روايات وقصص ضمن Scary Story Tagalog

R-18:WARNING!! This story contains explicit words and matured content.Read your own risk SCARLET VERGARA POV: Napatigil ako at naestatwa sa kinakatayuan ko ng may lumipad na bagay malapit sa mukha ko. Buti nalang at hindi ako natamaan, pero ramdam ko ang panginginig ng katawan ko at bigla akong natakot.

Bakit may paganito siya? Biglang lumikot ang mga mata ko nang maalala ko si Antalia. Asan na nga pala ang batang iyon? Nawili ako sa panonood ng fireworks na akala ko hinanda para sa akin kaya nakalitaan ko ang tungkol sa kanya. Sa kaka-assume ko nakalimutan ko ang alaga ko. Mabilis akong kumilos at inilbot muli ang paningin ko kahit na ang maliwanag naparte lamang ay ang gitnang bahagi kung nasaan kami ngayon.

Kabanata 16 Murderer Kumakalabog ang puso ko habang tinatahak namin ng estranghero'ng 'to ang daan papunta sa San Isidro. I don't know if I'm going to be excited or scared. What if they're mad at me and they don't want me back? "Saan ka ba galing, miss?" Saka ko lang pinasadahan ang lalaking nasa tabi ko

New York. We are watching horror movie. Nakahiga ako sa braso ni Cartier habang nakatutok siya sa kaniyang laptop, may binabasa. "Kiss tayo," bigla kong sabi habang nakatitig sa kaniya. Kumunot ang noo niya sa sinabi ko. Tinapunan niya ako ng malamig na tingin bago muling pinagpatuloy ang ginagawa.

ani kisses kaya naghagalpakan kami sa tawa. Well, their presence gave us more warm. Masaya naman na kaming lima, but like what Daz said. The more the merrier! Pagsapit ng alas kwatro ay nagligpit na kami ng gamit. Hindi ko alam kung bakit pero kanina pa talaga ako kinakabahan, pakiramdam ko ay may hindi magandang mangyayari. Tiningnan ko ang cellphone ko at lowbat ito. Nagpaalam na ako sa mga kaibigan ko para puntahan sa kabilang building ang kapatid ko. Pero nauna na daw itong umalis at mukhang nagmamadali raw kaya agad akong tumakbo pababa ng building.

"Ariti? Your father is Greek isn't it? "Yes! And my mom is Spanish," sagot ng bata. "That's good! How old are you? At paano ka napunta sa kota ng mga terorista na yon?" usisa n'ya pa rito. "Seventeen na po ako, hindi ko din alam basta ang naalala ko ay naglalakad ako sa daan pauwi sa bahay namin ng may mga sasakyan na nagkabanggaan sa harapan ko tapos ay bumaba ang mga lalaki na nakasuot ng itim na tela sa mukha at may mga baril. They shoot the black SUV and force to open the door taking the old man from inside . I screamed when I saw them hit the old man with a gun on his head at nakita ako ng mga lalaki. Hinabol nila ako at kinuha at dinala na din kasama ng matanda,"mahabang kwento ng bata

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na

Biglaan pa! Babalik na sana ako ng kwarto ko ng mapansin kong nakaupo sa gilid ng hagdan si Spencer na tila natatae. "Hey, bakit ka nandyan" tanong ko sa kanya. "Natatakot ako" biglang sagot niya. "Malakas na bagyo ang kumuha sa mom and dad ko kaya tuwing malakas ang ulan, hindi ako makatulog kasi baka kuhain din nila ako"

☹ When I woke up, I couldn’t see anymore. Akala ko, black out lang. ‘yun pala, dumating na ‘yung araw na kinakatakutan ko. I was thinking of you that time. Iniisip ko kung paano ko sasabihin sa’yo o kung tatanggapin mo pa ba ‘ko. Nang tinanong ko ang mga magulang ko kung nasaan ka, natural hindi nila alam. Hindi naman kasi kita pinakilala. Kung alam ko lang ‘yung mangyayari, pinakilala sana kita. E di sana alam mo kung nasaan ako. E di sana alam mo. Sana… naantay mo pa ako.

“Unlock it!” “Shit!” I heard him curse. “I forgot the key inside.” My eyes widened. “W-What?!” "Sumilong muna tayo roon!” “What?!” Wala akong nagawa nang lumapit siya sa akin at ginamit ang mga kamay para takpan ang bahaging ulo ko. Tumakbo kami sa waiting shed at doon sumilong. Damang-dama ko ang malamig na tubig ng ulan sa buong katawan ko.