Novel & Cerita Short Quotes About Memories

Nag-apologize pa ito sa kanya na nakalimutan nito ang bagay na iyon. Arianna had a doubt that a Lawyer who she believed still had a sharp mind despite being in his senior years, would forget something important like that. Pero isinantabi na lang niya iyon. After all, hindi lang ang kanyang ama ang kliyente nito. And maybe, just maybe, it really slipped his mind.

Nakatitig ito sa akin. “Nang mabasa ko ang pangalan niyang Rona. Parang may narinig na akong Rona dati. Hindi ko lang alam kung saan. Pero parang pamilyar." sagot ko at napatulala sa kawalan. Muli ay parang may pumitik na naman sa aking noo. Kaya bahagya akong napapikit. “Don't force yourself to think about the things you can't remember, you will hurt even more"

“Aaron, hindi ka makina.” Napangiti si Aaron, kahit halatang pagod. “Ang dami mong wisdom ah,” biro niya. “Libre lang,” sagot ni Mika. Natawa si Aaron. “Pero seryoso,” dagdag ni Mika. “Magpahinga ka rin. Hindi masamang unahin ang sarili paminsan-minsan.” Tumingin si Aaron sa kanya, may halong paghanga.

Sa nakalipas na taon, marami akong natutuklasan sa mga past ng mga kaibigan ko. Mahirap pag nakakalimutan ang dapat tandaan, pero mas mahirap pag lagi mong natatandaan ang dapat kalimutan. "Walang karapatan ang ibang taong humusga sa pagkakamali mo, tandaan mo, kwento lang ang alam nila at hindi ang nararamdaman mo," sabi ng asawa ko sa mga kaibigan ko nakarinig kami ng tumutugtog napapikit kaming lahat sa ganda ng naririnig namin katabi ko sila.

Nang buksan nito ang mga mata, nakikita niya ang intensidad sa mga iyon. “We won’t end like Apollo and Clytie, because we have our own story to tell, Mere.” Ikinulong nito sa mga pala nito ang magkabila niyang pisngi. “Hindi tayo maghihiwalay. Hinding-hindi. I could care less kung nawala man ang memorya ko o kung anuman ang nangyari natin sa nakaraan. Ang mahalaga ay nasa tabi kita. You and I, we will make new memories together, memories that we will treasure until we get old.”

seryoso nitong tugon habang nakatingin sa malayo. "Wala lang s'ya maalala Louren at tiyak ako, oras na may makita o may malaman lang s'ya sa mga nangyari sa amin noon, maaring ma-trigger 'yung utak n'ya at bumalik na ulit sa normal ang memories n'ya," puno ng pag-asa kong sambit. "Mali ka." Napatingin ako agad sa kan'ya. "Anong ibig mong sabihin?"

Inihilig niya ang kaniyang ulo sa balikat nito. “Some memories are not healthy for us, and needed to forget them to move forward,” wika nito sa malamyos na tinig. Hindi man niya lubos naunawaan ang sinabi nito, ramdam niya ang bigat at pait sa tinig nito.

“Jel, naniniwala kaba na kahit nawalan ka ng alaala ay hindi mo parin makakalimutan ang mga bagay na kong saan ka magaling? Tulad ng pag piano.” Napaisip ako. “Oo?” patanong na sagot ko. “Diba sa mga movie or series, kahit may amnesia sila ay hindi parin nila nakakalimutan ang mga talentinto nila? Sabi nila utak lang ang nakalimot pero ang katawan mo naaalala ‘yon. Pero bakit mo naman na itanong?” Umiling lang siya at ngumiti ng pilit bilang sagot.

Memories can make and break a person's heart. Memories... Memory... Memoir... Memo... Mem... Me...

Hindi buo. Pieces of memories. But the pieces are vague.