Sleep Paralysis In Tagalog Novels & Stories

Parang sa pelikula mo lang makikita ang mga pangyayaring iyon, kung mamarapatin. Natagalan pa bago ako nakagising mula sa aking pagkatulala. Nagising na lang ako ng may kumagat na langgam sa aking paa. "Aray!" Bigla akong napaupo sa aking kama at sa hindi sinasadya ay may nahawakan akong basang dugo na tumagos sa kamang hinihigaan ko.

Chapter 3 Makapal na kilay, sa ibabaw ng singkit kong mga mata. Maganda ang pagiging bagsak ng buhok ko na mas nagpapakita ng maliit kong mukha. Humarap ako sa malaking salamin ng kwarto ko. Medyo namamayat na ako sa palaging maraming iniisip, nahihirapan na rin ako matulog sa gabi dahil sa nararamdaman ko sa dibdib ko.

tawag niya sa'kin at bahagyang lumapit pa, "Ano bang ginagawa mo d'yan?" Napa-iling naman ako, "Wala naman. Tinitignan at hinihintay ko lang kung kalian talaga babagsak ang ulan. As you can see, makulimlim na nga siya at medyo maambon na," I said and sighed, "Siguro ay mamaya pa talaga babagsak 'to."

ANGELA POV PABILING-BILING si Angela, sa higaan niya. Pawis na pawis na siya kahit naka-aircon naman ang kwarto niya at hindi naman mainit. " 'W-wag!" bulalas niya na nakapikit ang mga mata. Ang alam niya ay mahimbing na siyang natutulog pero bakit parang nasa huswisyo siya ngayon. Parang nasa ibang mundo siya at may iba siyang nakikita.

Kainis! "Pangatlo, Ssilacc. Ang Ssilacc ay ang lugar kung nasaan tayo. Mga purong bampira rin sila ngunit hindi nakapag-aral dahil sa kahirapan. Makikita mo ang kaibahan nila sa mga suot natin. Hindi nila kaya bumili ng damit kaya naman nagtitiis sila sa kakapiranggot na tela. Ngunit sa lahat ng bampira, sila ang mababait at 'yun ang aking obserbasyon. Kahit na mahirap ay nagagawa pa rin nilang tumulong sa iba. Hindi tulad ng mga Rialacande, iilan lamang ang iyong makikitang may mabubuting puso." "Tulad ko." Napatingin kaming lahat kay Monica.

Sa aking isip once na dumating ako sa REM (Rapid Eye Movement) stage ng pagtulog ko ay malaki ang chance na mapasailalim ako sa sleep paralysis na naramdaman ko nakaraan. Ayon sa mga libro na aking nabasaa sa silid aklatan ni papa ang REM o Rapid Eye Movement ay yugto sa ating pagtulog kung saan ang mga mata ay kumikilos ng matulin sa iba’t ibang direksyon. Sa stage na ito madalas nangyayari ang mga kakaibang panaginip sa kadahilang ito ang oras kung saan sobrang himbing o lalim ng ating pagtulog.

sabi ni Mommy na nakaupo sa gilid ng kama ko. Hindi ako siya sinagot at patuloy na umiiyak. Naramdaman kong niyakap niya ako. How I can stop crying? Kung ang nasa isip ko ay ang Mama ko at si Teedy! Sana kasama ko sila ngayon. Hindi ko na namalayan at nakatulog na pala ako. --- Kinabukasan ay maulan pa rin. Nag-announce na rin na walang pasok ngayon.

Sarap hawakan no'ng abs! "I'm done. Maliligo ka din ba?" Napatigil naman ako sa pagpapantasya sa katawan ng mala adonis na katawan sa harap ko ng biglang magsalita ito. Kingina. Nahuli pa ata akong naglalaway sa katawan niya. Baka ano pa ang sabihin nito. Ghaaad. Nakakahiya ka Leah! Kiringking kang babaylan ka!

Hanggang sa tingin ko ay wala na akong lakas para pumunta pa sa kwarto ay nahiga nalang ako sa sofa at doon na binalak matulog. Ilang saglit lang nang makatulog ako ay hindi ko alam kung naalimpungatan ba ako o nasa isang panaginip ako I can see Rio staring at me. Nakaupo siya sa sofa habang hinahaplos ang pisngi ko. If this is a dream, please wake me up asap. I don't want to see him. This will be my nightmare.

Para akong na-sleep paralysis, may kaunting malay pero hindi buo. Dahan-dahan, uminit ang buong katawan ko. Niyakap ako ng init na iyon buong magdamag. Nang magising ako, sobrang late na. Ngayong gabi na ang piging kaya puno ako ng sigla. Nakita ko si Vicento at binati siya nang matamis. “Good morning.” Tumitig si Vicento sa mukha ko. “Mahimbing ba ang tulog mo kagabi?”