Step Backward Novels & Stories

Hindi ako sigurado kung kanina pa siya dito dahil ngayon ko lang napansin. Ang kaninang bigay na bigay ko na sayaw ay nahinto. Nakalimutan ko na ang mga steps na dapat ko gawin. Napalunok ako ng ilang beses saka napailing bago naglakad paalis sa dance floor. Naikuyom ko ang kamao ko habang naglalakad pabalik sa bar counter.

h, got it" sagot ni Lucas saka umayos nang pagkakaupo sa kama, nagsimula na syang ikilos ang mga binti. Ok naman na ang pakiramdam nya tuwing ikinikilos ang mga binti nya, wala nang kirot dito tuwing ginagamit hindi tulad dati. Ibinaba na nya ang mga binti at tumayo na sa kama, nakarinig naman sya nang mga palakpak nang successful syang nakatayo "Try walkinggg" excited na saad nang dalaga na mukhang proud na proud, she really always make his heart flatter. Naglakad naman ang binata tulad nang utos ni Irish, una ay dalawang hakbang hanggang sa sunod sunod at hindi na mabilang, nakarating na din sya sa malapit sa banyo "Hindi ba sumasakit ang binti mo? malayo layo na ang nalakad mo?" tanong na

malungkot niyang kwento sa ina. "Napakabilis ng aking tagumpay, 'Ma", dugtong ng binata "Hindi ko po akalain na sa ganitong edad ay unti-unti ko nang naaabot ang aking mga pagarap. Pero sa tuwing uuwi ako sa aking apartment, malungkot pa rin ako, may hinahanap pa rin ako...."

Agad siyang lumayo sa bata nang tumakbo ito papunta sa babaeng tumawag. End of Flashback.

Patay ka diha seryoso yung gago! Napaatras ako nang magsimula itong maglakad. "O-okay I take it back. Wag ka ng lumapit manatili ka nalang diyan sa kinatatayuan mo." Nanginginig ang boses ko ng sabihin iyon.

Mica Rodriguez POV Padilim na ang paligid kaya dali-dali akong naglakad pauwi para makarating agad sa bahay at para ‘di ako maabutan ng ulan. Paniguradong papagalitan ako nina lola kapag hindi nila ako madatnan sa bahay. Mas binilisan ko pa ang paglalakad hanggang sa may naramdaman akong parang may sumusunod sa’kin.

Pareho silang nakikinig sa katahimikan—isang katahimikang punô ng kahulugan. “May update,” sabi ni Nathan matapos ang ilang sandali. Hindi niya tinaasan ang boses, parang ayaw gambalain ang balanse ng sandali. “Yung mga articles… nagsisimula nang mag-backtrack ang ibang outlets.” Hindi nagulat si Elena. Tumango lang siya at humigop ng kape. “Natural lang. Ang ingay, may expiration.” “Pero alam mo,” dagdag ni Nathan, “hindi pa tapos ‘to. Hindi titigil sina Veronica at Vanessa sa ganitong klase ng galaw.”

“Guys, step forward.” Pagkarinig ng “step forward,” napaatras si Caprice. “Wait… hindi niyo babasagin ‘yung gate, ‘di ba?” bulong niya sa sarili, bahagyang kinakabahan. Pero imbes na pilitin ang gate, isa-isang may sumingit sa ilalim nito. Mga sobre. Isa. Dalawa. Tatlo… Napangiti si Caprice. “Okay ‘to ah…” bulong niya habang pinupulot ang mga iyon.

Plans after plans, am I gonna succeed? END OF FLASHBACK

Padapa akong nahiga sa kama at muling binuksan ang notebook ko. Nakangiti kong binura ang naisulat ko nang Step 3 at pinalitan ng panibago. From Step 3: Magpa-impress (In a Mature Way)", I changed it into Step 3: Be in his world. Literally. Kung gusto kong mapansin niya talaga ako, kailangan kong makapasok sa teritoryo niya. Hindi puwede ’yung ginawa ko kanina. Nagmukha na nga akong tanga sa harap niya dahil hindi ko binasa ang buong articles tungkol sa field niya. Ekis na talaga ’yun.