Slogan Nutrition Month Tagalog 소설 & 이야기

Chapter 13 "Yes anak magiging sikat at magaling ka din na doctor paglaki mo basta't alagaan mo ang sarili mo kakain ka ng ng gulay at maraming prutas para maging healthy ka game ka ba nak?" "Yes po mama, hindi na po ako magiging maarte. Kakain na po ako ng maraming gulay"

] [Excello: Mas mabuting mag-umpisa ka ng maaga, host, para mas madaming makanood sa iyo lalo pa ngayon na sumisikat ka na. [Die With A Smile: Don't worry, Ganda. Stay at home mom naman ako. Wala man akong pera pang-ambag sa earnings mo, pero marami naman akong oras kaya makaka-join ako agad.] [Dragon Clarinet: Thank you ♡.]

Sagot ko at dahan-dahang naupo. “Here, eat this.” Iniabot niya sa akin ang isang platito na may sliced apple at tinidor, inabot ko naman iyon at tumusok ng isa. “Don’t overwork yourself, kung papagurin mo ang sarili mo make sure you eat properly.” Paalala nito, “Huwag mo nang itanggi na kumakain ka ng maayos dahil alam kong hindi, dehydration ang inabot mo girl.” Dugtong pa nito sa sinabi niya, natawa ako ng bahagya dahil dun.

tanong niya habang binubuklat kung ano ang pagkaing dala nito. Fried rice with garlic, chicken tocino, dalawang sunnyside up eggs, corn soup at tatlong klaseng prutas. At isang malamig na lemon juice. "Karen po." palakaibigang sagot nito. "Ay! Ayos lang po ba kung maglinis na po ako habang andito kayo? Naghahabol po kasi ako ng oras. May summer class po kasi ako mamayang ala-una." napahinto ito sa ginagawa at napakamot ng ulo.

Hindi nga rin pala kami mag-uumpisa sa aming pagkain kapag hindi kami nagdadasal. Napatango na lamang ako. Nag'sign of the crus na kaming dalawa at nagdasal nang mahina sa aming sarili. 'Lord God, thank you for the food we eat. Sana po patuloy ninyo kaming biyayaan at maging ang ibang tao. Kayo na po ang bahala sa buhay namin, lagi ninyo po kaming patnubayan at gabayan. Lalong-lalo na si Laishia, sana ay dumating ang araw na maisipan na rin niyang sabihin sa akin ang totoo.Iyon lamang po, at maraming salamat sa biyaya Panginoon.Amen'

nauutal kong sabi "Saan? Nasa pagkain mo" "Sauce or noodles" wasak kong tanong sa komento niya "Both! You see, I would have explained the content plus how it should have prepared and the horrible taste came from but am running late thanks to you again" paliwanag niya sabay smirk na tinungo ang pinto. Tumalikod ako at nakasalubong ko si Annie na kumakain ng may ngiti sa labi. "Ang sarap" sigaw niya

Thank goodness! Sobrang nakakahiya! Ba’t kasi kumain ako ng ginataan! Sa dami-dami ba naming dessert na available ‘yon pa! At bakit naman ang shunga-shunga ko at hindi ko naalala na lactose intolerant ako! Buang jud ko! [Note: Buang means crazy; translation= I’m so crazy!]

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Sabi ni Shaun, "Jordan, anong excuse ang hahanapin mo para makipagkita sa tatay ko bukas? I think you can bring some delicious food over. Just say that you made a good meal and want to let me try it. Hindi ka ba nagdala ng maraming masasarap na pagkain mula sa ating panahon? Mayroon akong palayok at mga sangkap dito. I can send them to you via drone. Marunong kayo magluto ni Lauren, di ba? "Pwede mo akong ipagluto ng masarap na pagkain. Isda, baka, baboy at iba pa. Ipadala mo lahat sa akin. Ahhhh, kawawa naman ako. Ipinanganak ako noong dekada 70 at kulang sa nutrisyon. Dahil nandito na tayo, kailangan nating hayaan ang aking nakababatang sarili na kumain at uminom ng mas mahusay!"

Simple lang ang pagkain… soup, salad, at mainit na pan de ajo (garlic bread). “This feels… nice,” sabi ni Celestine habang tinitingnan ang lahat. “Like a real family.” “It is a real family,” tugon ni Adrian, sabay hawak sa kamay niya. Ngumiti si Mr. Villarreal. “Finalmente juntos.” (Finally together.)