Sleep Paralysis In Tagalog Novels & Stories

Alex Pov Dahan-dahan ko na iminulat ang mga mata ko. Nag-inat pa ako ng mga braso at binti ko. Pakiramdam ko ang tagal kong nakatulog. Huh? Bigla akong natigilan nang may ma-realized ako. Nasaan ako?

Nilapit nito ang kanyang mukha kay Camila na animo'y nang-uudyok. "I-I'm sorry. N-napagod lang ako sa byahe k-kaya siguro ako hini—" Kumunot ang noo ng lalaki. Napagtatanto naman ni Camila na baka hindi nakakaunawa ng Tagalog ang kausap. Ang alam niya'y may dugong Filipino ang napakasalan pero lumaki ito sa Singapore. "A-ahm, I-I apologize. I w-was just tired that's why I lost consciousness."

"Days after I collapse, I woke up in the hospital... Gising ako pero pakiramdam ko paralisa ang buong katawan ko." Deretso ang tingin namin sa isa't isa at kita ko ang dumaang pagtataka sa mata n'ya na tila hindi ako maintindihan. I smiled bitterly. "Nagkaroon ako ng PTSD, Post Traumatic Stress Disorder..." "W-What?" Nanlalaking mata n'yang sabi saakin.

I'm not a princess to be cast under a spell, you narcissistic pig! Mula sa pagkakaupo ay humiga na siya sa kama habang ang mga paa ay nakatapak pa rin sa sahig. Pasado alas diez na ng gabi pero hindi pa rin siya nakaramdam ng antok. Her feet were brushing back and forth against the heated floor. Better to be called like that than that certain three-letter word.

boses na papalapit sa aken "sorry Mr.montaire. saad ko habang patuloy paring tinatakpan ang aking mga mata at sa isang hakbang ko bigla akong napatalisod at napakapit ako kay Mr.montaire "pag mulat ng mata ko hindi ko namalayan na naka kapit na pala ang dalawa kung kamay sa dibdib nito. "sorry potalaga Mr.montaire hindi ko kase alam na nagbibihis pala kayo nakatulog po kase ako. saad ko at nag ayos ng sarili

) kidding Oo nga pala..sige na babye na,matutulog na ako dahil maaga pa akong aalis bukas at maghahanap ng trabaho. Wish me a good luck mwehehehhehe.. ***** Nagising ako dahil sa ingay ng Ate ko. Katok siya ng katok sa pinto ng kwarto ko!nakakainis Ang sarap ng tulog ko eh! TOK! TOK! TOK! TOK! TOK!

Hindi ko naituloy ang binabalak na pagsubo. "PTSD? Ano naman 'yon?" "Post-traumatic stress disorder. Simula noong namatay si dad, doon din nagsimula ang sakit niya, kapag may naalala siyang mga pangyayari nagwawala siya, kapag may nakikita siyang parte ng kahapon umiiyak, nagagalit o 'di kaya'y nanakit si mom. Kaya nga sa tuwing aalis siya palagi siyang may kasamang mga nurse para mabantayan siya." huminga na muna si Greg at uminom ng tubig.

Napahawak siya sa kaniyang ulo nang biglang may dumaan sa kaniyang isipan na kakaibang tagpo. Nakita niya ang isang bata. Isang lalaking bata na nakatayo sa marupok na sanga ng kahoy habang masinsinang pinapanood ang mga binatilyong nag-eensayo sa tagong lugar na sakop ng kabundukan. Inilagay ng batang lalaki ang kaniyang dalawang daliri sa kaniyang noo at pumikit. Nang magmulat ang bata ay natagpuan niya ang sarili na nakatayo sa kabilang sanga. Inulit nang inulit ng batang lalaki ang kaniyang ginawa hanggang sa nagpalit-lipat siya ng sanga sa iba't-ibang kahoy. "Teleportasyon," mahinang saad ni Rycon.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Sa isip ng dalaga'y sana hindi ito magkamaling magpunta ito sa kanyang kinaroroonan. Ayaw niyang may masamang mangyari rito sakali. Biglang siyang napapiksi ng muli niyang marinig ang malamig na tinig nito. "Mahigit isang-daang libo akong nakatulog Yalena pero pinalampas mo ang magandang pagkakataon upang matuldukan ang sumpang matagal nang namamahay sa lahi ng bampira! Ngayon ako na ang tatapos sa hindi mo kayang tapusin!"