Tagalog Sad Quotes About Life นิยาย & เรื่องราว

Masaya nga ba ako? "Kung sasama ka sa akin, hindi ka na makakaramdam pa ng pagiging iba. Kung sasama ka sa akin, wala ng lungkot, wala ng sakit at wala ng pagluha. Quinn, tara sa paraiso ng buhay." Tila may salamangka sa kaniyang boses. Nawalan ako ng pakialam sa paligid, maging sa kung sino man ang tumatawag sa pangalan ko.

Napatingin sa akin si Lucas dahilan para kumirot ang puso ko ng makita ko itong nasasaktan. "UMALIS KA SA BUHAY KO. UMALIS KA SA BUHAY NG ANAK KO. UMALIS KA SA BUHAY NAMIN. MAGKALIMUTAN NA TAU." Ang sikip sikip sa dibdib habang sinasabe ko ang mga salitang un. Ang sakit sakit habang sinasabe ang salitang un. Ang unfair. Napaka unfair. Ang dali daling sabihin un pag siya ang nagsasalita habang ako ang hirap hirap. Ang unfair. Napaka unfair.

tumatawa niyang pahayag. "Hindi ka pa rin nagbabago. Mahilig ka pa rin mag-joke," I remarked. Lumapad ang ngiti niya. Kanina ko pa napapansin na di niya ginagalaw ang pagkain niya. "Life is cruel, isn't it?" Kung ganoon kabilis lumambot ang mukha niya ay ganoon kabilis din tumigas. "Taking away the people we love when we least expect it," patuloy niya. Huminto siya para tingnan ako sa malapitan pero biglang pumait ang tyan ko at nawalan ako ng gana kumain.

Masaya na akong malaman at makitang masaya na siya at kontento sa buhay na meron siya ngayon. Kahit na ako, heto, hindi alam kung muling magmamahal pa ba. Mukhang tatanda na yata talaga ako na dalaga. Well, that's life. Natatawa na sabi ko sa aking sarili. Minsan masaya, madalas malungkot. Minsan panalo, madalas talo. A sad thing in life is when you meet someone who means a lot to you, only to find out in the end that it was never meant to be and you just have to let go.

Kitang-kita nya ang lungkot sa mga mata nito at ang patuloy na pag-agos ng luha. "Now, listen to me, Ate. Gawin mo ang pagpapalaya sa sarili mo, hindi para sa amin kung hindi para sa sarili mo. You deserve to be happy. Hindi mo naman kailangan ibigay ang buong tiwala mo. Kailangan mo lang sila patuluyin. Kung mananatili sila, okay, kung aalis ayos lang. That's the real meaning of life, people come and go, some teach us a lesson while some will walk with us till our last journey. Nasa atin lang iyon kung saan natin sila ilalagay," mahabang pahayag ni Samuel. Muli siyang niyakap ng kambal habang patuloy naman siya umiyak sa bisig ng mga ito.

"Hindi nga pwede, Yong! Naiintindihan mo ba ako bilang kaibigan mo, ha? Paano kung sa pagtulog mo ay hindi ka na... No, ano ba 'tong pinagsasabi ko. Halika, maligo ka na lang muna, ha? Warm water na lang siguro since naulanan ka." "Ayoko, Sab. Hayaan mo na lang ako. Actually, wala naman na talagang dahilan para mabuhay ako, eh. My life is kinda lifeless right now." Muli na namang nagsilandas ang aking mga luha. "Gusto ko lang naman maging masaya p-pero bakit ang hirap, Sab? B-bakit kapag nagiging masaya ako ay kapalit naman niyon ay ganitong klase ng sakit?"

Pagkaraan ng ilang segundo ay muli ring nagsalita si Caden. “A short pain is better than a lifetime of suffering.” At pagkatapos noon ay agad nitong pinatay ang tawag. Tunay ngang walang mas malupit kaysa sa paghihiwalay ng dalawang taong mahal ang isa’t isa habang buhay at kamatayan ang nakataya... ---

sagot nito. "Ate palagi niyo po sanang tandaan, nasa sa iyo na ang lahat. Kahit na lumaki ka sa yaman, nakaapak pa rin ang mga paa mo sa lupa. Kina-iinggitan ka ng kung sino sa kung anong istado ng buhay meron ka ngayun. Huwag niyo pong hayaan na habang buhay niyong maging anino ang hindi masayang nakaraan. Masyado po kayong mabuting tao para maging malungkot." sagot ko. Kaagad kong napansin ang unti-unting pagsilay ng ngiti sa labi nito. Nabuhayan naman ako ng loob dahil doon.

sambit ko habang nalulungkot. " That is life astra, Wala tayong magagawa. It's life cycle,ganiyan din Ang mangyayari saatin mawawala din tayo. So be happy, yan lang Ang magagawa natin dito, move forward, forget and forgive yourself para kahit na mawala ka ay Wala Kang regrets sa Buhay" sambit Naman Niya.

Natatawang biro nito " Naka sarado naman ahh." Sagot niyang hindi mapigilang matawa sa pang aalaska sa kanya ng kaibigan "Ohh ayan, ganyan nga. Ngumiti kalang. Tandaan mo Jia, ano mang pagsubok ang pagdaanan mo sa buhay huwag mo kalilimutang ngumiti. Sa una lang talaga malungkot pero promise pag tagal ay mag eenjoy kana dito sa Maynila. Baka nga hindi mo na gustuhing bumalik ng probinsya."