Shattered Soul Novels & Stories

[The Laboratory of Souls] Ang pagbagsak ni Ryella sa madilim na chute ay tila isang walang katapusang pagdausdos patungo sa kailaliman ng impiyerno. Ang bawat pagtama ng kanyang katawan sa malamig na bakal ay nag-iiwan ng hapdi, ngunit mas matindi ang hapdi sa kanyang puso nang maalala ang huling sulyap ni Vladimir—ang lalaking binuo at winasak ang kanyang mundo, na ngayon ay naiwan sa gitna ng lason at apoy.

Ang mga sinag ng dugo ay bumuhos mula sa loob ng kanyang kaluluwa. Iyon ang espiritu ng Blood Shura. Tila hindi siya makapaniwala, at nag-aatubili siyang aminin ang pagkatalo. Gayunpaman, sa lalong madaling panahon, hinihigop na rin siya ng Soul Collection Coffin. Sa puntong ito, bumagsak ang sampung banal na panginoon na nagdulot ng malalaking pagbabago sa kapaligiran ng Japan.

"You're forcing me to her, right?" I let out a soft laugh, a sound that felt more like shattered glass. My head shook slowly, a gesture of disbelief and something far colder. He thought this would break me. He thought a cheap, manipulated video and a public spectacle could force a confession. How tragically naive. The girl he sought to shame had been buried for nine years, along with the screen name he was so desperate to unearth.

"He thought he could break me, crush me, leave me shattered. He was wrong. I'm not broken, I'm a weapon, and he's the target. The scars he left on my soul are a map, leading me to the revenge I crave. He thought he could extinguish my fire, but he only fanned the flames of my fury. He may have broken my heart, but he'll never break my spirit. I will rise from the ashes, stronger and more determined than ever."

Hindi iyon ganoon kakapal subalit bawat pahinang tinititigan niya ay malakas na delubyo ang hatid sa kanya. Bawat katotohanan na nakatala sa libro ay nagdudulot ng malupit na hapdi sa damdamin. Ang unang pahina ay may pamagat na Solid Gold Dissolved. Doon nakasulat ang detalyadong rason kung bakit nag-disband ang bandang SoulDragon. Iyon ay dahil sa nakadiskubre ni Zurick na may nananahang tumor sa cerebellum ng utak nito.

madiin na wika ko. "Please babe let's fix this." Umiling naman ako. "Ang bagay na nasira na ay hindi na muling maaayos pa asshole! I trusted you enough but you choose to betrayed me! Sa tingin mo ba ay hahayaan ko pa ang sarili ko na magpaloko sa isang tulad mo? I will never let that happen!" sigaw ko sa kanya.

Patuloy sa pagtulo ang kanyang luha glkasaby ng pag iyak ng kanyang sanggol na lalaki. Nakarinig ng putok ng baril si Kiara kasabay nuon ang ang pagbagsak ni Marco na wala ng buhay sa kanyang harapan at kasabay rin ang isang malakas na pag ire niya at oaglabas ng isa pa niyang sanggol. Napakaraming anino at mga taong tila nagkakagulong lumapit sa kanya ng mawalan siya ng malay kaya naman hindi na niya namalayan pa ng mga sumunod na pangyayari.

sabi ko ngunit nagtinginan lang sila at tinawanan ako. “You’re not going anywhere, Yhzel,” nakangising sabi ni Menard. “What? Can’t you see? I’m f*cking bleeding!” sigaw ko sa kanya at akmang tatayo para lang muling mapaupo dahil sa muling pagsigid ng kirot ng tiyan ko. “Who cares?” maarteng sabi ni Sasha. “You’re going to die here soon, ayaw mo bang magkasama kayo ng anak mo sa langit?”

Shannon. When this girl disappeared, everything within him and around him shattered into tiny pieces including his heart and soul. Things that used to brighten up his days turned into complete darkness. He wanted to cross the horizon over time and space to find her. Bring her back into his life. But he was very weak and powerless to counter-act and suspense the course of fate.

At doon, sa gitna ng maingay na coffee shop, sa gitna ng mga tawanan ng ibang tao at tunog ng espresso machine, doon niya mas naramdaman ang sakit. Kasi habang ang mundo, tuloy lang sa pagiikot, siya, hanggang ngayon, naroon pa rin, hindi maka-move on sa nakaraan dahil wala pa itong hustisya. Naalala niya ang mama niya, ang dugong lumalabas sa katawan nito, ang tunog ng ambulansya at ang yakap niyang ayaw kumawala. Ang araw na parang namatay rin ang kalahati niya at ngayon, unti-unting ng lumilinaw ang lahat. Hindi na lang iyon aksidente at maling pagkakataon.