Stay Awake Agatha Mga Nobela at Kwento

Pagkatapos niyang kumain ay bumalik na siya sa lamesa niya upang ipagpatuloy ang trabaho niya. Ako naman ay nilinis ko ang pinangkainan namin bago humiga upang magpahinga saglit. Ang saglit na pahinga ay naging mahabang pagtulog. Nagising na lang ako dahil sa mahihinang tapik at bulong ni William. "Agatha, we need to go! Walk up!" Paggising niya. Kinusot ko ang mga mata ko, sumalubong agad sa'kin ang gwapong mukha ni William ng imulat ko ang mga mata ko. Sa sobrang lapit niya ay halos maduling ako.

Pero, gagawin ko ang lahat para iwan niya ako kahit saglit lang. “Oo, paki na lang. Salamat.” Tumayo ako habang paalis na siya at nagkunwaring hindi nananakit ang ulo ko. Nang makita niya ang ginawa ko, tinaasan niya ako ng kilay at bumalik sa tabi ko. “Ano bang ginagawa mo, Agathe? Umupo ka na lang at hintayin mo ako dito.” Napasulyap ako sa maliit na sugat na dumudugo sa kanan niyang braso at nagsabi. “Kailangan nating gamutin ang sugat mo. Saan ako makakahanap ng medicine kit?”

NATIGILAN si Elijah nang marinig niya ang sinabi ng nurse. Hindi siya makapaniwalang gising na si Edith makalipas ang limang taong pagkaka-comatose. Biglang tumigil ang paghikbi ni Agatha. Isang bakas ng gulat at pagkataranta ang dumaan sa kanyang mukha, ngunit mabilis niya itong itinago. “Totoo po ba? Kung gising na siya… kailangan na po naming siyang puntahan sa private room. Anong room number po ba?” tanong niya.

AGATHA'S P.O.V. *** Wala akong ibang gustong gawin after a sixteen-hour shift kun'di ang matulog at makapagpahinga. The hospital was busier yesterday and I think I wasn't able to even have a good dinner last night because of the patients I had to attend to. Sana maabutan ko ang asawa ko bago siya pumasok ng trabaho. I know, after I see his face, this fatigue and restless feeling will be a lot better.

"Fine. He asked me to get him a coffee, uh what kind of coffee does he drink?" "Black, no sugar. By the way I haven't introduced myself to you yet, I'm Agatha Watson." she offered her hand for a shake that I immediately accepted. Parang sumasayaw ang mahaba at tuwid niyang buhok tuwing gumagalaw siya na lalong nakadagdag sa kagandahan niya. She have doll eyes that also smiles whenever she smiles. Bagay na bagay sa kanya ang pulang lipstick dahil makapal ang labi niya. Kapansin-pansin din ang laki ng dibdib niya dahil sa hapit niyang suot kaya't hindi ko mapigilang mapatingin dito kahit anong iwas ko ng tingin. It's so unfair! Mukhang magka edad lang naman kami pero bakit ang layo ng laki ng

Matapos ang mahabang kwentuhan at tawanan, dinalaw na sila ng alas-dose ng gabi. Kahit gaano pa sila kasaya, kailangan na ring maghiwalay ng lahat to get some sleep. Nang makabalik si Kate sa kwarto nila, naghahanda na ring matulog si Teacher Agatha. Nang maamoy ang matinding amoy ng hotpot sa katawan niya, natawa ito. “I saw the posts of our team members on their social media, mukhang sobrang nag-enjoy kayo, ah?”

𝐂𝐡𝐚𝐩𝐭𝐞𝐫 3 • "You look absolutely terrible today," Sabina teased, a sly grin tugging at the corner of her lips as I turned my head to the right. Her eyes sparkled like mischief itself. I rolled mine in return and raised an eyebrow. "Thanks," I muttered dryly. Truth was, I hadn't slept in days. My thoughts had been clawing through the shadows of my grandfather’s murder case, even as my muscles screamed from constant training. Sleep had become a distant ghost—just out of reach, I barely remembered.

Sa madaling salita, si Agatha na uminom ng isang tasa ng kape sa umaga at nagsabing hindi siya gutom, bumuli ng isang tasa ng juice sa palengke sa tanghali at patuloy na nagsabing hinsi siya gutom ay kumain ng isang malaking steak, kalahating pizza at iba pang kung ano-anong kutkutin sa gabi. 8:00 p.m na nang makauwi si Agatha. Naligo siya, humiga at agad na nakatulog na walang pakialam kung may tao man sa kwarto kasama niya nung gabing iyon, dahil wala na siyang lakas para mag-isip pa. Nang gabing iyon, narinig niya ulit ang malamlam na tunog ng mga dahon na lumalagitik sa hangin at ang banayad na bango ng gardenia, at natulog nang mahimbing buong magdamag.

"Remember, we still need to make sure na may makukuha tayong business deal." Isang malalim na hininga ang pinakawalan ni Agatha bago pa man niya tinitigan ang mukha ni Daniel. Kahit na mukha itong matino ay alam niya na iba na ang pungay nang mata nito. Mas malaki ang chance na maaksidente pa ito sa kalsada kung hindi pa niya ito pipigilan sa pag-uwi. "Bukas ka na umuwi sa inyo," sabi ni Agatha sa lalaki. "May spare room naman kami sa taas na nakalaaan para sa mga bisita."

Naabutan ko siyang nakaupo sa sala habang umiinom kaya lumapit ako sa kanya na mukhang hindi napansin ang pagdating ko. “Mukhang ang lalim ng iniisip mo ah.” anas ko at tumabi sa kanya. “She’s here.” “Who?” tanong ko, hindi ko naman kasi alam kung sino ang tinutukoy niya. “Agatha.” “Oh nasaan?” tanong ko. Ininom niya muna ang alak na nasa baso at tumingin sa akin. “Umalis na. She disappointed me again.”