Salubong Ang Kilay นิยาย & เรื่องราว

’ Hindi lang ‘yon, takot daw itong ma-agaw siya ng iba! Naitakip niya ang dalawang kamay sa mukha. Ngayon lang siya nakadama ng sobrang tuwa at tila paru-parong nagliliparan sa kanyang sikmura dahil lang sa salita ng isang lalaki. Ito yata ang tinatawag na kilig. Kinuha ni Miguel ang kanyang kamay na nakatakip sa mukha at saka ito ibinaba.

bungad sa akin ni Kyran. "Ha? Ahm masakit lang itong ulo ko." Ay tanga! Nasa C.R. ka Lyka? Uso na pala 'yan ngayon. Aish! Ang tanga! Nagsalubong naman ang dalawang kilay niya habang tinititigan akong mabuti. Lumabas na ako ng banyo. "Are you sure?" "Ha? Ah oo!" nauutal kong sagot.

Hindi ko napigilan ang pigil na ngiti. Nakakahawa siya. Tiningnan ko si Kuya. Napatiklop ang labi ko at pinigilan ko na ang sariling ngumiti. Nagsalubong kasi ang kilay niya. "Tol, 'yang kilay mo salubong na naman. Alam mo bang kapag nakaganiyan 'yan kahit si Satanas magdadalawang isip na biruhin ka," napatakip ako ng isang palad sa bibig.

Sigaw naming sabay-sabay pwera siyempre kay Kuya Lucian nawalang ka-rea-reaksyon. "Ang dugyot!" Saad naman ni Ate Adhira na ngayon ay nakadikit na ang dalawang kilay sa sobrang inis, grabe ah hahaha. "HAHAHAHA" Tawa ng dalawang nilalang na nagaling sa likuran nagpabigla saamin kaya naman napaharap kami sakanila, kita naman namin ngayon ang dalawang clobe na kamukha ni Señor Alto.

Napatingin ako sa mukha niya. Magka salubong ang mga kilay niya't naka kunot ang noo habang nakatingin sakin. Hindi ko mawari kung galit ba siya o ano. "Sorry ulit, kuya—" "Bulag ka ba? O nag bubulagbulagan?" mahina ngunit matigas niyang sabi. Bulag talaga?! Diba pwedeng hindi ko lang talaga siya napansin? Napatingin ako sakanya mula ulo hanggang paa.

ani Zion. Pagkatapos ay inihagis ni Manong Hilarion sa dalawang binatilyo ang dalawang sombrerong yari sa buli. "Kainitan ang araw ngayong umaga, hindi tulad kahapon. Pero hindi sapat para matuyo kaagad ang putik sa malalalim na lubak sanhi ng ilang araw na pagulan." Sinulyapan nito ang apo sa ibabaw ng kalabaw. "Caleb, mag-ingat kang mabalaho sa putikan...' "Opo." Tinapik ng paa nito ang tagiliran ng kalabaw at umusad na iyon.

Mula sa matangos nitong ilong, makapal na kilay, mahahabang pilik mata at mapupulang mga labi. Nagpapasalamat akong nakilala ko siya dahil sa mga oras na ito, kontento na akong titigan siya ng malapitan. Sana hindi dumating ang panahon na lokohin mo ako dark dahil kapag dumating ang oras na iyon baka hindi ko makayanan ang sakit na idudulot mo sakin. " gusto mo ba sunduin kita sa bahay niyo? " nakangiting saad nito sakin

Kaya ganoon. "At sino pa?! Aber."aniya, ang Sungit parang tinubuan ng Sibuyas sa ulo e. Letche. "Secret, it's none of your business."bleh akala mo ah. Ikaw lang marunong. Che!

Muli siyang napaigik sa sakit na kinasalubong ng kilay nito. "Grounded ka hanggang sa maghilom iyang sugat mo," malamig na imporma nito. Akala pa naman niya ay maaawa ito! "Pero paano ako hihinga kung ni-lock mo iyong bintana?" Tumikwas ang kilay nito at balewalang pinunasan sa puting longsleeve nito ang dugo sa palad. "Is that my problem? Mag-inhale exhale ka."

Kilig na kilig pa ito. Isa pa, hindi ako sigurado kung ako ba talaga ang tinignan o ang katabi naming si Sage. Masyado lang assuming itong si Nathalie. Nang makalapit sa amin sina Kyovee ay nakita ko agad ang pagsalubong ng kilay ni Zephaniah habang sinusundan ng tingin iyong ibang lalaki. Kyovee was smirking. "Wag ka ngang tumingin ng ganiyan Kyovee. Ang lakas maka-manyak!" Nathalie rolled her eyes.