روايات وقصص ضمن See The Lights

Chapter 44: BEHEADED PT. II As they are all sitting in the floor with the lights are off and the only light comes from the slightly open window that the moon can be only seen, the light that makes them believed that there is a life in darkness. Andy, Kino and Krem formed a triangular shape and seriously staring on each other. "What now? Bakit naging staring contest 'to?" tila naabusan nang pasensya na tanong ni Kino.

Inilibot ni Orion ang paningin, dahil sa sobrang dilim wala silang makitang kabahayan maliban sa may 'di kataasang sementong bakod na natatakpan nang matataas na talahib. In-on ni Sid ang flashlight ng phone niya, while Orion tracking the location of Austin through phone's GPS. Ipinagbigay alam nito kina Polaris at Orion na natrace na nito ang location ni Austin, at ang location na iyon ay sa loob ng bakod. Bago pa nila akyatin ang bakod ay pinatawagan na ni Polaris kay Orion ang mga Pulis para agad na rumesponde sa lugar na ito.

singhal ko, “sabihin mo sa harap ko.” Nag-click ang intercom. “Oh, I will.” Tumigil sandali ang boses niya, parang sinasadya ang katahimikan. “Pero una...patayin natin ang ilaw ng ilusyon mo.” Biglang namatay ang corridor lights. Emergency red strips ang pumalit, nagpipintig na parang pulso. Ramdam ko ang paghinga ni Liza sa likod ko... mabilis, takot, pero matapang.

I'm fucking turned on but that doesn't mean ay nawalan na talaga ako nang tuluyan sa ulirat dahil sa sarap na nararamdaman. Pero ngayon ko lang talaga maiiging nagpagmasdan ang kabuuan ng silid. Dahan dahan akong lumapit sa isang gilid na natatabunan ng black-out curtain. Nang sinubukan kong silipin iyon ay nakita ko na ang buong parte ay glass lamang. Kitang-kita roon ang city lights sa buong syudad, mga nagtataasang mga gusali, at maging ang mga sasakyan sa kalsada sa ibaba.

“Let me in, before someone sees me here.” “Pwede tayong mag kunwaring malapit nang mag patayan kung sakali man ngang makita nila tayo rito.” Pilyang biro niya, mukha namang wala sa mood ang lalaki at nanatili lamang itong naka titig sa kanya. Napa simangot naman si Faith bago tuluyang nilakihan ang pag bukas ng pinto, walang sabing agad namang pumasok doon si Zack, ito pa mismo ang nag lock niyon.

“I found the love for me.” Napuno ang venue ng ingay ng mga hiyawan ng mga kinikilig na guests. Ang ilan ay tumayo pa at isinayaw ang kanilang mga date para sabayan ang pagkanta ni James. Pinanood lang ni Nadine si James at pilit na ngumiti para magmukhang naa-appreciate niya ang ginagawa ni James. But at the back of her mind, she knew that James was just showing off.

Mga sensor lights na unti-unting nagbigay liwanag sa buong kwarto. Napapikit ako nang bahagya dahil sa biglaang liwanag, at inasahan ko na ang bubungad sa akin ay ang mga bagay na madalas kong makita sa mga pelikula kapag ang lalaki ay kasing yaman at kasing misteryoso ni Darken Saviano. Inasahan ko na bubungad sa akin ang mga nakasabit na baril, mga armas, mga document ng mga illegal transactions, o mga vault na puno ng pera.

na unti-unting humuhupa. Lumundag ang mga ilaw sa himpapawid, tila nagpipinta ng bagong kwento gamit ang mga bituin at usok. May mga fireworks na hugis Mickey ears, may hugis puso, at may mga sumasabog na parang confetti sa langit. Ang buong lugar ay napuno ng musika, instrumental version ng “When You Wish Upon a Star,” “Let It Go,” at “I See the Light.” Lahat ay sabay-sabay na humihinga ng malalim, sabay bitaw ng pagkamangha sa bawat pagsabog ng liwanag.

Ngayon ko lang napansin na may Christmas Light sa hallway sa tabi ng mga damo kaya sinundan ko ito ng sinundan nang makarating ako sa dulo nito puro roses sa paligid. Napahawak ako sa bibig ko. It was Zach standing in the stage may hawak siyang mic. He looks like Adam Levigne with that tuxedo and mic. Oh my god.. My Zach.. Some day, when I'm awfully low, When the world is cold, I will feel a glow just thinking of you And the way you look tonight.. I laughed para akong tanga na takot na takot kanina eto pala yung sinasabi niya na His way.

“Fvck! Lalo naman ako, love.” “Hahaha! So, ano pa ang hinihintay natin?” Pabiro na tanong ko sa kanya. “Damn it!” Mabilis niyang pinatay ang ilaw namin. Simula noon ay hindi naman trip ang lights on. Laging dim light lang ang gusto namin. ‘Yung may sapat lang na ilaw para makita namin ang isa’t-isa. Bumangon ako at umupo ako sa kandungan niya. Hinalikan ko ang labi niya.