Novel & Cerita Spoken Poetry Examples Tagalog

JONI POV NAGDILIM ANG buong paningin ni Joni, hindi na niya alam kung nasaan siyang lugar naroon, basta ang tanging nakikita niya ay puro kadiliman. "Lola?" tawag niya sa Lola niya dahil wala siyang kahit anong maaninag. Nakarinig siya ng maliliit na halakhak na nagpanindig ng balahibo niya. "Sino ka? Magpakita ka!" matapang niyang utos sa humahalakhak. Nakaaninag na siya ng liwanag sa malayo kaya mabilis siyang naglakad para puntahan ito. "May tao!" bulalas niya kaya mabilis siyang naglakad. Nakatalikod na babaeng nakita niya kaya napangiti siya at nakahinga ng maluwang. Hinawakan niya ito kaagad sa balikat nang malapitan niya ito.

I'm like a statue Stuck staring right at you Got me frozen in my tracks So amazed how you take me back Each and every time our love collapsed Statue Stuck staring right at you So when I'm lost for words Every time I disappoint you It's just 'cause I can't believe That you're so beautiful (Stuck like a statue) Don't wanna lose you, no (Stuck like a statue) And you're so beautiful (Stuck like a statue) Don't wanna lose you never (Stuck like a statue) Oh, no Agad akong napaangat ng tingin, "Spade, anong ibig mong sabihin?"

I can't help but feel my heart warming up and my cheeks reddening as he continues, And this time, he looked proud to sing. At mahal, mamahalin kita hanggang 70 tayo At baby, ang puso ko ay maaaring mahulog nang kasing lakas ng 23 At iniisip ko ‘yung kung paano umibig ang mga tao sa mahiwagang paraan Dampi lang siguro ng kamay Well, ako-nahuhulog ako sa iyo araw-araw At gusto ko lang sabihin sa iyo na ako

Umakyat agad siya sa kwarto niya, ako naman ay nagluto na ng pagkain. Habang nagluluto ako bigla niya akong niyakap mula sa likod. "I love you" bigla niyang sabi na ikinapula ko na naman. Bakit bigla bigla siyang nagsasabi ng ganun? "Asan ang I love you too ko?" tanong niya ng di ako magsalita. "Sir--I mean, Spencer, hindi parang pagsasabi ng hello ang pagsasabi ng I love you. Hindi yun basta basta sinasabi" tugon ko.

Thorne stepped up, holding the mic close, and spoke, not sang. "Kung bawat gabi ay sigaw, Bakit ang umaga ay ganito pa rin? Bakit ang katahimikan, parang parusa?" Spoken word. Slam poetry. Walang background noise. Just his voice and the static in the crowd's chest. It wasn't just a performance, parang therapy session. Sobrang bigat.

Nang may isang lalaki na pumasok naka barong panga “katulad ng mga alon sa dagat ay hindi kumukupas ang pag-ibig ko saiyo, aking irog ko ay sagutin mo ako. Katulad ng ibon sa himpapawid hindi titigil ang pagkumpas ng aking pakpak para ikaw lamang ay mapuntahan at aking masilaya--” "Tigil" sigaw ko at tumigil nmn siya habang nakatingin sakin "Ano kaba? nanliligaw kaba? Kung hinahanap mo nililigawan mo wala dito!!!, hindi poetry competition ang pinuntahan mo hah! Kundi entertainment kundi kanta at sayaw pati pag arte hinahanap namin hindi yung lintik na mag tula² ka dyan." inis Kong sabi

“Ayaw ko na. Madaya ka, Amaya. Nilalakasan mo ang pag-pitik sa noo ko. Isumbong taka kang Mama.” Destiny can't help but let out a low laugh. Tagalog at Bisaya na dialect ay pinagsama-sama minsan ng dalawa sa isang pangusap. Ang kaninang tawanan ay nauwi na naman sa pikunan. Nakaupo ang dalawa sa papag habang si Amihan ay haplos-haplos ang noo na pinitik ng daliri nang kambal nitong si Amaya.

Masama ba kung hihilingin ko na sana ay dalawa na lang kami sa mundo ko? A world where roses bloom And when you speak angels sing from above Everyday words seem to turn into love songs Give your heart and soul to me I'm willing to give my heart and my soul to him... And life will always be La vie en rose And when you speak angels sing from above Everyday words seem to turn into love songs Give your heart and soul to me And life will always be At aaminin ko, unti-unti ko nang nararamdaman... Unti-unti na at hinihiling ko'y kapag nabuo ko na'y tugunan niya...

Isa, dalawa, tatlo, apat, lima. "Hoy! Lalaki ka! Sino ang nagsabi sa’yo na maglakad ka riyan ng hubo’t-hubad? Aba! Mahiya ka sa balat mo, may ibang tao rito. Makapag-display ka riyan ng katawan mo, wagas na wagas. Bakit, porke’t marami kang pa-pandesal diyan, ano sa tingin mo, maaakit ako sa’yo ng gano'n na lang?"

Kinuha ko ang earphone ko sa aking bag at agad na nilagay sa tenga para makinig ng music. Habang nakikinig ako ng music sa aking tenga ay biglang nag iba ang kanta, kung kanta nga ba itong matatawag o tula. "Tagu-taguan maliwanag ang buwan, pagbilang ko ng tatlo nakatago na kayo. Isa, dalawa, tatlo! Ang mahuhuli ko ay papatayin ko." paulit ulit ito