Slogan About Nutrition Month Tagalog Novels & Stories

mamamatay na yata ako rito! [Ino-overthink mo lang ang lahat! Malinaw naman na ang energy drink na 'yan ay ads lang. She's just a clueless assistant trying to promote a product. Juancho wouldn't drink it for real—it's all for show. Ang assistant na ito ay sobrang nakakahiya!]

Literal. Napalunok ako sa sinabi niyang ‘yon dahil paano kung ganunin ako ni Nathan? Huhuhu tapos ‘yong pagkontrol niya sa’kin ay ang pag-iwas ng pagkain? Aba! Mamamatay na ako no’n!

"'Wag kang mag-alala. Binilin niya sa akin na saglit lang daw kayo." Mabigat ang loob ko habang kumakain kami sa isang fast food chain sa Mall. Dito raw kasi magdi-date sina mama at papa at manonood pa ng sine. Nakakainggit tuloy! Bakit ba kasi Linggo pa naisipan ni senyorito na maglibot sa bukid?! Bad trip!

“May bago nang lalaki si Sheena. Nahuli ko pa sa isang sosyal na gourmet grocery—kulang na lang magtula sila habang namimili ng salmon sinigang, adobo flakes, at red rice. Para silang nasa cooking show, seryosong pinagtatalunan kung mas masarap ba ang slow-cooked adobo o ang organic tinolang may malunggay at luya. At ngayon? Ayun, nag-camping sila—walang signal, walang Wi-Fi, puro bonfire, artisanal coffee, at takot sa kung anu-anong gumagalaw sa dilim!” Napatawa ako habang iniimagine ang eksena. “Talagang si Sheena ‘yan. Kapag may bago, buong-buo niyang niyayakap ang lifestyle.” Suminghal si Shiela. “Kung bumalik ‘yan na nangangaral tungkol sa portion control, brown rice, at sugar-free kaka

yes, it will' bulong niya sa sarili. Nang gabing iyon bago sila natulog ay nagluto muna ng Hot Noodle Soup. Ito ang ginagawa nila pag-nagkakaroon sila ng oras para magbonding. "Pagmalungkot kumain, pagmasaya kumain, pagmalapit na ang exam kumain at higit sa lahat pag tayo ang magkasama masaya ang kumain.." usal nilang parehas.

Alicia Pov "eto pa... nako napaka sarap rin nito. alam mo ba nung kabataan ko nakaka dalawang balik ako pag ganito ang pagkain." paano ko ba sasabihin tama na. isang damukal na pagkain ang sinundok ni Mrs. Alonzo sa pinggan ko nagda-diet pa naman ako

Marami nang nagbago kaya dapat nang palitan ito, nagtipa ako ng kung ano-ano at ang kalagayan sa pag-advertise ng aming restaurant and foods. My letter almost hit 5k words, I re-read and tried to revise small details. I also get some sample pictures from google so Mr. Santos will get what I want. "Bakla! Lunch na, tara na?" anyaya sa akin ni Hyacinth. "Hindi na muna, mauna na kayo." Walang pag-aalinlangan kong sabi. Hindi pa naman ako gutom dahil nag-heavy breakfast ako kanina, yung niluto ni Evan.

tugon niya habang isinisilid sa backpack ang kaniyang mga kagamitan. "Ah, may naghihintay na misis," tatawa-tawang sabi naman ni Manuel. Lumapit ito sa kaniya at inakbayan siya. "Huwag kang mag-alala, sandali lang naman tayo. At saka ilang buwan na rin tayong magkakasama rito pero ni minsan ay hindi ka man lang sumama sa pag-iinuman namin." Naiilang na ngumiti si Marcus. "Kailangan ko kasi magtipid kasi nag-iipon ako para sa panganganak_."

Tandaan mo yan. Sinimulan ko nang kumain. Noong una ay akala ko'y cup noodles ulit ang kakainin namin pero ngayon ay may gulay na. Ang galing nilang makakuha ng ganitong mga pagkain kahit mahirap at mapanganib ang tatahakin nilang daan. Hindi sila sigurado kung makakarating pa ba sila ng normal at hindi pa zombies. Pag nakagaling ako, Sasama ako sa pagkuha nila ng pagkain para hindi naman ako maging pabigat sa kanila.

Inirapan lang nila amg isa't isa. "Ito ang kainin mo para mawala agad yang lagnat mo. Di tulad ng ganyan fastfood anong mapapala mo sa ganyan lalo kang magkakasakit." Pangaral na wika niya sakin. "Huy! Naririnig kita pwede ba? Antayin mo naman sana na makaalis ako bagoka magparinig." Inis na sabi ni ms. Feliz.