Romans & histoires Sister ผู้หญิงคนนี้เป็นของฉัน

เก๋านิ่ง ไม่ตอบรับไม่ปฏิเสธ “ผู้หญิงคนนั้นแฟนเธอเหรอ? แล้วพวกเธอมีปัญหากันเพราะฉันหรือเปล่า?” “ไม่ใช่แฟน” “จริงเหรอ?” “ไม่ใช่แฟน แต่เป็นน้องสาว”

“เธอรู้ได้ไง...” “ปิ่นรู้ก็แล้วกัน” “ผู้หญิงที่เธอเห็นวันนี้ เธอคือคนของฉัน” “คนของพี่นี่เรียกว่าแฟน หรือยังคะ?” ใบหน้าสวยเอ่ยถาม

"พี่มีสิทธิ์อะไรมาเรียกคนของฉันว่ามัน" "ฉันต่างหากที่เป็นคนของเธอ ไม่ใช่มัน!" หมับ~

เอสเทล นี่คุณคีตะเขาจะทำตัวเป็นโจรโรคจิตใช่มั้ยเนี่ย อยู่ดีๆ ก็มาชวนทะเลาะ วันนี้วันเกิดฉันและฉันไม่อยากจะอารมณ์เสียเลยนะ และที่ฉันยังไม่นอนก็เพราะฉันนั่งแกะของขวัญวันเกิดที่เพื่อนๆ และพี่ๆ ให้มา "คุณคีตะเอาเวลามาคุยกับฉันไปดูแลผู้หญิงของคุณคีตะดีกว่ามั้ยคะ อย่ามาเสียเวลากับฉันเลยค่ะ" (นั่นน้องสาวฉันส่วนผู้หญิงของฉันก็เธอไงเอสเทล)

มือของหญิงสูงวัยกว่าจับเข้ากับมือนุ่มนิ่มของซูหร่วนซีด้วยความเต็มใจ “เอ๋ อย่างนี้เรียกได้ว่าพวกเรามีวาสนาต่อกันได้ไหมคะ ฉันไม่คิดเลยว่าพี่สาวจะรู้จักแม่ด้วย” ผู้พูดยกยิ้มจนดวงตาเป็นรูปจันทร์เสี้ยว

“ฉันเป็นผู้หญิงนะ” “ผู้หญิงก็เล่นได้น่า ไม่เห็นแปลกเลย ดูอย่างน้องสาวของผมสิ ฝีมืออย่างงี้เลย”

เพลงโพล่งขึ้น ประโยคนั้นทำให้ฉันต้องกำมือแน่นหันมาจ้องเธอเขม็ง ขนาดตรงนี้มีแต่เพื่อน ๆ ของฉันยังกล้าพูดจาแบบนั้นออกมา ผู้หญิงคนนี้ดูท่าจะเสียสติไปแล้วแน่ๆ “ใครคือคนของเธอ?” คนตัวสูงกดเสียงเข้มถามอย่างเอาเรื่อง “ถ้าหมายถึงฉันก็คิดใหม่ซะ เพราะฉันไม่เคยเป็นของ ของใคร”

หนูดีเอ่ยพร้อมกับเม้มริมฝีปากแน่นเมื่อมือหนาเพิ่มแรงบีบมากขึ้น "ฉันไม่ปล่อย" "ตอนนี้เธอเป็นของฉันแล้ว และฉันก็ไม่มีวันปล่อยเธอไปให้ไอ้หน้าไหนทั้งนั้น!"

ลายมือหนักแน่นที่เห็นชินตาปรากฎลงในกระดาษแผ่นนั้น เสียงหวานอ่านดังเบาๆคล้ายกับกระซิบ ถึง นาริน "ผมอาจจะไม่ใช่ผู้ชายที่ดีที่สุด แต่ผมจะทำทุกอย่างให้คุณอย่างดีที่สุด ผมจะทำให้คุณรู้ว่า สำหรับผมแล้ว คุณสำคัญที่สุด"

ฉันมองผู้หญิงคนไปแล้วนั่งลงที่เดิม ดูเหมือนเธอคนนี้ก็ไม่ได้สนใจฉันสักเท่าไหร่ "เป็นอะไรกับคุณลูซเหรอคะ" "คะ?" "ฉันถามว่าคุณเป็นอะไรกับคุณลูซเหรอคะ?" "เป็นน้องสาวเพื่อนค่ะ" "อ่อ เป็นแค่น้องสาวสินะ"