Sweet Tooth Quotes Novels & Stories

Nakahalukipkip ito at de-kwatro sa kinauupuan. “Hey,” tawag niya rito. “What?” “Gusto mo ba?” alok niya sa lalaki. “Marami naman ‘to. Kain ka na rin, baka gutom ka na.” “I don't eat sweets.” Lumabi siya at inubos ang hawak na cake. Busog na busog na siya nang makarating ang kotse sa harap ng villa niya. Mabuti na lamang at tumila na ang ulan.

Nabaling sa kaniya ang atensiyon ni Stefan. “Bakit marami kang sweets? Bawal ka riyan, ah,” sita nito. “Hindi naman bawal, kailangan lang kontrolin. Minsan kasi kapag magkasunod ang turok ko ng insulin, bumabagsak ang blood sugar ko. At saka binigay ito ni Lola para sa atin. Mahilig ka rin daw kasi sa chocolate.” Kinuha niya ang isang pakete ng candy na may chocolate sa loob. “Ito raw ang paborito mong candy since bata ka?” aniya. Pinakita niya kay Stefan ang pakete ng candy.

Tila hindi siya nauubusan ng supply sa mga rosas. Napangiti ako at kinuha iyon. “Salamat,” saad ko bago siya inabutan ng plato sinesenyasan na kumain pa siya. “Why do you often make sweets nowadays?” nahimigan ko ang pagtataka sa boses niya. “Kasi gumaganda ang mood mo kapag nakakakain ka ng sweets. Tsaka alam kong pagod ka mula sa mga ginagawa mo buong maghapon. Sabayan mo pa ‘yang pagba-bike mo papunta rito.”

Nginitian ko na lang siya na animo'y may halong hiya. "Sana all!" sigaw naman ng ibang kababaihan. "Huwag kang mag-alala, ako ang bahala sa 'yo," sambit ni Zerudo. "Thank you," nahihiya kong sambit. Inilabas na ang tsokolate at iyon ay isang flat tops na chocolate. Mabilis lang naman iyong matunaw kaya wala akong dapat na ipag-alala. Kinuha na 'yon ni Amos at saka tinanggal sa pagkaka-wrap.

“Maraming salamat po, Tita Jillian. Mukhang magkaka-diabetes po ako sa daming chocolate. Para kayong galing ibang bansa.” Natawa siya sa sinabi ko. “Mahilig kasi sa matamis ‘tong si Iwatani kahit noong bata pa lang kaya nasanay akong inuuwian siya. Minsan nga lang ay patago dahil itong si Ate Try eh pinagbabawalan siya lagi.” “Hindi rin po kasi maganda ang chocolate sa mga bata.”

Aniya at uminom sa wine. I laughed with no humor when things in the past crawled somewhere at the back of my mind. “I'm sure he or she looks good,” I said, almost sad. “You need a drink?" alok ni Avi nang makita ang ekspresyon ko. Umiling ako at inaliwalasan ang mukha. “May party pa akong dadaluhan bukas, baka mamaga ang mukha ko." "For sure, Elias doesn't mind. Baliw na baliw iyon sa’yo,” may panunudyong aniya

"I don't like sweets." "I don't like daw, iniingatan lang 'yung maganda niyang katawan at abs, eh," pabulong kong asik sa kaniya. "Ito oh, may masarap na tinapay rito. Alok ko sa kaniya."

“Wala naman. Sinabi ko lang 'yon para lumabas ka ng kotse.” Nalukot ang mukha ko at nilingon sya. Humalakhak sya matapos makita ang hitsura ko. Hala sya! Wala naman palang sasabihin pinababa pa ako. Ngumuso ako at kumuha ng lollipop sa bulsa ko saka binuksan. Agad ko itong isinubo at kumuha pa ng isa para alukin sya. “Gusto mo?” Ngumiti sya at umiling. “I don't like sweets.”

Nakahinga na ako ng maluwag sa sinabi niya. Oo, sinabi kong maraming health benefits ‘yong chocolates pero kung uubusin niya ‘yon sa loob ng isang araw, paniguradong diabetes ang aabutin ng lalaking ‘to. “Pinamigay namin ni…Lyca sa Golden Orphan ang lahat ng choclates na pasalubong mo sa akin.” Natahimik ako sa inamin ng pinsan ko. Pinamigay nila ni Lyca sa bahay-ampunan? At tama ba ang dinig ko? Magkasama sila ni Lyca na pumunta sa ampunan?

Ang tindi ng tensyon sa pagitan naming dalawa, parang may kuryenteng dumadaloy mula sa tinidor ko papunta sa kaniya. "Masarap?" tanong ko nang mahina. "It tastes sweeter because you fed it to me," sagot niya nang may kasamang malalim na titig. "Naku, Lucas! Kung asukal lang ang pinaguusapan natin, baka magka-diabetes na tayo rito bago matapos ang hapunan," sabi ko habang pilit na ibinabalik ang normal na tibok ng aking puso.