Simply Quotes About Me นิยาย & เรื่องราว

Para bang isang sumpang muling binuhay na sapat para guluhin ang katahimikang pinaghirapan niyang buuin. “They used to say that to me all the time when I was a kid, remember?” mahina ngunit mariing sambit niya na basag ang tinig. “‘You’re just being used.’ ‘You’re only good for show.’ ‘You’re nothing without purpose.’ They said it so much, I started to believe it.”

“Parang nagli-link lahat ng pieces.” Tumama sa akin nang diretso ang simpleng honesty niya. “Dapat mas simple ‘to, ‘di ba?” “Maybe,” sagot niya gently. “Pero kailan naging simple ang story natin?” Napatawa ako. Totoo. Hindi kami naging simple. “At buti na lang,” dagdag niya. “Simple is boring.” Nag-usap pa kami ng mahaba, small things, serious things, random things, walang effort, parang magkatabi lang kami.

sarkastiko niyang pagkakasabi. Pagkakataon ko naman para mangunot ang noo. Sinasabi niya ba na masama akong tao? Well, hindi ko din naman siya masisisi kasi kahit sino naman na makakaalam ng ginagawa ko sa buhay upang kumita ng pera ay ganoon ang iisipin. "I'm not my job," mataray kong sabi sa kan'ya. Isa lamang iyon sa mga english phrases na baon ko patungong New York. Hindi ko alam na magagamit ko 'yon ngayon.

"Kumusta po, Ma'am?" "Ayos lang, hija. Hindi ko na siguro kailangang tanungin kung kumusta ka nitong mga nakaraan. I know you're doing great." Peke lang akong ngumiti. Yeah. Bago ako naging okay, dumaan muna ako sa matinding pagsubok. Totoo iyong quotes na, ”People only see what you achieved, but they never know you struggled." "Opo..." "I missed you, hija." Kita ko ang lungkot sa kaniyang mga mata. They seem real. O magaling lang talaga siyang umarte.

Inilock ko ang pinto at doon ko isinuka ang pinainom niya sa akin. Lintik na you were made to do this na yan! Motivational quotes dapat yon para sa pag abot ng pangarap hindi sa pagpapalabas ng tam*d!

“ Uminom ka muna ng juice, para naman may bitamina sa katawan mo. Iba na yung puti mo, parang papunta na sa bangkay.” Sinamaan ko naman siya ng tingin at nag peace sign naman siya. “Charot lang, pero kasi gaga ka. Wala ka na ngang maalaala, stressin mo pa sarili mo. Bobo!” “Wow ah, nakaka encourage ka talaga, pero kasi naman, hindi ko mapigilan. Habangbuhay na ba akong walang maalala?”

Ilang minuto rin kaming nanatiling tahimik bago ko ito binasag. ''Bakit?'' I asked out of the blue. ''Anong bakit?'' he asked back. Malalim akong napabuntong hininga. "Bakit ako? Hindi naman ako kagandahan o katalinuhan. I'm a quiet person and boring to be with. Simple lang at walang kadating-dating. Marami naman diyang iba na mas nakakahigit sa 'kin. Isa pa ay hindi ka ba nag-aalala sa maaaring isipin at sabihin sa 'yo ng ibang tao, sa oras na malaman nilang nagkagusto ka sa isang katulad ko?"

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

I suddenly became a famous person. "That was my life, I was living because I need to. I'm living myself just to survive no other meanings. I once was lost in the darkess skies yet I made my own light, someone thought me that I'm the brightess moon that ever exist." I smiled and slowly grabbed the scissors. I look at Rey, he smiled at me and nodded. I sighed before getting it and looking at the people in front of me. "And that is my life quote and the reason while I'm still living. I'm living so I can be loved, happy and blessed. I'm living for him, for my other half."

"Same feels, girl." "Are you okay? DM mo ko if you need to vent." Mga strangers, oo. Pero bakit parang mas naiintindihan nila ako kaysa sa mismong pamilya ko? May isang gabi, habang nasa dorm ako, nagpost ako ng isang quote na nakita ko. "You can’t keep a bird in a cage forever and expect it not to dream of the sky."