Novel & Cerita Sister ผู้หญิงคนนี้เป็นของฉัน

แม้ว่าจะถูกใจใครมากแค่ไหนก็ตาม “แตะต้องแค่เพียงเท่าที่ควร มิ่งขวัญก็รู้ว่าหญิงผู้นี้...” “กระผมทราบดีขอรับเจ้าคุณแม่ หญิงผู้นี้เป็นของท่าน มิใช่ของกระผม”

คำตอบนั้นทำให้มี่มี่นิ่งไปเล็กน้อย เธอส่งกระแสจิตถามเสี่ยวจื่อทันที เจ้ารู้จักผู้หญิงคนนี้หรือไม่? “รู้” เสี่ยวจื่อตอบเสียงหนักแน่น “นางคือพี่สาวของอดีตฮองเฮาคนหนึ่งที่เคยทำพันธะสัญญากับพี่ชายข้า”

ฉันจำเด็กผู้หญิงคนนั้นได้ดี เธอคือเฉินซือฉี น้องสาวของเฉินเยวี่ย ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็รีบกลับมาสงบตามเดิม

เธอพูดแล้วเอื้อมมือมาจับชุดที่ฉันใส่อยู่ “…” ผู้หญิงคนนี้เป็นใครกันแน่ รู้แค่เธอคือเจ้าของเสื้อผ้าที่ฉันกำลังใส่อยู่ มันคุ้น ๆ เหมือนเคยได้ยินว่าชุดนี้เป็นของใคร มันติด ๆ อยู่ในหัวคิดไม่ออก

“เพื่อนผู้หญิงหรือผู้ชาย” “ผู้หญิงค่ะ เพื่อนสนิทที่สุดของฉัน ขาไปเราจะรวมกลุ่มกันแล้วไปรถของเพื่อนคนนี้เลย”

ปีนั้นที่ พี่สาวของฉันจูงมือฉันด้วยความตื่นเต้น บอกว่าจะพาฉันไปรู้จักกับเพื่อนใหม่ ที่แท้เพื่อนคนนั้นก็คือผู้หญิงที่ทั้งชั่วร้ายและเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมคนนี้นี่เอง! ความทรงจำทั้งหมดที่เคยงดงามพลันสลายกลายเป็นควัน วิญญาณของฉันลอยไปหาเธอ และพยายามดิ้นรนคว้าชายเสื้อข องเธอเพื่อแสดงความโกรธและสิ้นหวังของฉัน

"ก็จริงค่ะ หึงทำไมล่ะ ชิ!" "เป็นผู้หญิง จะไปทำตัวสนิทสนมอะไรกับผู้ชายนักหนา อีกอย่างเธอก็เป็นคนของฉัน" "ค่า จำได้ค่ะไม่ได้เป็นอัลไซเมอร์"

มนสิชาถึงกับอึ้งแต่ก็ไม่ได้ดิ้นขัดขืนอะไร หรือเพราะเคยชินกับอ้อมกอดนั้นแล้ว “จำไว้นะ ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป เธอคือผู้หญิงของฉัน เป็นผู้หญิงของหวังจางเหว่ย ใครบนโลกนี้ทำอะไรเธอไม่ได้นอกจากฉัน”

ฉันวางโทรศัพท์ลง เงยหน้าสบตาผู้หญิงที่ยืนคุกคามไม่หยุดตรงหน้า แล้วพูดเน้นชัดทีละคำอีกครั้งว่า “ฉันขอย้ำอีกครั้งนะ ฉันชื่อไป๋ซืออี้ เป็นพี่สาวแท้ ๆ ของคุณไป๋เฉิงหย่วน เจ้าของร้านของพวกคุณ”

ผู้หญิงคนนั้นประกาศกร้าว จนฉันรู้สึกหน้าชาๆ “คะ...คนรักหรอ”ฉันทวนคำ จะเป็นไปได้ยังไงในเมื่อฉันอยู่ที่นี่มาตั้งหลายเดือน ถ้าผู้หญิงคนนี้เป็นรักพี่สายฟ้าจริงๆก็ต้องมีใครพูดอะไรให้ฉันได้ยินบ้างแหละ