Sad Words Novels & Stories

Sobrang wild kasi makahalik no Karson, para bang ilang taon silang hindi nagkita. "babe, please ganitong feelings lang ang gusto kong iparanas mo sa akin. Ayoko na ng sad feelings, okay?" "hmmm... Anong feelings?" "yung ganito. Ahhh... Shet!!!!" "ako din, Karson. Ganito rin ang gusto ko...."

‘Sorry for failing your mother and you…’ ‘Sorry for realizing too late that I should have been by your mother's side when she needed me the most…’ ‘Sorry that you had to grieve for your mother all alone…’ ‘I'm sorry, son…’ 'Sorry', isang salita lang ‘yan pero hindi ko kailanman narinig ito sa kaniya. Masyado siyang masaya sa binuo niyang pamilya kasama ang babaeng naging dahilan ng pagkasira ng pamilya namin ni Mama.

Sobrang thankful sya na mahal sya nang binata "Thankyou, thankyou" naiiyak na saad nalang ni Irish, natataranta naman si Lucas dahil biglaan etong umiyak. He hates it when she cries, natataranta sya "H-hey honey, stop crying" natatarantang saad ni Lucas habang pinupunasan ang mukha ni Irish gamit ang panyo na kinuha neto sa buksa nya, he never expected na magagamit nya ang panyo nya sa gantong situation "Sorry, baby stop crying na please and Don't say Thank you" pag aalo ni Lucas sa asawa "I'm wrong, tahan na" saad neto sabay marahang punas ulit sa mukha neto "Why are you sorry" umiiyak na saad ni Irish na pilit kinakalma ang sarili. Ngayon lang nagsisink in lahat sakanya, she's overwhelmed

tipid niyang sagot na aking labis na ikinagulat, na medyo inasahan ko na rin. "B-Bakit naman?" wika ko at hinarap siya. Tutal medyo malayo pa naman o ilang floors pa ang dadananan namin mas mabuting kausapin ko na lang siya. Nag-aalala ako para sa kalagayan niya. Mahirap kaya ang maging ganiyan. Sadness is a very tough enemy. At kahit kailan ang kalungkutan ay hindi dapat iwine-welcome na para bang isang matalik na kaibigan. We should not let sadness take over our bodies, it may lead us to our frightening endings.

Tumango na lang ako at naupo nang ‘di kalayuan sa kanya. “I will go straight to the point. I’m really, really sorry, Althea,” emosyonal na wika niya, at may nagbabadyang mga luha. Parang piniga ang puso ko nang marinig ang sabi niya. Kakaiba talaga ang pakiramdam kapag narinig mo ang sorry na matagal mong hinintay—it’s bittersweet.

Sa bawat nagdaan na taon tumatanda kami na hindi namamatay. Ang sorry, para lang sa mga bagay na hindi sinasadya hindi para sa mga bagay na paulit-ulit ginagawa. Nakapanghihinayang talaga na may mga taong nagiging masama dahil sa selos at inggit sa kapwa. Ang sorry nakakawala ng galit pero di agad nakakawala ng sakit.

“Wait, magkaibigan kayong tatlo hindi ba. Dapat maging masaya ka para sa kanila.” “True, masaya ako para sa kanila. Malungkot ako para sa sarili ko. Anyway, don’t tell Maddie. I just need someone to talk to. Buti na lang nakita kita dito. Higit kaninuman, ikaw ang makakaintindi sa nararamdaman ko.” “Oo naman. Cheers!” Itinaas niya ang basong may alak. “Let’s drink to our heartbreak! Cheers to more sad days!” sagot ni Kaye. Lasing na talaga ang babae. She’s crying and laughing at the same time.

Napatayo ako at maluha luhang hinarap ang pinakamamahal ko. "we are going to live there for good kasi alam kong pangarap mo iyon babe....I prepared everything for these but Adrianne ruined it..... fuck her" she cursed. Takip takip ang bibig, nagbagsakan ang mga luha ko. Naiyak ako sa saya. Hindi ko na pala kailangang hingin sa kanya iyon dahil planado na pala niya ang lahat. How lucky i am to have her by my side. Hindi ko napigilan ang sayang aking naramdaman at dinamba siya ng yakap. Halo halong emosyon ang bumalot sa puso ko sa mga sadaling ito. Sing bilis ng mga nagbabagsakang luha ko ang tibok ng puso puso. Hinagod hagod ng mainit niyang palad ang likod ko. Pinapatakan ng mabibinig halik

Kinuha nitong muli ang ulo ng dalaga para marahang idikit sa kaniyang dibdib. "I'm just kidding, Sappy. Off course, that's the last thing I want you to do. Masyado kang maganda para umiyak at ma-stress lang. If it's only possible, ako na lang ang iiyak at masasaktan everytime you feel your world is falling apart. Napakahirap maging malungkot pero mas mahirap ang kapag wala ka sa buhay ko." That words of him triggers her tears to flow down once again. Oh, dammit! Not in his front, Sappy. Not in his chest! Subalit pigilan niya ma'y hindi na umurong pa ang mga luha niya.

Narinig ko ang mahina niyang tawa kaya napangiti na din ako. "I can't blame Ford for being so overly dramatic when it comes to you. Galit yun sa akin eh, kasi pinabantay daw ako pero bantay salakay pala. That's the reason why he is so mad at me to the point na kulang na lang ay bugbugin niya ako makaganti lang sa akin." Natawa ako sa tono niya kasi kahit sabihing inis si Kuya Ford sa kanya wala naman akong nararamdamang galit mula kay Silas. "But you know what Baby, he's always there every time I feel sad. He was there when my mom died.”