Self Healing Quotes Novels & Stories

White tulips — purity, forgiveness, new beginnings. Napangiti siya nang bahagya. “Good choice, Arc,” bulong niya. Little note for y'all: Sometimes, healing doesn’t mean forgetting the people who hurt you. It means learning to smile again without needing them around. 🌷

I will take this as a lesson at sana marami akong natutunan. " The best revenge is heal yourself and be happy. Sabi nga nila if you really love the person, set them free kung yon ang magiging kasiyahan nila " Ani niya habang sinu-suklay ang buhok ko.

Ito ay tungkol sa healing—sa bawat halik, bawat haplos, bawat sandali ay pagbabalik ng tiwala at pagmamahal. Dahan-dahan naming inalis ang bawat pader na itinayo namin sa pagitan namin. Ang bawat haplos ay hindi lamang pisikal kundi emosyonal. Ang init ng katawan niya sa akin ay nagdadala ng kasiguruhan: na kahit gaano kahirap noon, handa na kaming maging tapat sa isa’t isa.

"I understand, Naomi. Mahirap at hindi madali because healing takes time. Hindi madaling mag-heal sa mga bagay na nag-iwan ng malaking sugat sa pagkatao mo pero ang paggaling ng isang sugat ay depende sa paggamot ng taong mayroon nito." Natigilan siya at kapagkuwa'y bahagya kumiling. Paano ba niya ginagamot ang sariling sugat? O sinubukan man lang ba niyang gamutin ang mga ito o pinalala ng kaniyang matinding galit at kagustuhan gumanti?

"I'm glad that surprised you." "Pero," pumili ako ng tamang mga salita, "hindi ko matatanggap ang offer mo." "Walang expiration date ang offer ko," maingat niyang sagot. "Just something to keep in mind. Sometimes the best way to heal is to start fresh somewhere new."

mahina kong sambit pero sapat para marinig niya. "Baka its okay if it takes time...to be okay?" mahina niyang wika. "Yeah, healing is a road that is lined with endless grace...ika nga nila." Sinipa ko siya ng mahina at tumingin siya sa akin. "A few days, weeks, or months or year ago, you did not know today. You did not know how you'd make it here, but you made it here, by grace. You are blessed, Jaq. Continue healing, not for us but for your self."

Tiniis niya ang bugso ng damdamin at pilit na ngumiti. “Thank you for a warm welcome. Pasensiya na rin kasi hindi ko maipakitang panatag ako rito,” aniya. “Makakapag-adjust ka rin. Whatever bothers you, you can get rid of it. Just look to the good side. Lahat naman tayo may mapait na nakaraan. Malalagpasan natin ‘yon basta huwag nating hayaang hilahin tayo nito pabalik. I know the the healing process was hard and painful, but if you want to move forward, you should learn how to ignore the pain while fighting.”

Nakatingin siya sa altar na parang bata. Siincere, kalmado, at puno ng pananalig. Sa ilang sandali ay umupo siyang muli, saka lumingon sa akin. “I asked Him to heal you,” mahina niyang sabi. “And to make sure you’ll never forget how strong you are.” Ngumiti ako, pilit na pinipigil ang luha. “You really prayed for me?” “Yes,” sagot niya habang nakangiti rin. “Because sometimes, people like you forget how brave they’ve been.”

“Mahirap…” “Mahirap kung patuloy mong babalikan ang nakaraan. Sabi nga sa isang kasabihan… When you forget, you heal. And when you let go, you grow. Iyan palagi ang sinasabi ni Sir Gregory sa amin dito. Iyan ang turo ng ina niya sa kanya.” Inabot ng ginang ang pisngi niya at mabini itong hinaplos. “Kausapin mo si Sir Luca, pakinggan mo ang mga sasabihin niya—”

boses ko’y nagbibiyak. “Hija,” sabi ni Tita habang hinahawakan ang pisngi ko, “you’re not broken. You’re just bruised. At ang pasa, gumagaling. Pero ikaw, hindi mo kailangang baguhin ang sarili mo para lang mahalin. You just need to heal and love yourself enough to walk away when it’s no longer safe.” Si Thania, ngayon ay tahimik na rin. Pero nakita ko sa kanya ‘yung suporta. Na kahit anong mangyari, may sandalan ako.