Stranger By The Shore Novels & Stories

Questions danced in her mind, unanswered and yet strangely comforting. Who was the mysterious stranger who had reached out to her in her darkest hour? What had moved him to extend a hand of kindness to a weary soul adrift in a sea of despair? As the storm clouds of the previous night dispersed, leaving behind a sky painted in hues of rose and gold, Genevieve found herself pondering the enigma of human connection. In a world consumed by self-interest and indifference, the simple act of kindness from a stranger had illuminated her path with a glimmer of hope.

Pagtapos ng trabaho niya ay dumadaan siya sa paborito niyang restaurant para bumili ng dinner niya bago siya magtungo sa lugar na gustong gusto niyang puntahan sa tuwing matatapos ang araw. Pinarada niya ang kanyang kotse sa gilid ng kalsada saka bumaba para pagmasdan ang unti-unting paglubog ng araw. Amaze na amaze talaga siya kung paano unti-unting mawala sa horizon ang araw. It was like they are each other’s rest. Napangiti siya. “When the time is right, I know that the right person will come. I just need to wait. Just like how the horizon waits for the sun to set,” she whispered as the sun slowly fades away from her sight.

Rinig na rinig sa buong kabahayan ang masigla nitong boses. Napangiti nalang ang dalawa at mabilis na bumaba. Pareho silang b****o sa mga ito. Agad naman na pumunta si Eliza sa kusina para maghain. Sumunod naman agad si Clarence at tinulungan ang asawa. Maya-maya lang ay nagsimula na ang masiglang kwentuhan ng pamilya. Ito ang isa sa mga gusto ni Eliza, nabiyayaan sya ng mababait na biyenan at asawa. Hindi sya nagsisi sa kabaliwan, noong pumayag syang magpakasal sa isang estranghero. Biglaan din kasi ang lahat ng pangyayari, nagising nalang syang asawa na pala sya ni Clarence Garmet.

Mahal ko si kiel pero hanggang don lang. "before i leave this place and go, pwede bang humiling ako? kahit isang hiling." kumikirot ang puso ko. Nanatili ako nakayuko habang sunod sunod sa umagos ang luha ko. Sumisikip ang dibdib, hinihigop ng hangin ang lakas ko. Bumagsak ang balikat. "umalis kau sa buhay ko. I want u out of my life. From now on, u are stranger to me MR.MRS PEREZ and MR. VALERIAN......

Jomari whispered to Marie. "Sure, let's go hon," she whispered back to him. Jomari guided her to their room. While Yna can't keep on thinking about Alas. She got stunned, she got struck with his aura. He is so handsome, na ngayon lang niya iyon nakita. She smiles and even bit her lower lips. "Hmm, Argh! Yna, what are you thinking? Stop this, remember you are pregnant with the stranger's child. You should find him instead of admiring Alas," S

Marunong naman humalik si Cherry, kaya naman ay hinalikan niya pabalik ang lalaki na mas lalong nagpainit sa pakiramdam niya. Alam niyang parehas silang wala sa wisyo, wala sa sariling pag-iisip, pero hindi iyon ang gusto niya munang isipin dahil masyado nang nag-iinit ang buong katawan niya dahil sa halik na ibinigay ng strangerong lalaking ito. Nagulat na lang siya nang bigla siyang buhatin ng lalaki at ipinasok sa isang kwarto; bukas ang mga ilaw kaya naman mas lalo niyang nakita ang kagwapohan ng lalaki.

Siguro bagong kasal ang may-ari ng bulaklak na 'to. Leah walked back to the shore and sat on the sand. Nakaharap siya sa ngayon ay papalubog nang araw. Hawak pa rin niya ang bulaklak. Sunset really had a sad effect on people. Habang nakatingin siya doon, naalala niya si Mama Nikola at ang kabaitan nito. Ang pagdala sa kanya ni Achilles sa Singapore, ang p********k nila ni Achilles sa silid niya na lingid sa kaalaman ng kanyang mga magulang, at ang bakasyon nila sa Greece. Those were her memorable moments with Achilles. It made her heart ached now that they were not in good terms.

Inakbayan niya ako saka kami nagpunta sa malapit sa dagat meron pa lang siyang hinandang mauupuan namin sa buhanginan tag isa kami ng beach sheet. Medyo malayo ang distansya niya sakin and may pagbabago ba sa mga babaeng aaligid aligid sa kaniya kaya pala malayo ang distansya namin para maka sungkit sa paligid. Nag simula akong mag pahid ng sunblock sinimulan ko sa aking mga balikat at mga braso. Sumunod ang aking hita. " Pangit sa puwesto ko dun ang init!"

Huwag mo muna isipin ang paligid. Pumunta ako sa part na walang masyadong tao. Nakangiting hinubad ko ang crop top at ang suot kong dolphin short saka patakbo na sumulong sa dagat pero hanggang sa part na abot ko lang. Masayang pinagmasdan ko ang paglubog ng araw at ilang minutong nagtatampisaw sa dagat bago umahon.

Amoy kahoy, mamahaling whisky, at malamig na hangin mula sa air conditioner ang bumungad sa kanya. "Kung sino ka man..." Isang malalim at malamig na boses ang sumira sa katahimikan. "...mali ang kwarto na pinasok mo." Napatalon sa gulat si Althea, may tao pala. Hindi niya agad makita ang mukha nitp dahil nakatayo ito sa may bintana, nakatalikod, habang hawak ang isang baso. "S-sir..." nanginginig niyang sabi. "Tulungan niyo po ako may humahabol po sa akin. Pakiusap... kahit ilang minuto lang. Pagkatapos, aalis na ako."