Step Backward Novels & Stories

Iba ang tono ng boses niya kaya napalunok ako. Nag-umpisa itong maglakad papunta sa akin. Naistatwa ako sa kinatatayuan ko. Hindi ko alam bakit hindi ko nagawang tumakbo paalis. Kaba. Iyon lang ang nararamdaman ko ngayon na siyang dahilan din bakit hindi ko nagawang makatakbo. "One more step and I am going to break every bone of your body." Bago pa man siya makarating sa akin ay may narinig kaming boses galing din sa likuran niya. "One more step Mr. Leonardo, one more step."

Ang sarap-sarap sa feeling. Habang nag step forward siya ay nag step backward naman ako until we reached my bed. Maingat nʼya kong ihiniga sa bed at patuloy pa rin sa pagdede na parang bata lng pinagsasalitan ang aking dibdib.

Parang utos na hindi pwedeng tanggihan. “Kung hindi mo maintindihan ‘to ngayon, mas mahihirapan ka sa susunod na exam. Gusto mo bang magkamali?” Umiling ako nang mabilis. “H-hindi po…” “Good..” Bumalik siya sa pagpapaliwanag, parang walang nangyari. "An example of a jump discontinuity is a step function. Once you pass a certain point, the value suddenly jumps. There is no middle ground. No compromise."

Binilisan ko ang paghakbang para maabutan ko siya. "Bahala ka sa buhay mo. Don't try me." "Luh, parang daig pa may dalaw." Hindi ko napigilan ang sarili ko na maging sarcastic. Imbes na manahimik nalang, nagsalita pa talaga ako. Pero hindi na siya umimik at mas binilisan pa ang paglalakad. Halos nasa 400 steps palang ako pero ramdam ko na ang pagod kakahabol sa kaniya.

"Bilisan mo na lang ang paglalakad, Belle, mamaya na ako magpapqliwanag ." "Do you really think, hahayaan kita na takbuhan uli ako?" Dumagundong ang boses niya mula sa aming likuran. Nagpatuloy kami sa paghakbang at hindi pinansin ang sinabi niya. "One more step, and you'll regret it!" Agarang huminto ang paghakbang namin. Parang dumikit sa lupa ang aming mga paa nang marinig ang banta niya. Naglakas loob akong lumingon.

Ngunit sa halip na pilitin ako na maglakad ay napatanga ako rito nang tumalikod ito sa akin at nag-squat. "Get on my back."

Nagkibit balikat na lang ako at saka nag-umpisang maglakad paalis. Narinig ko naman ang tunog ng upuan kaya nilingon ko siya. Mabilis niyang kinuha ang mga gamit niya at saka siya sumunod sa akin. Ngumiti na lang ako ng makasabay ko na siya sa paglalakad. Inakbayan ko siya at saka kami naglakad patungo sa field.

I stepped backward. His eyes narrowed at me while mine widened. Damn, Eliyah! Hindi ka kasi nag-iingat! Patuloy siya sa paghakbang habang ako ay patuloy lang sa pag-atras. Hanggang sa tumama ako sa table niya. I stopped moving backward while he keeps closing our distance.

I don’t like where it is going! My legs trembled while I was walking towards her! Paano kung ako ang pagbitbitin niya nitong kape patungo kay Hunter? Agad niyang ibinigay sa akin ang baso ng nangingitim na kape. Nasa labas na kami ng pintong gawa sa salamin at nakikita na kami ni Hunter sa labas. Tinapunan niya ako ng malamig na tingin pero agad rin namang lumipat sa inhinyera.

he whispered painfully, “pero gusto na kitang mahalin ulit na parang wala kang sinirang parte sakin before—” At bigla siyang napatigil. Agad siyang umiwas ng tingin habang mariing napapikit. Kita ko kung paano gumalaw ang panga niya, parang pilit niyang nilulunok lahat ng emosyon na muntik nang tumakas mula sakanya. Then he stepped back. One step. Farther. Colder. “Forget what I said.” Basag ang boses niya pero pilit niyang pinapatigas.