Take A Break Quotes Novels & Stories

“Dapat marunong ka ring huminto.” “Eh gusto ko matapos ‘to para mas may time ako sa’yo,” biro ni Aaron. Napailing si Mika. “Hindi mo kailangang magpaka-hero.” “Totoo naman,” dagdag ni Aaron. Huminga nang malalim si Mika, tapos ngumiti. “Sige na nga. Pero five minutes break muna.” “Five lang?” tanong ni Aaron. “Ten kung good boy ka,” sagot ni Mika.

“But sometimes, I feel like I’m not doing enough. Like I’m always falling short. Like no matter how hard I try, I can’t escape this feeling of... inadequacy.” Sebastian leaned forward, his eyes intense. “That’s not silly. You’re not falling short, Madison. You’re doing exactly what you need to. But you’re also allowed to take a break. To breathe. To realize that you don’t always have to be the strongest person in the room.” Her throat tightened at his words. She hadn’t realized how much she needed to hear them until now. “I don’t know how to just... stop. It’s all I’ve ever known.”

frustrated akong napasandal sa backrest ng swivel chair ko. "You just need a break." anito, sabay lapad ng isang tasa ng kape sa aking mesa. "Break? No! Hindi ko hihiwalayan si Xavier." "Abby, what I mean break time na. Kailangan mo na siguro ng break dahil ako na ang na- stress sa kapapanood sayo." Napabugtong- hininga ako. "Alam mo shunga din ako minsan, eh!"

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

Pinanlakihan ng mga mata si Papa bilang babala. I took a break from everything. Maybe a year or two. Gusto kong hanapin ang sarili ko. This past months, para akong mababaliw. Sa mga nangyari, para akong nawalan ng lakas. Nawalan ng focus. I need a break to find myself again. Dahil alam ko, I am not the same as before.

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

malungkot niyang usal sa isipan. "Isa pa, Chandy," sa kanya na naman ang atensyon nito na para bang narinig nito ang sinasabi ng utak niya. "Ang gusto ko lang naman kasi ay iyong maranasan mong mapag-isa at kahit sa maikling panahon lang. Give yourself a break. Baka sa sobrang abuso mo diyan sa sarili mo, pati iyan ay iwan ka na rin,"sermon nito na may halong pagbibiro.

At matagal ko nang hindi nararamdaman iyon. Bandang hapon, matapos ang ilang meetings, napagpasyahan kong lumabas muna para kumuha ng kape. Kailangan ko ng break. Kailangan ko ng hangin. At marahil, kailangan ko ring takasan si Kyra.

Masayang sigaw ang narinig ko mula sa kabilang linya. "Yay!" "We love you, Mommy!" Pagkababa ng tawag ay hindi ko napigilang mapangiti. Stress reliever ko talaga ang kambal pero minsan, sila ang nagbibigay ng stress sa akin. Nang mag-break time, agad akong lumabas ng kumpanya. May maliit na coffee shop sa tabi ng gusali kung saan madalas akong bumibili ng pastries para sa kambal.

“What? Maaga tayong uuwi? Hindi ba’t marami tayo trabahong kailangan gawin? May mga need kang i-approve na proposal, may kailangan naman akong irevie—” “Don't worry about that, okay? It can be done tomorrow — what matters to me is you.” Bahagya siyang ngumiti, “Take a break for now — you need to rest. Consider it a CEO’s order.” Napailing ako, akala ko nga mag-oovertime kami ngayon dahil sa daming gagawin—pero hindi na ako kumontra. Kung tutuusin iyon din naman ang kailangan ko.