Sans Drawing Novels & Stories

Mabilis siyang lumapit sa sofa at kumuha ng malaking frame na nakatago sa likuran nito. Agad napaupo nang maayos si Bryan. “Ano ’yan?” “Sandali.” Maingat na tinanggal ni Jillian ang balot. Pagkatapos ay proud niyang itinaas ang frame. “Tada!” Tahimik ang lalaki. Isang sketch. Si Bryan ang nasa drawing. Nakahiga nang patagilid. Relaxed ang katawan. Malinaw ang linya ng balikat, dibdib at tiyan.

Pero may isang bagay na hindi ko inaasahan. Napansin ko, mahilig siyang mag-drawing. Sa tuwing break niya sa klase, mag-isa lang siya sa isang sulok ng campus, dala ang sketch pad niya. Tahimik lang siya. Parang nasa sarili niyang mundo. Hindi siya katulad ng ibang babae sa campus na panay cellphone, panay make-up, o panay selfie. Siya? Tahimik. May lalim. At may talento.

Biro ko. Narinig kong natawa siya sa sinabi ko, "sige bes, oo nga pala. Tingnan mo 'yung drawing book ni Raya ang weird pero parang may story yung mga dino-drawing niya." Drawing? Si Raya? May drawing book siya pero kapag magkasama kami ay hindi kailanman niya pinapakita sa akin na nag do-drawing siya. Ngayon ko lang nalaman na marunong pala siyang gumuhit maliban sa pagbubuo ng lego. Isa ito sa nalaman ko ngayon.

Nang marating ni Amber ang kanyang tabi, agad niyang tinignan ang drawing sa harap nito. Ang ngiti sa kanyang labi ay agad na naglaho. It was a chaotic mess of black and red. Walang anyo, walang hugis. Puro linyang parang sinadyang gawing magulo, halos mapuno na ang buong papel. Parang galit, parang sumisigaw. The black lines crisscrossed violently. The red looked like splatters—raw, loud, and painful. Biglang bumigat ang pakiramdam ni Amber.

Sandali ko pang ipinikit ang mga mata. Hindi ko matanggap na nasabi ko iyon. Hindi siya cool! Buang siya. Bastos pa. “The concept is clear…” pagpapatuloy niya. “The thorn details create drama, and the silhouette complements it instead of competing with it.” Dumulas ang daliri niya sa gilid ng drawing. Sinundan ko iyon ng tingin. “Just be careful not to overload the upper body.” Tumango ako kahit hindi siya nakatingin.

singhal sakin ni Kael pero tinawanan ko lang sya at mag drawing ulit. Sumunod na ginawa ng mga tarantado kong kaibigan at hinatak ang sketch pad na hawak ko. Nag si laglagan tuloy lahat ng papel na nasa loob ng sketch pad. More of them ay puro drawing lang na pajamas, dress or even tops na may virgo. Yung iba naman reviewer ko ata yun at puro sya sulat. Natawa na lang mga kaibigan kong bwisit.

Aagawin nya sana yon pero agad kong iniwas ang kamay ko. "Maganda naman ah, ba't parang nahihiya ka yata?" Natatawang tanong ko. Maganda talaga yong guhit nya, nagustuhan ko. "I'm not--" "Teka..." Tinaas ko ang palad ko para pigilan syang lumapit sakin. May ibang drawing pa sa notebook nya kaya tinignan ko 'yon isa-isa, napanganga ako ng makitang ako lahat 'yon.

Sa unang page, may nakasulat na maikling note na hindi pormal, pero sa pamilyar na stroke ng ballpen niya. “Drafting is not just about lines; it’s about how you want people to feel inside the space you create. Start with the floor plan. Focus on the flow.” Napahinga ako nang malalim. Parang naririnig ko ang boses niya habang binabasa ko iyon.

Naluha. Nandoon pa rin ang kanyang mga drawing. Mula sa simpleng summer dresses na may maliliit na floral patterns, hanggang sa avant-garde gowns na hindi pa niya alam kung paano tatahiin. May mga annotation pa siya sa gilid ng pahina — "inspired by sea foam & sand dunes", "wearable courage", "what heartbreak might look like in silk".

Bumagsak ang tingin niya sa mga labi ko bago muling tiningnan ang mga mata ko, "And I don't have any plans to go to the law firm as of this week, Mrs. Carancho. So be bothered about my presence beside you, Savvy." Ngumisi siya bago binitiwan ang baba ko at nilingon ang painting ko. Awang pa ang mga labi ko nang hawakan niya ang kamay kong may hawak na paintbrush. "I don't really understand why artists love to draw silhouettes instead of drawing each face in detail." Napanguso ito at tinuro pa ang dalawang bulto sa tabi ng dalampasigan. "How can our future baby imagine that if he can't see our faces? Do you really need to draw us in black?" dagdag pa niya.