Stranger By The Shore Novels & Stories

Napangisi siya, "Hindi iyon bola. I met a lot of girls, but you were the only one who stood up. The eighteen-year-old stranger lady that my Lolo brought is my destiny. I waited for you, and I am glad I did because I am the happiest man alive." Kunwari siya nitong inirapan, "Shut up ka na. Ako kaya pinaka-masaya, My aber," pang-aasar nito. Ngumiti lang siya at pinatakan ng h*lik ang noo nito. Nagkatitigan sila at ito mismo ang umabot sa mga labi niya para sa isang malalim na h*lik. He knows that there's more that will come into their lives, but right now, what matters is that they are both happy with what they have and with the family they have built.

Questions danced in her mind, unanswered and yet strangely comforting. Who was the mysterious stranger who had reached out to her in her darkest hour? What had moved him to extend a hand of kindness to a weary soul adrift in a sea of despair? As the storm clouds of the previous night dispersed, leaving behind a sky painted in hues of rose and gold, Genevieve found herself pondering the enigma of human connection. In a world consumed by self-interest and indifference, the simple act of kindness from a stranger had illuminated her path with a glimmer of hope.

Hindi pa siya nakakapagdinner dahil sa bagyo na hindi niya inexpect na magiging dahilan ng pagbaha sa barangay na daraanan niya pauwi. Nagtungo siya sa pantry para kumuha ng makakain ngunit laking gulat niya ng makita roon si Sylvan na kumakain ng biscuits. Mabuti na lang may emergency light sa hallway kaya may kaunting liwanag na pumapasok sa pantry. “Na-stranded ka rin dito?” tanong niya rito. Na nagulat sa bigla niyang pagsulpot. “Oo. Kagagaling ko lang sa site at dumaan ako rito para sana sunduin ka pero sabi nong guard ay nakauwi ka na raw.” Inabutan siya nito ng biscuit.

Rinig na rinig sa buong kabahayan ang masigla nitong boses. Napangiti nalang ang dalawa at mabilis na bumaba. Pareho silang b****o sa mga ito. Agad naman na pumunta si Eliza sa kusina para maghain. Sumunod naman agad si Clarence at tinulungan ang asawa. Maya-maya lang ay nagsimula na ang masiglang kwentuhan ng pamilya. Ito ang isa sa mga gusto ni Eliza, nabiyayaan sya ng mababait na biyenan at asawa. Hindi sya nagsisi sa kabaliwan, noong pumayag syang magpakasal sa isang estranghero. Biglaan din kasi ang lahat ng pangyayari, nagising nalang syang asawa na pala sya ni Clarence Garmet.

Nanlumo ako bigla nang marealize ang nagawa ko. "I-I just married a stranger!"

Mahal ko si kiel pero hanggang don lang. "before i leave this place and go, pwede bang humiling ako? kahit isang hiling." kumikirot ang puso ko. Nanatili ako nakayuko habang sunod sunod sa umagos ang luha ko. Sumisikip ang dibdib, hinihigop ng hangin ang lakas ko. Bumagsak ang balikat. "umalis kau sa buhay ko. I want u out of my life. From now on, u are stranger to me MR.MRS PEREZ and MR. VALERIAN......

Jomari whispered to Marie. "Sure, let's go hon," she whispered back to him. Jomari guided her to their room. While Yna can't keep on thinking about Alas. She got stunned, she got struck with his aura. He is so handsome, na ngayon lang niya iyon nakita. She smiles and even bit her lower lips. "Hmm, Argh! Yna, what are you thinking? Stop this, remember you are pregnant with the stranger's child. You should find him instead of admiring Alas," S

Marunong naman humalik si Cherry, kaya naman ay hinalikan niya pabalik ang lalaki na mas lalong nagpainit sa pakiramdam niya. Alam niyang parehas silang wala sa wisyo, wala sa sariling pag-iisip, pero hindi iyon ang gusto niya munang isipin dahil masyado nang nag-iinit ang buong katawan niya dahil sa halik na ibinigay ng strangerong lalaking ito. Nagulat na lang siya nang bigla siyang buhatin ng lalaki at ipinasok sa isang kwarto; bukas ang mga ilaw kaya naman mas lalo niyang nakita ang kagwapohan ng lalaki.

Let me know. Madison stared at it for a long time. She didn’t have to say yes. But she did. They left early the next morning. The drive was quiet at first, the foggy roads winding through lush greenery. But this time, the silence wasn’t awkward. It was... calm. When they reached the site—a developing resort property overlooking the cliffs—Madison was struck by the view. The lake shimmered below, clouds rolling gently over the hills. It was breathtaking. After the tour, they sat on a bench near the edge, sipping coffee from a small kiosk nearby.

Siguro bagong kasal ang may-ari ng bulaklak na 'to. Leah walked back to the shore and sat on the sand. Nakaharap siya sa ngayon ay papalubog nang araw. Hawak pa rin niya ang bulaklak. Sunset really had a sad effect on people. Habang nakatingin siya doon, naalala niya si Mama Nikola at ang kabaitan nito. Ang pagdala sa kanya ni Achilles sa Singapore, ang p********k nila ni Achilles sa silid niya na lingid sa kaalaman ng kanyang mga magulang, at ang bakasyon nila sa Greece. Those were her memorable moments with Achilles. It made her heart ached now that they were not in good terms.