Share In Bisaya Novels & Stories

Maanghang na binitiwan siya ng kanyang ama, may nakatagong dilim sa mata, “Ang shares ay hindi pa tapos sa proseso, puwede pa ring bawiin. Ang 10% ay pansamantalang hakbang lamang.” Naunawaan ni Bryan kung ano ang ibig sabihin ng kanyang ama, Ang shares ay panatakip butas lamang, ang mahalaga ay mapanatili si Erich sa kumpanya. “Aalis ako ng ilang araw para makipagkita sa mga kaibigan. Mga hindi konektado sa pamilya natin at kay Erich, pero ayokong may aberya sa pamilya bago ako bumalik.”

Natawa naman siya at agad na kumuha ng isang slice ng pizza bago magsalita. "Because I have a good news!" natutuwang sabi niya pagkatapos ay kumagat sa pizza niya. "What is it?" tanong ko naman. She's still eating kaya naman hinayaan kong makatapos siya. Parehas pala kaming may good news para sa isa't-isa pero pauunahin ko siya. "Well, I just bought the fifty shares of Bee's Cosmetics today," sabi niya pagkatapos ay nagkibit ng balikat.

Bakas ang saya sa boses ko at nakangiti naman niyang pinunasan ang luha sa pisngi ko. "Matapos nating mag-usap, lagi na kitang iniisip. Lagi kitang pinapanood rumampa. Nakita ko kung paano mo unti-unting natutupad ang pangarap mo. Kitang-kita ko kung paano ka nila hangaan. Kitang-kita ko kung paano sila ka-proud pero walang tatalo sa akin."

Ammm para po maintindihan ng iba, thank you! Philippine Script: Badlit. Why badlit? Because my story base on part of Visayas. So hear me take time to read this guys. These days may ilang nag sasabi na kabataan that we should change our letters in baybayin because it's beautiful and it's more nationalism and for my opinion it's a big no! Bakit? Sa Pilipinas hindi lang po baybayin ang script natin, marami pa pong iba at isa na doon ang badlit at kapag halimbawa ibabalik ang baybayin it would be unfair for some traditional letters. So sana maliwanagan kayo, baybayin is not just scrpit in the Philippines. Actually I did some baybyin here dati, kasi akala ko pero I did some research and tada!

biglang sabi ni Mireya at umupo na sa pinaka-gitna. Mabilis naman na inayos ng kanyang secretary ang lahat. Isa-isa nitong binigyan ng folder ang mga naroon sa board room. Habang gigil na gigil si Divina na paalisin si Mireya sa kanyang kumpanya. “Good morning, everyone. Allow me to introduce myself. I am Mireya Ballarta, a major shareholder of this company. I owned 60% shares of this company.” Pakilala ni Mireya sa kanyang sarili.

Saka pa lamang lumiwanag ang mukha ni Ninong nang marinig ang aking pagpayag. "Good. May rest house ang BAS sa Batangas na maaari mong pagbakasyunan," natutuwang sabi niya akin. "Maganda ang mga beach resort sa Batangas kaya natitiyak ko na magi-enjoy ka roon." Tumango lamang ako at hindi sumagot. Ngunit sa aking isip ay umaasa ako na sa aking pagbabalik ay may nakahanda nang misyon para sa akin.

Agad naman na napangiti si Sophia dahil sa sinabi ni Timothy. "Bibilhin mo lahat? Sigurado ka bang may sapat kang pera, Mr. Bautista?" tanong ni Sophia kay Timothy. "Gaano ba karami ang hawak mo?" kunot noo pa na tanong ni Timothy kay Sophia. "Mayroon akong 25% ng shares ng Marquez Group of Company. Ang pagbebenta ng 25% na shares na ito ay hindi maliit na halaga," sagot ni Sophia rito.

"Just to prove na gusto kitang hiwalayan? Saan mo nakuha ang karapatang isipin 'yan?" Tahimik ang buong opisina. Nagpatuloy si Jam. "Oo. Napakaraming lungsod sa ibang bansa. Ayaw ko lang na makaranas si Bailey ng discrimination dahil Asian siya. Mali ba 'yon? Mali bang bumalik kami sa Pilipinas? Mali bang hindi ko gustong isuko ang negosyong pinaghirapan kong itayo? Ang shares ko sa kumpanya? At ang Pilipinas… na napakaraming resources para sa film at television industry?"

Naka-cross ang mga braso niya. "Talo? Panalo?" Tumayo ako mula sa upuan ko. Lumapit ako sa kanya. Tiningnan ko siya sa mata. "Binenta mo ang lupa sa Cavite. Binenta mo ang shares natin sa shipping company. Binenta mo ang mga sasakyan na nakapangalan sa kompanya. Saan mo dinadala ang pera, Joshua? Saan napupunta ang milyon-milyong pisong kinita mo sa pagbebenta ng mga ari-arian na hindi mo naman pagmamay-ari?"

sabi ng nanay ni Yasha. Doon na namin nalaman ni Elco na mayaman ang mag-ina. May business pala silang private resort at beach resort. Mayroon sa La uninon, Batangas, Bataan at Boracay. At bago ako umalis doon, nag-selfie kami sa camera ni Yasha. Naka-limang picture pa kami. Nung palabas na ako sa room nila, panay ang kaway ni Yasha at panay pa rin ang thank you ng nanay niya.