Sort Out In Tagalog Novels & Stories

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

"Can you just stop flirting at me? Hindi ka funny." "Sigurado kang hindi ka natutuwa?" Awtomatikong tumaas ang kilay ko nang magsalita siya ng Tagalog. He's still sounds awkward speaking it but he improved. "Hindi," sagot ko. He let out a soft chuckle. "Suit yourself, sweetheart."

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

“That’s good. Fear keeps you alive. Parang may kumislot sa loob ko sa sinabi niyang ‘yon. Hindi ko alam kung galit ba ‘yon, o takot, o ‘yong kakaibang sensasyong hindi ko dapat maramdaman. “Ouch, that’s deep laura.” Pag kagat ko sa labi nito bilang ganti at nakaramdam ko ang pagbaba nito sa ulo ko. “Do it laura.” malalim ang boses nito habang tinatanggal ang suot nitong sinturon.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

ngiting tango niya " Ingat anak! ". ngiting sabi ni Mama " Akala mo naman talaga pupunta sa malayong Lugar...ang dami ng gamit mo..parang hindi kana babalik sa bahay niyo ". salita ng driver ko este ni Dan Syempre diba kapag ikakasal ka..doon kana titira sa bahay ng lalaking mapapangasawa mo? " Psh...malay natin diba?at syempre nakakahiya naman sayo..tas baka magalit ka nanaman kapag sinuot ko yung jogging pants at t-shirt mo ". taray ko sakanya

My heart starts acting really weird. ******************* Hapon na, lalong dumadagsa ang mga tao sa memorial kung nasaan kaming cemetery kaya nagpasya na kaming umuwi. Sakto namang biglang nag-message si Catalina sa group chat namin. Catalina: Busy kayo? Nasa milktea shop ako ng plaza, ang init sa cemetery. Madeline: We're about to go home. Puntahan kita diyan? Catalina: Tara, samahan mo 'ko dito.

"Oo, medyo sumakit lang yung ulo. Puwede bang lumabas muna ako? Magpapahangin lang saglit." "Okay, samahan na kita." Nakangiting sabi niya. "Hindi na. Saglit lang naman ako." Tumango lang siya at dumiretso na sa kusina kung nasaan ang Mama niya. Ako naman ay lumabas ng bahay nila at umupo sa bench na nasa terrace. Hinawakan ko ang magkabilang pisngi ko. Tandaan mo, Melina hindi siya ang Mama mo. Kamukha niya lang. Nasa ganon akong sitwasyon nang may magsalita.

Mas lalo lang akong pag iinitan nong babaeng yun. "Ah sige po. Pwedi na po kayong lumabas. Uwi po kayo nang deritso sir. Mag ingat po kayo sa pagmamaneho mahirap na baka may mangyaring masama ako po ang malalagot." Bilin nito samin bago binuksan ang malaking kulay blue na gate nang Academy. "Sige po manong una na po kami salamat." Sabi ko bago kami tuluyang umalis.

Panibagong kiliting humahaplos unti-unti sa buo kong katawan. Alam ko na iyon. Ito na 'yon, ito na 'yung sinasabi nilang sarap na hindi ko kayang ipagpalit sa kahit ano. Ang kaligayahan at sarap na pinapangarap kong makamit. Napakasakit pero gusto kong ulit-ulitin. Pagkatapos ay sunod-sunod na ang ungol ko. "Aaahhh.... Aaahhh..."