Scary Story Tagalog Mga Nobela at Kwento

Mayroon siyang maskara na tama lang para matabunan ang kilay niya pababa hanggang sa kaniyang ilong na tama lang para makita ko ang kaniyang pagngisi "Fifteen million." seryosong sabi niya na hindi ko naman naintindahan. Fifteen million pesos? "I will give you fifteen million and in return, you will get pregnant with my child. Having sxx with me is already included in fifteen million dollars. If you still don't agree, I will increase the f*e." seryosong sabi niya.

Lumabas na rin ang resulta ng CT scan at walang nakitang problema sa kaniyang ulo. Labis-labis ang galak ng mag-asawang Romualdo at Julie, lalong higit si Rafael. “S-sorry, baby . . . s-sorry talaga. S-simula ngayon, hindi ko na aalisin ang paningin ko sa ’yo. K-kung maaari nga lang na isilid kita sa bulsa ko ay ginawa ko na, matiyak ko lang na ligtas ka. P-patawarin mo ako, h-hindi ko kayo naprotektahan ng anak ko. Wala akong kwenta!”

At sana di na bumalik ang alaala kung ganito lang naman ang mangyayari. @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO. Marami akong tagalog books and will update sooner. Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG]

Napasinghap ang tatlo at muling bumalik ang bakas ng matinding takot sa kanilang mga mukha. "And if you’re wondering how I ended up with Mr. Aldama... the truth is... ako talaga si Cinderella," pilyang biro ni Scarlett habang may tipid na ngisi. "Dati akong nagkukuskos ng sahig at naglalaba ng tambak na damit. Not until my fairy godmother let me attend the ball, wearing my glass shoes. Kaya mag-ingat kayo, baka mamayang alas-dose ay maging kalabasa na rin ang mga table niyo rito."

Curious na tanong ko sa kanya habang komportable akong umupo na patagilid sa couch niya, at ipinatong ko ang mga binti ko sa armrest ng inuupuan ko para makaharap ko silang tatlo na nakaupo sa isang malaking sofa. "Well, I believe that there's nothing to be scared of. Ang mga multo, bampira, witches, at werewolves ay nasa libro lang. Right? Fiction. They are just a product of an imaginative and creative mind of people." Paliwanag niya, at nagkatinginan kaming tatlo na mga supernatural beings na para bang nag-uusap kami gamit lang ang aming mga mata. Gusto ko sanang tumawa, pero mukhang sobrang seryoso nilang tatlo dito. Kung alam mo lang, Pryce, na wala ni isa sa ating apat ang normal na ta

dagdag pa nyang sabi sa'kin. Hanggang natapos ang subject ko dadaan muna ako sa mall bibili ako ng birthday cake. Birthday kasi ni Papa ngayon kaya bumili ako pagkatapos kong bumili ay papauwi na ako pero bigla na lang akong kinabahan kaya tinawagan ko ang phone ni Star pero walang sumagot. Ring lang ng ring kaya mas lalo akong kinabahan at naiinip rin ako dahil subrang traffic ngayong araw nakaka pagtaka dahil ni mensan ay hindi naging traffic sa lugar namen. Hanggang mag 6:45 pm na sa wakas at nakarating din sa lugar namen 10 Minutes lang naman ito lalakarin kaya nilakad ko nalang ito kahit medyo malayo ang mga kabitbahay namen ay hindi ako takot hanggang ang kaba ko ay mas lalong lumakas

Sinabi niya. Naalala ko ang bagay na binanggit sa akin ni Mario tungkol sa mga kwentong multo at mga "aswang" o mga bagay na kumakain ng tao o mga bagay na katulad nito nataranta ako. "No. I'll come with you don't leave me alone he-" Pagkatayo ko, natapilok ako at bumagsak sa lupa. "Ooops."

Bahagya niyang Kinusot-kusot ang mga mata at baka namamalikmata lang siya. Nang mapagtanto na totoo ito ay nanlaki ang mga mata niya at umawang ang labi niya. " Baka mapasukan ng langaw ang bibig mo." Ito ang pangalawang beses na nakita ni Stacey ang binata sa malapitan and she couldn't believe it in her eyes. Napakurap-kurap siya nang ngumiti ito at lumabas ang biloy sa magkabilang pisngi nito. Hindi siya nakapagsalita, nanatiling nakaawang ang labi. Naaaliw naman na biglang bumaba ang mukha ng lalaki sa kanya to level her face. She blush kasabay ang pagririgudon ng dibdib niya.

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

At agad niyang sinalinan ang baso ng malamig na tubig buhat sa pitsel na kinuha niya sa loob. "Oh ano iha 'di ka na sumagot, mukhang namatanda ka na yata!"natatawang bigkas ng Tita Trinity niya. Hindi siya tumawa sa sinabi nito, bagkus nakaramdam siya ng kakaibang pakiramdam na ngayon niya lang naranasanan sa tanang-buhay niya. Kahit kailan hindi siya natakot, pero magmula ng magtagpo sila ng lalaking iyon ay alam na niya ngayon ang pakiramdam na may kinatatakutang bagay.