Novel & Cerita Stress Tired Quotes

"You're acting like a teenager." He glanced up, his eyes narrowed in a playful challenge. "So, what? You're saying I'm not allowed to have fun?" "Fun?" she scoffed, her lips curling into a smirk. "That's what you call this? This mindless, repetitive, pixelated torture?" He laughed, a deep, booming sound that echoed through the room. "It's called relaxation, Soirye. It's called stress relief. It's called a break from the monotony of your boring, predictable life."

Eros laughed at my question. "Yes, she knows I'm with you guys. Can't I go out? Work is incredibly stressful," he replied in a languid tone, as if the very thought of work exhausted him. I sighed and leaned back in my chair, contemplating the unexpected proposal. I glanced at the stack of paperwork on my desk, feeling the weight of the stress they represented. Maybe a break wouldn't be such a bad idea. "Oh, kayo? Ganon rin?" Tanong ko sa tatlo. Naniningkit ang mga matang nakatingin sa tatlo.

tugon ko naman sa kanya. “Ang boring naman kasi kung solo lang ako roon, wala man lang akong kausap, kaya sumama ka na para ma-relax ka rin kahit papaano. Alam ko namang kahit hindi mo sabihin ay stress na stress ka ngayon hindi lang sa kumpanya niyo kundi pati sa nalalapit mong kasal,” mahabang litanya pa niya sa akin.

"It's fifteen minutes past seven o'clock, Trinidad. You are not late." Natigilan ito; tila naging bato ang katawan. Hanggang sa unti-unti itong pumihit paharap sa kaniya. Ang anyo ay tila yaong nabunutan ng tinik sa dibdib. Then, she dropped herself on the couch. Para itong lantang gulay na nahiga at ipinikit ang mga mata. "Damn it, Gene. This everyday life is so stressful." He smirked and closed his eyes. "Sabihin mo 'yan sa mga taong walang trabaho at nakahiga sa kalsada. Sasapakin ka nila, sigurado."

Ang lalaking laging nagdedesisyon para sa kumpanya at sa pamilya, ngayon ay hindi man lang makaupo nang maayos nang walang tulong. "I hate this," bulong niya. "I hate being weak." "Hindi ka weak, Raiven," sagot ko habang hinahaplos ang kanyang buhok, ang kanyang balat ay bahagyang malamig dahil sa gamot. "You are just tired. Pinapagod mo ang sarili mo sa kakaisip kung paano magiging matatag. Hayaan mo naman ang sarili mong magpahinga."

Tumawa lang si Cris at hinalikan na naman siya nito,kaya nakurot na naman niya, pero masakit na talaga ang kurot niya. "Aray" sabi ni Cris. "Sinabi na kasing pagod ako eh" sabi naman ni Jen. "Pasensya na sa kakulitan ko ha, ibibili na lang kita ng makakain para makapagpahinga ka na" sabi ni Cris sabay talikod at umalis. Parang nakonsensya sya sa ginawa niya kay Cris. Nakakastress kasi kanina yung trabaho nya kaya mainit ang ulo niya tapos ang kulit pa ni Cris.

We are just acting like adults who are strong and brave, but really want to tell someone sometimes we’re also afraid and tired. “Please don’t take my non-responding days offensive. I happen to get drained too easily these days, and I need longer days to recharge. Please know that I’m still your girl.” “It’s fine, I understand. But if you ever get tired again, try to lean on me, who knows I might help you recharge.” Niyakap niya ako at sinuklay-suklay ang likod ng aking buhok. Naramdaman ko na lang ang paghalik niya sa buhok ko.

Ibabalik ko na sana ang mag bote sa paper bag ng may makita pa akong isang sticky notes. P.S. A tip to not being stressed at work is to love your boss. It will make you more inspired to go to work. Kapag nalaman ko kung sino ang Anon na ito. Ibabato ko sa kaniya ang mga pinadala niyang gamot. Na-stress lalo ako sa kaniya. Ang lakas ng amats niya. Ang pangit niya magpayo. Love my boss, no fucking way. I am will never love him again. Okay nang ma-stress kaysa ma-inspired sa pangit na boss.

Nakakawala ng stress and tiredness. Bigla kong naalala ang sinabi sa akin ni Gio kagabi, biglang nawala ang aking pagngiti at napalitan ito ng pagkaseryoso. Sa totoo lang naaawa ako sa kaniya. Hindi ko alam kung paano niya ba na kaya iyong naranasan niya. Kung ako iyon ay baka hindi ko kayanin at magpakamatay ako, honestly speaking.

“She can’t be stressed. And you are the most stressful person I’ve ever met.” Napasinghap ako. “Hoy! Anong ibig mong sabihin?!” “You talk too much, move too much, and cause too much trouble. If you stress her out again, I swear—” “Wait lang, wait lang! Ako pa talaga sinisisi mo?!” Tumawa siya ng sarcastic. “Oh, so you’re self-aware?” Naningkit ang mga mata ko. “Kung hindi ka lang gwapo, Attorney, baka kanina pa kita nilapa dito!”