are so happy. Hindi naman siya importante, so why waste time with her? Kung may plano man akong banggitin siya, ay pagkatapos mo ng manganak.”

mangiyak ngiyak niyang sabi at doon nakaramdam ako ng kaluwagan sa aking dibdib. "Ford sa totoo lang wala na akong galit sayo o kung kanino pa man. nais ko lang naman na makita silang nagsisisi at marinig mula sa kanila yung salitang sorry pero, wala e ...ang tigas nila ford ...kaya wala ka dapat ipag alala dahil matagal na kitang pinatawad" while her tears fell down on my face. Song Is Now Playing🎶🎵

Napakasama nilang lahat, lalo ka na Kimmy. "Gab, babe! Bakit ang tagal mo naman magising? Kanina ka pa tulog? Sorry kong nagawa ko sayo ang mga ganitong bagay ha. Sobrang mahal lang talaga kita, hayaan mo kapag gising mo gagawa tayo ng masayang memories. Papalitan natin ang mga nakaka lungkot na alaala. Patawarin mo ako kong kinalaigan kong umalis noon, para tuparin ang pangarap ko. Pero, ngayon na nandito na ako babe. Ibubuhos ko ang lahat ng oras at pagmamahal ko sayo." wika ni Sandra habang nakikinig ako sa mga sinasabi niya. Ang masasabi ko lang wala akong paki alam sa kan'ya. Minahal ko siya noon sobra pero, simula ng iniwan niya wala na. Kasama ng aksidente ko ang pagkamatay ng puso at