Story About Family นิยาย & เรื่องราว

Hindi ko inakala na magiging ganito kahaba at kapuno ng emosyon ang istoryang ito, ngunit sa bawat comment, message, at suporta na natanggap ko mula sa inyo, lalong lumalim ang inspirasyon ko upang ipagpatuloy ito. Alam kong maraming beses ko kayong pinaiyak, pinakilig, pinaasar, at pinatawa—at umaasa ako na sa bawat pahina ng kwentong ito, nadama niyo ang pagmamahal, sakripisyo, at tunay na kahulugan ng pamilya. Ang istoryang ito ay hindi lamang tungkol kay Justin at Tina, kundi tungkol sa isang pag-ibig na hindi perpekto, pero pinili nilang ipaglaban. Tungkol ito sa isang pamilyang hinubog ng pagsubok, ngunit mas pinatatag ng kanilang pagmamahal sa isa't isa.

kasi n'ong bago pa lang silang naghiwalay isang buwan nagkulong si Mommy sa kwarto nila hindi para magmukmok o magluksa dahil naghiwalay sila, isang buwan siyang nagsulat sa journal niya ng lahat ng hinanakit niya kay Daddy. At may pagkakataon na nagme-message siya sa bago ni Daddy para siraan si Daddy. Nagalit rin naman kami kay Daddy n'ong una sino ba naman ang gusto magkaroon ng broken family pero kalaunan naintindihan rin namin at ayaw din namin na mag-stay sila sa isang family na puro bangayan at sigawan ang naririnig sa bahay.

Umupo kami sa mahabang upuan na nasa gilid ng aming dinadaanan. Napukaw ang atensyon ko sa nagtatawanan na Pamilya. Hindi ko maiwasan mainggit sa mga pamilyang ito. Kailan ko kaya ito mararanasan magkaroon ng sariling masayang pamilya. Gusto ko na ibahagi ang mga experience ko sa mga anak ko panigurado sobrang saya n’un. Ikukwento ko na parang kwento sa libro ang pagkakakilala namin ng magiging ama nila.

depensa naman ni ate Elise. Napuno na kwentuhan at tawanan ang mesa namin hanggang sa matapos kaming kumain, muntikan pa naming hindi maubos ang lahat ng inorder ni ate sa sobrang dami. Akala ata niya ay lima kami sa mesa, panay rin ang kwento ng mag-asawa tungkol sa US trip nila at sa pagbisita nila kina mama at papa doon bilang parte ng anniversary treat ni kuya Jun sa kanya. "Miss na miss ka na rin nila papa at mama, tinatanong nila kung," bahagya siyang tumigil at tinignan ako sa mga mata.

I remove the cover on dylan's ears and start walking again. "Mommy i'm sad, daddy can't go with us, he had no time for our family." My heart soften and i pity dylan. Hindi siya lumaki kasama ang tunay niyang magulang and here we are can't provide the family he wan't after we promised to tito and tita that we'll do everything we can.

“Your mother worked for us before, didn’t she?” Hindi ako sumagot at nanghihina lang na tumayo sa harapan niya. “Shame what happened to her.” Mabagal niyang hinalo ang tsaa niya. “May mga pamilyang hindi natututo kung saan sila dapat lumugar.” Humigpit ang hawak ko sa palda ng uniform ko. Tila kamay ng halimaw ang sumakal sa leeg ko nang matanaw ang brown envelope sa lamesa.

Kundi ang pamilyang piniling manatili sa tabi mo—sa kabila ng lahat. At sa huling sandali ng araw… Tahimik nilang tinanggap ang isang katotohanan— Natapos man ang isang yugto… Ang kanilang kwento ay mananatiling buhay. Wakas. Mensahe para sa mga Mambabasa Maraming salamat sa inyong pagsama sa paglalakbay ng pamilyang Villamonte—mula sa kapangyarihan, intriga, sakit, hanggang sa pagpili ng pagmamahal at kapayapaan.

“Kaya pinapatay nila si Sol?” Tumango siya nang bahagya. “Hindi lang si Sol,” sabi niya. “Pati ang buong pamilya nito.” Napakagat ako sa loob ng labi ko. Naalala ko ang kwento ni Leon. Ang sunog. Ang pagkamatay ng pamilya ni Sol. Akala ko noon ay isa lang iyong trahedya na bahagi ng nakaraan. Pero ngayon…

I saw group of people. "That's my family." Aniya kaya napabuntong hininga ako. I remained silent after. Hinayaan ko nalang siya sa kung anong pinagsasabi niya. At base sa kwento niya mukhang may kaya naman ang pamilya nila. Bigla ko tuloy naalala ang unang pagtatagpo namin sa isang ordinaryong bus kaya wala sa sariling napunta ang tanong ko tungkol doon.

takang sagot niya kaya napalunok ako. “Hindi ba nakakaubos ‘yon?” “It is really draining. But if it’s for your family, or loved ones. Of course not, that’s how Zian was raised. All of us, men… Dahil yung tita namin na isa, naghirap noon sa kamay ng kung sino at ang dad ko, yung kapatid ng tita ko na tinutukoy ko ay isinabatas ang ganito.” Sa kwento niya ay napuno ako ng pagtataka. Batas?