Super Binibining Asyano Drawing Easy Novels & Stories

Mukhang importante kasi 'yon sa biyenan niya. Namimiss niya si Grant. Dapat pala ay sumama siya rito ng niyaya siya nitong sumama sa Cebu. "Mi, look at my drawing po!" Ani Kian na may dalang papel habang tumatakbo palapit sa kanya. "I drew this because you told me po dati na this is the favorite animal of Lolo!" Natigilan siya ng makita ang drawing ng anak. It's a snake with crown!

sabi ko na ginagaya ang isang reporter. "Madali lang yan." Nag-clear throat siya. "Dahil tatalunin ko si Superman, Jack from titanic, Peeta from hunger games, Harry Potter, and all other heroes out there from my amazing personalities. For one, strikingly handsome, secretly nice, charming, sweet, caring, romantic, loyal, respectable , at lahat ng magagandang katangian. Ikaw ang magiging pinakamaswerteng babae sa uniberso na maging boyfriend mo ako." Nakaawang ang bibig ko para umabot sa lupa. Joke lang pero ginawa niya talaga.

Ano na naman kaya ang nasa isip ng batang ito? Pagkalipas ng ilang minuto... Masaya niyang itinapat ang drawing sa akin. "Finished!" Napangiti ako at namangha, maganda at magaling mag-drawing si Hershey. Hindi iyong tipikal na Stickman. May potensyal ang batang ito. Pinagmasdan ko ang drawing, nakita ko ang isang matangkad na lalaki. Isang maliit na batang babae. At... Isang babae.

Masaya itong may hawak na drawing. "Mommy Sophia!" Masaya nitong sigaw. "I made this!" Ngumiti si Sophia. "Wow!" Napatingin si Mia kay Cassandra. Ngumiti rin ito. "Look, Auntie Cassandra." Iniabot niya ang drawing. Isa iyong larawan nilang apat. Si Alexander. Si Sophia. Si Mia. At ang bagong baby. Sa itaas nito ay nakasulat. My Happy Family Tahimik na tinitigan iyon ni Cassandra.

Napatingin siya rito. “Hindi ah.” “Sabi niya regalo lang din daw sa kanya ng supplier.” “Tsaka si Ninang may ganyan din.” “Pink naman.” Napangisi ako. “Eh si Tito Art?” “Ano favorite color niya?” “Midnight blue.” Mabilis niyang sagot. Napataas agad ang kilay ko. “Wow.” “Alam agad.” “Pamilyar na pamilyar kayo sa isa't isa, ah.”

Pinilit niyang alisin iyon sa isip, ngunit ang bawat paghinga ay paalala ng lalaking minsang minahal at ngayo’y pilit bumabalik sa kanyang mundo. “Mommy! Look at my drawing!” Masiglang sigaw ni Anchali, halos mabasag ang mga salamin ng buong bahay. Natauhan si Aurelia, mabilis na pinatay ang gripo, at nagpunas ng kamay sa tuwalya. Sa sala, natanaw niya ang anak na nakaupo sa carpet, nakakalat ang mga krayola at papel. Nakataas ang hawak nitong drawing na puno ng kulay—isang bahay na may tatlong tao sa labas, si Mommy, si Daddy, at si Anchali, lahat nakangiti, hawak-kamay.

Pagkalipas ng ilang sandali, lumabas sa drawing paper ang dalawang matatanda na magkaholding hands, at tatlong maliliit na tao ang naroroon sa tabi nila. Malinaw na may lima silang tao. "Daddy, si Tita Rhian, dalawang maliit na kapatid, at si Rain!" Proud na itinaas ni Little Rain ang drawing upang ipakita kay Daddy, "Tayo ay isang pamilya!" Hindi maiwasan ni Zack na maalala ang nakita niyang drawing ng bata noon, ngunit sa nakaraang drawing, magkalayo sila ni Rhian.

Mga simpleng drawing ng isang bata. Mga dinosaur. Mga kotse. Mga superheroes. Bahagyang napangiti si Daveron. Ngunit habang isa-isang binubuklat ang mga pahina ay may kakaiba siyang napansin. Sa halos lahat ng drawing ay may isang babaeng may mahabang buhok. Nakangiti at may nakasulat na, Mommy. Napahinto siya. Hindi niya alam kung bakit. Ngunit pamilyar ang mukha ng babaeng iginuhit.

“Look, Mommy, Daddy! It’s us!” Pinakita ng paslit ang isang long white bond paper kung sana nakaguhit ang stick figure family. Makikita sa drawing na iyon ang isang batang may malaking ulo at hawak na crayon, isang babaeng may mahabang buhok, at isang lalaking may spiky hair. Magkakahawak ang kanilang mga kamay, at sa pinakataas ay may sulat kamay na, “Team Dino.”

“Salamat, anak… salamat kasi hindi mo ako tinanggihan. Salamat kasi kahit gulo pa ang isip ko, binibigyan mo ako ng lakas.” “Mommy, puwede po ba tayong mag-drawing?” tanong ng bata habang pinupunasan ang luha sa pisngi ni Ana gamit ang maliliit na daliri. “Tuturuan po kita… sabi nila, mahilig po tayong magkulay.” Ngumiti si Ana sa gitna ng luha. “Oo, gusto ko ‘yan. Turuan mo si Mommy.”